Overrated

Chapter 28 – Watch Your Temper

Pagkatapos ng klase ng araw na iyon, dumiretso na si Tony pauwi sa kanila sa Bicol.

Si Jojo at Ricky, pareho ring malayo ang patay. Kami naman ni Tita ay sa Pasig Catholic Cemetery lang dadalaw.

Kasama kong umuwi sa Pasig si Jiro, dala ang malaki niyang neon green bag na may stuff toy na giraffe. Pinaglalaruan ko pa ito habang nakasakay kami sa MRT. Buti nga at maayos na siyang nakakalakad ngayon. Tuluyan nang nagsara ang mga sugat niya, at kumikirot na lang daw ito `pag nabibigla s’yang napapa-diin sa kaliwang hita niya.

“Saan ba galing ang giraffe na `to?” tanong ko habang hinihimas ang laruang nanggigitata sa bag niya.

“Regalo `yan sa akin dati ng pinsan kong apo ko pala,” nangiti siya sa akin. “Nagpunta kami dati sa zoo noong bata pa kami, ibinili niya ako ng giraffe, binili ko naman siya ng tanuki.”

“Tanuki?”

“Para s’yang racoon na sa Japan lang makikita. Makulit kasi ang mga tanuki, parang `yung pinsan kong iyon. At giraffe naman ang binili niya dahil ang haba raw ng leeg ko.”

Pinagmasdan ko nga ang mahaba niyang leeg. Buti at pauwi na kami, dahil kanina ko pa iyon pinanggigigilan.

Tuwang-tuwa si Tita nang makita si Jiro. Nagluto pa siya ng pansit at dinuguan at puto!

“Ayos na ba ang bubong sa bahay n’yo?” tanong sa kaniya ni Tita. “Kung wala ka nang inaasikaso doon, bumalik ka na rito, para hindi laging malungkot itong si Bicoy!”

Natawa si Jiro. “Tita talaga, sige po, tignan ko kung makakabalik ako pagkatapos ng undas, para naman hindi na malungkot si Bicoy!” Tumingin siya sa akin nang nakangisi, at unti-unting nawala ang ngiti sa mukha ng makita ang aking mukha.

“O, kita mo?” sabi ni Tita, “Ang lungkot-lungkot ng pamangkin ko dahil wala ka.”

That night, hindi ko siya binitawan.

Niyakap ko siya buong gabi at hinalikan.

“Bumalik ka na rito, Jiro.” bulong ko sa namumula niyang tenga na aking dinidilaan. “`Wag ka nang aalis...”

Napaungol naman si Jiro na halos matunaw sa init ang katawan sa ilalim ko.

“O-okay... after all soul’s day... sa three... Sunday... babalik na ako...” sagot niya, hinihingal.

“Promise?”

“P-promise...” sagot niya. “On that daw... may gusto akong sabihin sa `yo...” hinimas niya ang batok ko.

“Ano yun?”

“Basta... sa Sunday... Hintayin mo ako.”

Hinalikan niya ang labi ko.

“Bukas, uuwi ako para asikasuhin ang ilang bagay... para sa pagbalik ko sa Sunday, maayos na ang lahat.”

“Okay.” niyakap ko siya, tuwang-tuwa sa kaniyang sinabi. “Oyatsumi mederu.”

“Oyatsumi, Bicoy... mederu.”

Umuwi nga si Jiro kinabukasan after niya kaming samahan sa sementeryo hanggang alas-tres ng hapon. Pinagbaon pa siya ni Tita ng adobong baboy para hindi na siya magluluto sa bahay.

Nag-text siya sa akin para-ipaalam na maayos s’yang nakauwi, at nag-goodnight pa.

Nagbuntong hininga ako.

Inalala ko ang masayang Araw ng mga Patay na iyon. Pero muli rin akong nanlumo nang maalalang Sabado nanaman bukas.

Hindi naman siguro ako papupuntahin ni Ronald, since November 2 bukas. Sana may inuwian siyang probinsya para dumalaw sa patay, o kaya ay may pinasyalang since long weekend, pero kinabukasan, nagising ako sa text niya.

“I’m good today. Meet u same time, same place.”

Parang nanlumo ako.

Nawala lahat ng saya na naramdaman ko kahapon.

Ten AM, pagpasok ko ng SM East ay naghihintay na siya sa akin.

“Halika na, medyo nagmamadali ako,” sabi niya habang papunta kami sa parking lot.

Dumiretso kami sa motel.

“Maliligo ba muna tayo?” tanong ko sa kaniya.

“Hindi na.”

Hinatak niya ako sa kama at mabilis na hinubaran. Naghubad na rin siya at tinulak ako pahiga.

Humiga ako doon, my legs spread eagle, my arms to my sides. Pinikit ko ang mga mata ko at naramdaman siyang pumatong sa akin.

Parang linta ang dila niyang naglaro sa aking leeg at dibdib.

Parang nakakadiring linta na malagkit at mainit.

Dumiin ang pagkakapikit ng mga mata ko.

Sinupsup siya ang u***g ko, bahagyang kinagat ito habang bumaba na ang kamay niya sa t**i ko na kaniyang binate.

