“Ahmm…” ungol ni Merci at dahan-dahang isinulat ang kanyang mga mata. Nakatulog pala siya, napatitig siya sa may kisame ng kwarto kung nasaan siya. Patay ang ikaw kaya't madilim.
Napakunot ang kanyang noo nang maramdaman hindi siya nag-iisa sa kama. Mabilis na bumalikwas siya ng bangon at sinipa ang kanyang katabi dahilan para mahulog ito sa kama.
“Aray!” daig ng pamilyar na boses kaya't mabilis niyang ini-on ang ilaw at nakita niya si Major Isagani kinakamot ang likod nito.
“Bakit narito ka?” taas kilay na tanong niya. At napasulyap sa wall clock, alas onse pa lamang ng gabi.
“Galit ka pa rin ba?” malumanay ang boses na tanong nito at bumangon mula sa pagkahiga sa sahig at akmang uupo sa kama.
“Subukan mo upo at tutusukin ko iyang pwet mo,” banta niya at pinakita rito ang kutsil
