CHAPTER 17
Kinagabihan ay naisipan ko ng bumaba naabutan ko silang nasa hapag at nagkukwentuhan habang kumakain.
"hindi na kita pinatawag at baka nagpapahinga ka..kamusta kana iha?"tipid na ngumiti ako kay lola.
"ok lang po..medyo gumaan na ang pakiramdam ko.."anas ko.
"siguro kaya sumama ang pakiramdam mo dahil hindi nagpaalam sayo si Evan na aalis ng bansa.."
"Leticia!"saway sa kanya ni tita Maria.
"what?may sense naman ang sinabi ko knowing her?"napaatras ako ng tumahimik silang lahat sa sinabi ng pinsan ko.
Sa nag iinit na mga mata ay yumuko ako para hindi nila makita ang nararamdaman ko.
"thats too much Leticia pinsan mo ang sinasabihan mo nyan!"nagtaas na ng boses si lola para ipagtanggol ako.
"bakit ba?!may mali ba sa sinabi ko?alam nyo naman ang nangyari at kung gusto nyo
