CHAPTER TWENTY SEVEN
YNA POV
Hindi ko alam kung matutuwa ako or maaawa ako sa sarili ko dahil nalaman na ni Ate ang katotohanan..
MAS PINILI AKO NI SEAN..
MAS PINILI NIYANG PANINDIGAN ANG RESPONSIBILIDAD NIYA SA AKIN....
ANG BABY...
OUR BABY....
Hindi ko mapigilang makaramdam ng GUILT.... yes... nakokonsensya ako... I KNOW ATE HATED ME SO MUCH RIGHT NOW... WHO WOULDNT BE? INAGAW KO LANG NAMAN AT NILANDI ANG KAISA ISANG LALAKING MINAHAL NIYA... I tried to call her many times ng sabihin sa akin ni SEAN na nalaman na ni ate ang lahat... PERO WALA HINDI KO NA SIYA MA CONTACT... I WANTED TO EXPLAIN MY SIDE PERO ALAM KONG HINDI NA RIN NIYA AKO GUSTONG MAKAUSAP.... I WANTED TO TELL HER HOW SORRY I AM FOR HURTING HER... BUT SEAN... SAID THERES NO USE... dahil GALIT NA GALIT SIYA SA AMING
