Embracing The Lies

Chapter 4

How the fact did he know about my suspension?!

"Ano ba kupal!" I shouted, still chasing him. We're currently in the mall right now and we are surrounded by six body guards. Everyone was looking at us but I don't care! Hindi naman ako mapapahiya kundi siya! Hindi ako pinapansin ng kupal na 'to kanina pa, pwes gagawa ako ng ikagagalit niya.

Huminto ako sa home appliances kaya napatigil din ang tatlong body guards na kasama ko. Nagulat sila nang hinawakan ko ang glass na pinggan.

"Ma'am, sa magsha-shopping kay—"

"Ops," nakangiti kong sabi sa kadahilanang napahinto at napatingin lahat ng tao sa akin, kasama na siya.

Galit siyang tumingin sa akin at sa mga basag na pinggan. Well, kinuha ko lang naman ang mamahaling pinggan na nakadisplay sa labas ng appliances at binitawan.

Hindi mo ako papansinin huh, pwes, gagawa ako ng ikapansin mo.

"Ma'am, huwag po kayong mag iskandalo dito. Masisira image ni Sir."

"f**k image! Hindi niya ba naisip ang sinira niyang buhay dahil sa kawalanghiyang ginawa niya?!" Sigaw ko, kaya mas lalo pang tumuon sa akin ang atensyon.

Ang mga kaninang bumibili ay napatingin sa gawi ko, ang kaninang mga dumadaan ay napahinto na. ‘Yong iba naman ay kaagad na kumuha ng kanilang camera at itinuon sa akin.

Napangiti ako nang makita ang galit na galit na mukha ng gago, kung paano siya napapikit sa inis. Ayan, magalit ka. Damdamin mo ang kahihiyan na ginawa mo sa akin sa school! Magalit ka at ipakita mo ang totoong ikaw para naman makita nang madla kung gaano ka kasamang nilalang!

Akala ko lalapit siya sa aking ngunit tumalikod lang siya at sininyasan ang kaniyang body guards to come there with him.

Napaawang ang labi ko dahil hindi ako makapaniwala sa ginawa niya. Wow ha! Just wow!

Sumunod naman kaagad ang tatlo at tumakbo na sa kinaroroonan nila. Hindi ako makapaniwalang tumalikod sila't nagsimulang maglakad, at iniwan akong mag-isa nakatunganga dito.

What the f**k! That freaking jerk!

"AAAAARGHHHH!!" I screamed in anger.

"Hala, baliw."

"Akala ko siya 'yong kabit?"

"Pero ba't hinayaan?"

"Hoy fyi hindi ako kabit!" Sita ko sa mga nagchichismis. "Mas lalong hindi ako baliw! Patayin niyo nga 'yang phone niyo o babasagin ko 'yan sa mga pagmumukha niyo!" Galit kong sigaw kaya dali-dali naman silang dumistansya sa akin at naglakad palayo.

"Ma'am, sumama po kayo sa amin sa office." Nilingon ko ang lalaking nagsalita sa tabi ko.

I frowned when I have realized that they are the security guards in this mall. Sinimulan na nila akong hawakan sa magkabilang braso ko pero winaslik ko ito.

“Anong gagawin niyo? Pwede ba?! Don’t touch me o ipagsisigawan ko na minamanyak niyo ako?!” Kaagad naman umiwas ang dalawa.

“For the record of violence and the damages you have caused in this store,” saad ng isa.

“Si Maximmo hulihin niyo, hindi ako.”

“Siya nga po nagreport.”

Mas lalo akong napikon sa narinig ko. AAAAAAhhh! Putangina mo Maximmo! May araw ka rin sa akin!!

"Here." I looked at the ATM card he handed at me. He didn't wait for me to get it, so he threw it on the bed. "Get whatever you want, just stay right here. I have to go." Then, he left me dumbfounded.

I scoffed once more.

Wow. Wow ha. Just wow! Iba talaga ang lalaking ‘to! Kanina pa ako nabibilib sa pinanggagawa niya.

I snatched the card, and ran downstairs to chase him. Galit kong ibinato sa kaniya ang ATM card niya.

"f**k you!" I murmured. Humarap ito saka kinuha ang eyeglasses niya. Nakakagigil makita pagmumukha nito! What does he think of himself? A Lord?! A powerful one?! He's getting on my nerves! I hate him so much that I wanted to slit his neck! I want him to die so bad!

"You should be thankful for discharging you at the mall, is this how you show your gratitude to someone?" Napataas kilay ko.

"Then you should've left me there! Did I ask for your help?" I replied.

