Briana
Ayokong mapuntahan ako ni Manuel. Hindi na ako magpapakita pa sa kanya kahit na kailan. Hindi ko naman kasi alam kung bakit nagawa ko pang sabihin sa kanya kung nasaang lugar ako. This past few days, nagiging boba talaga ako. Or isisi ko na lang ulit ngayon sa alak.
Sa sobrang pagkahilo ko, hindi ko na malaman kung saang direksyon ang tinatahak ko. I have my car pero para bang nawala sa isipan ko kung saan ko 'yon ipinark.
"Kacelyn," usal ko. Tama! Hindi ko na talaga kaya and I need to call a friend. Alam kong sesermunan niya ako kapag nalaman niyang nagpakalasing ako ng sobra, pero kailangan ko na talaga ng tulong.
Bumibigat na rin kasi ang mga mata ko at pakiramdam ko, any time ay mawawalan na ako ng malay.
Kinapa ko ang cellphone ko sa pouch na hawak ko para tawagan si Kacel
