Chapter 39

1656 Words

  SUMMER POV Unti unti ko namang minulat ang mata ko, wala akong Makita kundi puro dilim, di ko alam kung saan ako basta ang naalala ko lang magkasama kami ni shaine pero biglang may humila sakin at may naamoy ako at unti unting bumagsak ang mga mata ko. "Mabuti at gising ka na" nagpalinga linga naman ako sa piligid may naanig akong parang taong nakaupo sa may upuan ilang hakbang lang sakin, I can't recognize him. Ang dilim kasi, unti unti naman siyang tumayo at naglakad papunta sakin "Sino ka?" matapang kong tanong, I'm not afraid of him, I'm not afraid of death. Kung oras ko na edi oras ko na. Lumapit naman siya sakin. Mabuti nalang at maliwanag ang buwan kaya kahit papano may ilaw sa kwartong to. "Can't remember me?" nanlaki naman ang mga mata ko, ng makita ko siya dahil pumwesto si

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD