Carly's POV
Isang linggo na lang. Isa na lang.* Bumangon na ako sa kama at nagpunta na sa banyo. Bumaba na ako pagkatapos para makapag-breakfast na. Ayoko rin namang ma-late kahit na hinahatak pa ako ng kama ko pabalik sa higaan.
"Good morning, mom." Walang ganang sabi ko pagkaupo ko sa upuan.
Kinuhanan niya na rin ako ng pagkain at inilagay na sa plato ko, ako naman ay napapabuntong-hininga na lang na para bang pagod na pagod. Minsan ba naiisip niyo na gusto niyo na lang magpakamatay? Na dahil sa dinami-rami ng mga problema, idagdag mo pa ang nararamdaman ko para kay Brentt. It's been four or five years? Na may gusto ako sa kanya. Oh, wait! Hindi gusto, mahal na. Matagal na kasi akong may feelings sa kanya kaso wala siyang pakialam. Gusto niya lang na maging magkaibigan kami, ayaw niya