“And what do you think of me? Bayaran? Bagay? Na pagkatapos mong sirain buhay ko babayaran mo lang dahil mayaman ka? Wow ha! Gano'n na ba kayong mga mayayaman?! Pera lang tumatakbo sa utak niyo?" Halos maiiyak kong sigaw.

“At baka nakakalimutan mo? Ikaw rin ang may kasalanan kung bakit ako dinampot ng mga guards! You planned all of this, right? You freaking planned all of this para maipit, mapahiya at masira buong pagkatao ko! Ano ba ang ginawa ko sa iyo ha?! Magkakilala ba tayo? May atraso ba ako sa’yo?! You f*****g ruined my life at hindi ako magsasawang ipaalala sa’yo na ikaw ang sumira sa buhay ko!”

He ruined everything! He cannot just fix it by money! Pamilya ko, image ko at reputasyon ko. I have no face to show when I'm going out! Pati na dignidad ko, tangina, hindi ako magiging kabit kailanman! Nananahimik lang ako ‘e.

Gusto ko lang naman ng lumpia.

Pero bakit ganito na kaagad nangyari?

Ang sakit lang. Nawalan ako ng freedom, pucha!

I thought he will realize his mistakes and ask for forgiveness, but I was wrong. Because he just turned around and left me hanging again. I shook my head in disbelief.

"f**k you!" I shouted in anger. Argghhhh!!!

Nang tuluyan na siyang lumabas ay saka ko lang napansin lahat ng titig sa akin ng mga kasambahay niya, including his personal assistant, Cole. When our eyes met, he looked away.

Tumakbo ako pabalik sa kwartong binigay niya at inimpaki lahat ng mga gamit ko. f**k this house! f**k this life! f**k Maximmo! I'm going to pay for him every damages he has done! Argh!! Tangina niya, he deserves all of the mura in the world! Argh!! I really hate him!

Tinapon ko ang huling gamit sa bag ko at napaupo sa iyak. Never have I though a man like him made me this so miserable. I'm so mad. I'm really mad. Gusto ko siyang patayin. Gusto ko siyang makitang nahihirapan. Gusto ko siyang lumuhod magmamakaawang huwag ko siyang patayin. I f*****g hate him that much! Wala akong pakialam kung makukulong man ako, sira naman buhay ko ‘e! Kaya para maging totoo lang man ay at least napatay ko na siya. Arghhh!!!! Look what he made me do!

I cannot think the death of any people, but him?! Magiging masaya ako!

"Aaaaaaahhhhhhh!!!!!" I screamed out of my lungs.

Napatingin ako sa pinto nang biglang bumukas. Cole showed up with the card on his hand. Nagkatitigan kami ng ilang minuto ngunit kaagad niya iniwas ito. He was wearing a black suit with white inner top and a blue necktied. Meanwhile in his bottom, he was wearing a black slocks and a fine shiny black shoes. He looked so formal, but I cannot deny that he is a good looking man. I cannot. What a breathtaking view.

"I was requested to give this card to you again, Ma'am. And..." he stopped for awhile. "And, Sir Maximmo requested you to stay here to avoid being on-air on TV."

Napatawa ako sa sinabi niya. Gosh. "Why are you serving that kind of boss? He was not worthy to be served." Tumingin siya sa akin.

"And look at you, you can be model if you want. Why would you settle being with that jerk? Anyways, just call me Ely. You're too formal, I hate it," I said in a flirty way. I mean— oh cm'on, we can be friends.

"Please just call me if you need something." He bowed his head then went out.

Ang gwapo niya talaga. I wondered if she has a girlfriend. Kung may nag-iisang magandang bagay man ang nangyari sa akin ngayon— ay 'yon ang makilala siya. Lmao, I think I have a crush on him. I'mma tell this to my girls!

Argh! Ganito na nga sinapit ko, nakuha ko pang kiligin. I still hate his stupid boss.

I'm going to leave this place. Silly him if he thinks that he can control me.

I packed all of my stuff and went out to the room. Iniwan ko rin ang card niya sa bed, ano akala niya sa akin, mukhang pera?

"Ma'am sabi ni Sir Maximmo, hindi kayo pwedeng lumabas," kaagad na bungad sa akin ng isang kasambahay nila pagkababa ko.

"Why can't I?" I answered rudely.

Bigla naman siyang natakot sa mukha ko. "E-eh... eh kasi ano... baka makita ka dumugin ka ng mga nag-iinterview. Alam mo naman na sikat fiancée mo." I raised my brow.

So pati siya naniniwala na fiancée ko ang gagong Maximmo na 'yon?!

"He's not my fiancée. I don't even know him." Nilagpasan ko ito at pinagpatuloy ang paglalakad palabas.

Before I left the house, I looked around to find Cole but he was nowhere to be found so I continued walking away with my luggage.

