H E N R I
Nang imulat ko ang mga mata ko, unti-unti kong napagtanto na wala na ako sa loob ng kotse ni Tiago.
Ilang beses pa akong napapikit at napamulat habang pinoproseso ang lahat sa utak ko. Nasaan ako? Nasaan ako ngayon?
Sa itsura ng lugar kung nasaan ako ngayon, it looks like I'm here at an abandoned room. Walang kahit na anong makikita sa paligid ng kwartong 'to kung 'di ang lamesa na dalawang metro ang layo mula sa puwesto ko.
Hindi ko rin maigalaw ang mga kamay ko. I just realized that my hands are tied. Nakalagay ang mga kamay kong magkadikit sa likod ng kahoy na upuan kung saan ako ngayon nakaupo. I can't feel my hands because of the tightness of the rope wrapping my wrists. Nasasaktan ako tuwing igagalaw ko 'to at pupwersahing paluwagin.
"Help! Help me!" buong lakas kong s