Muli niya akong kinagat. Mukhang nanggigigil siya sa akin.

Bumaba na ang bibig niya sa t**i ko. Nilamas niya ito, dinilaan, sinubo at sinupsup ng ilang ulit.

“Okay, what’s wrong?” tanong niya sa akin.

Dumilat ako.

“Huh?” tanong ko, wala sa sarili.

“Bakit mukhang humahabol sa Araw ng Patay itong alaga mo?”

Inangat ko ang ulo ko at nakitang walang kabuhay-buhay ang t**i kong kuluntoy pa rin hanggang ngayon.

Natawa ako.

“I guess I’ve gone impotent!” sabi ko sa kaniya.

“That’s imposible!” sabi pa niya, at muling isinubo ang maliit kong birdie.

Pinanood ko lang siya.

Galit na galit na ang kaniya, pero wala itong napala sa akin, kahit pa nilamas na niya at hinimod pati ang bayag ko.

“s**t!” naiinis niyang sinaba. Pati alaga niya, sumuko na rin. “And here I thought I could f**k you one last time!”

“One last time?” tanong ko. “What? You’re getting me off the hook?”

“Not me,” sagot niya, sabay ngisi. “Guess who was willing to pay off all your depts?”

Biglang nanlamig ang buo kong katawan.

Before I knew it, nasa ibabaw na ako ni Ronald. Kapit ko siya sa leeg habang nakahiga siya sa kama, nakatitig sa akin.

“Anong ginawa mo kay Jiro?” sigaw ko. “Anong ginawa mo sa kaniya?!”

“W-wala!” inuubo niyang sagot. “Walang hindi niya ginusto!”

Kinapitan niya ang braso ko, tapos ay iniikot niya ako at inipit ang isang braso ko at isang binti. Hindi ako makagalaw habang nakadapa sa ilalim niya!

“Watch your temper,” sabi niya. “Marami akong p’wedeng gawin sa `yo kahit hindi ka tigasan. In fact, I know of ways to give you an instant hard-on, even if you’re not in the mood.”

He slipped his hand down my buttocks ang pressed the hole between them. Nagpumiglas ako, pero lalo lang humigpit ang kapit niya sa akin.

“Kaya lang...” patuloy niya, “Nangako ako kay Jiro na hindi kita kakantutin.” Binitawan niya ako at umupo sa kama.

“Anong pangako? Anong pinag-usapan n’yo?”

“A modeling contract. Under me, of course,” muli s’yang ngumiti ng masama. “In exchange, pakakawalan kita habang... pinagtratrabahuhan niya ang utang mo.”

“H-hindi gagawin ni Jiro `yun!”

“Are you sure? Alam mo bang mukhang bihasa sa bagay na ‘iyon’ ang best friend mo?”

Kinilabutan ako sa sinabi niya.

“Take it back!” sabi ko sa kaniya. “I-void mo ang kontratang n`ya!”

“Sorry, he aleady signed-“

Nagpatirapa ako sa harapan niya.

“Please... break the contract.” Inabot ko pa ang binti niya. “Ako na lang ang gamitin mo... Please... pakawalan mo na si Jiro. Gagawin ko ang lahat, kahit ano, `wag lang siya!”

Natahimik si Ronald.

“Please.” muli akong nagmakaawa.

“Then, you know what to do.”

Ibinuka niya ang kaniyang mga binti.

Gumapang ako sa gitna nito.

Nagsisimula nanamang tumigas ang t**i niya. Hinawakan ko ito. Hindi ko alam ang gagawin. Dinilaan ko na lang ang kahabaan niya, pumikit, tiniis ang amoy bleach na likidong tumutulo rito.

Hinawakan naman niya ang ulo ko at ipinasok ng pilit ang t**i niya rito. Halos ako maduwal, lalo na nang ipagtulakan pa niya ito at tumama sa aking lalamunan.

“`Wag mong kagatin!” singasing niya sa akin. “Ayan, padulasin mo lang!”

Napahawak ako sa kaniyang hips. Naluluha na ako, pero para kay Jiro...

Biglang tumigil si Ronald.

Narinig ko siyang magbuntong hininga at humiwalay sa akin.

“Alam mo ba na ganyang ganyan din ang ginawa ni Jiro last Friday?” sabi niya. “He prostrated himself in front of me in our office! Ang gulat ng mga tauhan ko!”

Napatitig ako sa kaniya.

Nag-squat naman siya sa harap ko at inabot ang mukha ko.

“Ayokong pumayag nang una. Ikaw talaga ang gusto ko, eversince I saw you that night in the UV Express lane. Pero mapilit siya, at sa huli, napapayag din niya ako.”

Tumayo `uli siya at naglakad sa mesa kung saan kinuha niya ang kaniyang mga damit.

“Alam mo ba siya pa ang nag-alis ng pantalon ko?”

Wala akong masabi.

“Tumayo ka na d’yan,” sabi niya. “I’m supposed to meet with Jiro later this evening. Sumama ka na sa akin.” Ihinagis niya sa akin ang mga damit ko.

“But before that, you still owe me a date.”