Nasaan na kaya 'yon? Sabi niya if I need something I'll just call him, 'e kailangan ko ngayon ng goodbye kiss, wala naman siya. Umay. Nakakapagtampo.

Hinatid ako ng driver ni Maximmo sa bahay ni Sorscha. Naghihintay lang ako ngayon sa labas nila dahil wala pang tao sa loob. Alas singko naman ng hapon at tapos na ang klase kaya panigurado na ilang minuto mula ngayon ay nandito na si Sorscha.

Yumuyuko lang ako habang pinaglalaroan ang isang bato gamit ang paa ko. Akala ko sanay na ako sa tinginan pero ngayon ay halos gusto ko na mataob sa kakahiyan. I forgot to mention, Sorscha was living in a squatter area. All of the houses here are near to each one. Kaya lahat ng mga chismosa ay nagtipon-tipon ngayon sa hindi makalayoan sa pwesto ko at pagtinginan ako then pagtawanan. Aaah, kasalanan talaga 'to ni Maximmo. I would've felt this way if he never lied about us! Dinamay niya pa ako sa magulo niyang buhay.

Hindi ko pa rin siya natanong kung bakit niya 'yon nagawa. How can I when everytime I see him, nauunahan ako ng galit. I can't calm if he's around.

"Oh, may bisita pala ako." Napatingin ako sa nagsalita.

I smiled when I saw Sorscha in front of me. I immediately hugged her and cried in her arms. I don't know, I just feel like I need this now.

Pinatahan niya ako at pinatuloy sa bahay nila. He gave me a cup of water and still caressing my back. I told her everything. I told her that I am suspended for a month, I told her that I have no place to stay and I told her how I really hate that man. Everything! I let it all out.

Galit na galit din siya sa mga narinig niya sa akin pero mas nangingibabaw ang awa niya at kita 'yon sa mukha.

Kinapalan ko na rin ang mukha ko at nakisuyo na rito muna ako mags-stay habang naghahanap pa ako ng trabaho.

"Gagawan natin 'yan ng paraan. Dito ka muna, walang problema, okay?" Sabi nito sabay pa rin hagod sa likod ko. "Alam na ba lahat 'to ni Vina?"

I shook my head. "Not yet, ikaw pa lang ang una kong nilapitan."

"Makita ko lang pagmumukha ng gagong 'yon lilentikan siya sa akin!" Gigil na sabi ni Sorscha saka tumayo. Saktong pagtayo naman nito ay ang pagpasok ng ina niya.

"Anong shsingay 'yan!" Lasing na ani nito.

Kaagad niya naman nilapitan at inalalayan hanggang sa makaupo. I stood up and bowed my head down to show respect. "Good afternoon po, tita," I greeted.

Tumingin ito sa akin at tumawa ng mapakla. "Oh, ito pala 'yong kabit na pinag-uusapan simula noong araw."

Alalang napatingin si Sorscha sa akin pero nginitian ko lang siya. Hindi naman alam ng mama niya kaya naiintindihan ko.

"Alam mo? Kayong mga kabit, wala kayong ibang ginawa kundi sumira ng buhay ng iba. Ang kakakati niyo!"

"Ma.." Pagpapahinto sa kaniya ni Sorscha. "Hindi kabit si Ely," dagdag pa nito.

"Kung hindi kabit, eh ano? Haliparot? Linta? Mang-aagaw?" Tumawa muli ito pero nakapikit lamang ang mga mata. Itinungga niya ang bote ng alak saka nagsalita ulit. "Kahit ano pa ang itatawag sa kanila, isa lang ibig sabihin no'n, mas masahol pa sila sa hayop!" Tumayo siya at aakmang susugodin ako pero kaagad naman itong pinigilan ni Sorscha.

"Pasensya kana talaga." hindi maguhit ang mukha nito.

"Okay lang," nakangiti kong sabi. I can't blame her mom if she despises all of the mistress. Ito kasi ang rason kung bakit silang dalawa na lang ang magkasama sa buhay at kung bakit ganito na lang kahirap ang sitwasyon nila ngayon.

Sorscha's dad cheated on her mom when she was a kid. Simula nang iniwan sila ay doon na naglalasing palagi mama niya which made their life even more miserable. Kaya ngayon, hindi ko siya masisisi kung halos isuka niya rin ako. I reminded her the pain she had been through.

"Umalis ka nga sabi!"

"Maa!" Lumipat ako sa kabilang side dahil inaatake niya ako.

"Sabi nang umalis ka! Walang lugar ang babaeng tulad mo! Mga mang-aagaw! Hindi niyo naisip na may pamilya ang inagaw niyo! Mga p*tangina niyo!" Duro nito sa akin na naiiyak.

