"Pupunta ako sa bayan, mamimili ng groceries."
Kaagad akong napatingin sa kaniya. Ngumiti ako nang malapad, nilapitan siya at iniwan ang inaasal kong isda.
"Really? When?" I immediately asked.
"Sa makalawa. A day after tomorrow, and if you are going to ask why, ‘yon lang ang pwede kong ma meet Client ko for next month, kaya isasabay ko na lang ang groceries para isahan na lang. Do you want to come?”
I instantly nodded my head. Para akong bata na ngayon lang pinayagan lumabas. Nagtatalon pa ako at nagsasayaw at natatawa na lang ‘to sa pinanggagawa ko.
“Para kang baliw,” natatawa niyang wika kaya napahinto ako.
“Ah talaga! Talaga!” Sabay ko sundot sa tagiliran nito kaya napahawak siya at napaatras.
So, may kiliti siya diyan.
Tumawa ako kasi sobrang iniiwasan niya pero grabe mak