Naiiyak na rin si Sorscha. "Ely, pasensya kana talaga." Tumango lang ako at kinuha mga bagahe ko.

"It's okay. Siguro hindi lang talaga ako pwede dito." She was about to react but I stopped her right away. "Don't worry. Kay Vina lang ako pupunta. I understand, Cha. Don't worry about me. Mind your mom." I smiled.

"Sure ka?"

"Alis!" Sigaw muli ng ina nito.

I nodded my head as a response. "Thank you so much," I said before I left their house.

Hindi pa ako nakakalayo ay sinigaw na ni Sorscha pangalan ko. Napatigil ako at nagulat nang niyakap niya ako. I hugged her back as well. Nagtaka naman ako nang may inipit siya sa aking kamay na pera.

"1k? Para saan 'to?" Takang tanong ko.

"Alam kong wala kang pera ngayon. Nigrounded ka rin diba kahapon ng bruhang stepmom mo? Pamasahe mo na 'yan."

"Pero ang laki nito-"

"Shhh, go na, kailangan ko na balikan si mama. Ingat ka ha!" Hindi na niya ako hinintay pa at tumalikod na kaagad saka tumakbo pabalik.

Napabuntong hininga ako. What did I do to deserve that kind of friend? Sobrang swerte ko sa mga kaibigan ko.

I grabbed the taxi and went to Vina's place. Nang nakababa ay napaangat ang tingin ko sa laki ng bahay nila. If I were in a middle family, Vina is in the High Class kind of family. Sa aming siya ang pinakamayaman. But, you couldn't say it when you met her, because she is too humble to brag it all in your face.

Halos napatalon ako sa gulat nang biglang may bumusina sa likoran ko. I turned around to see who it is and found out that it was Vina's family car. Nagbigay daan ako at umandar naman ito ngunit huminto nang nasa harap ko na.

The second seater's windrow scrolled down, and Vina's mom face welcomed me. I smiled at her and spoke, "Good evening, tita."

But she just looked at me from head to toe.

"So you were the mistress of my business partners' son."

Umiling kaagad ako. Pati ba naman siya naniwala sa kasinungalingan na 'yon? "Hindi po. Hindi ko po siya kilala," I defended.

She laughed sarcastically. "Oh, really? Do you think you can buy me with that nonsense alibi?" Umiling ulit ako.

"I am not making alibi—"

"I don't wanna see you with my daughter ever again. You might influence her with your shitty attitude." Napantig tenga ko sa sinabi niya. "Or is Maximmo's money is not enough for you that you want to fool my daughter as well? Magkano ba kailangan mo?"

Napakagat ako ng labi. Grabe, ang sakit niya magsalita. I closed my fist and looked up to stop my tears. What she said really hurt my feelings and ego. I don't deserve those words! Kailanman, hindi ako naghabol sa pera!

"I am not his mistress and I don't need your f*****g money," madiin kong sabi.

Kita nito ang pagkagulat sa binitawan kong salita. "Hey b***h, watch your mouth. No doubt why you're a mistress. Wala ka na ngang utak, malandi pa."

She then smiled at me. "I don't wanna see you coming here again. You can't see my daughter anymore, even hang out with her. Now, leave or else I'll call the police for trespassing!" She shouted and glared at me.

"Now I know why Vina wants to move out. She doesn't want to be with her evil mom as well," I said. Padabog kong kinuha gamit ko at inilagay sa isang kamay ko lahat-lahat. Before I left, I raised my middle finger and mouthed her, "f**k you!" Then ran away from their house laughing the reaction I got from her face.

I don't care if I disrespected here. I automatically respect everyone when I met them, not until they show me that they are unworthy of my respect.

She disrespected me first, I just returned it to her. And in fact, that's for Vina.

Hours passed, I found myself drinking alcohol outside at the convenient store. I made myself so drank that I was not able to handle myself to walk.

This is just so unfair. All of the people in the cafeteria, why me? Why he chose me and made my life even more miserable? Am I born to suffer?

Tumayo ako ngunit natumba lang ako dahil sa kalasingan. "Argh, now where will I ishtey?" I tried to balance myself once again. Pinihit ko rin ulo ko dahil sobrang sakit na ito.

Napatingin ako sa kamay ko nang biglang may pumatak na tubig. When I looked up to, that's when I realized that it's started raining.

I threw the bottle of beer in the street. Because I am drank, I didn't manage to walk straight, I fell off. Nasupalpal ako sa basurahan sa gutter area. Hindi na ako tumayo pa at humiga na lang ako at tinanggap ang malakas na ulan.

Then, I cried so hard. I cried so hard that I wished to be dead just to end this pain I've been feeling.