Chapter 15
1309 Words
Chapter 15
JI Pov
.
.
“Jaz where is she? Tell me please.” I beg.
Nandito kami sa school ngayon. I went to her house para sunduin sya pero walang tao.
“Sorry Mr. Kim pero hindi ko din alam eh. Wala syang nabanggit sa amin. Few days before the sem break hindi na sya pumasok sa school. Ang alam ko nag pass na sya ng mga reports that day mismo kay Prof. Hindi naman nag sabi na hindi na sya papasok kinabukasan.” Mahabang paliwanag ni Jaz.
“Jake, please!” baling ko sa isa.
“Papa Inigo kung alam lang namin edi sana nag offer na ako ihatid sya. Kung sinabi man din sa amin ni Kaye eh sure ako na ayaw nya ipasabi sayo kaya hindi ko rin sasabihin. Sorry.” Lumiit oa ang boses nito sa huli.
Tumalikod na ako ang bagsak ang na umalis.
Where are you? Why did you run away and hide again?
My head hurts. Gawd!
.
.
“Hyung, jal jinaess-eo?” si Sehun.
“Wae yeogi iss-eo? You supposed to spend your vacation with your family.”
“Someone’s pestering me for a week now. Mianhe hyung.”
Sabay pasok sa pinto ng isang babaeng ni sa hinagap ay hindi ko nais makita.
“Jaggiiii….. I miss you!”
maarteng salita nito.
As usual. Naka Pek2 short ito kung tawagin dito sa Pinas. Naka croptop na red at pati nguso ay pulang pula. Blond ang buhok nya na kinulot ng bahagya.
Mahahalata mo ring pinagawa nya ang mata, pisngi, baba at syempre ang ilong.
“Sehun! What the h*ll!?”
“Mianhe hyung. I can’t enjoy my vacation if I won’t bring her here to you.” Simangot at inis na inis ang mukha ni Se.
Gawd my head is aching and I don’t know where to find my baby again. Worst is having this crazy b**** here.
“Go back to Korea Gemmy. I can’t baby sit you here and I have lots of problem.”
Hinilot ko ang ulo ko na mukhang mas nahihilo ito kesa sumasakit.
“Jagya, I’m here to help you. Dad gave me permission to be here since he knows that I’m gping to be with you.” Excited na sabi nito.
Ring..ring..
“Hello. Seonsaengnim? Ne.
ihae haess-eoyo. Ar-ass-eo , I’ll do that sir. Okay. Bye.” as expected. Paalam nya sa daddy nya ay ako ang pupuntahan nya. I can't take care of this crazy b**** here. I don't care if sponsor at producer namin ang daddy nya.
“Sh*bal!” halos ibato ko ang phone ko. “Sehun, jebal. I have to look for someone. Thisnis very important and since you came here with Gem. You take care of her. Arasseo!?”
utos ko kay Sehun.
“But hyung!”
“No buts. I have to go.”
.
.
Kaye’s POV
.
Video call.
“Thanks mga bhe, kahit gusto ko kayo isama dito sa province, eh, saka na lang. Sa 7th birthday na pang ni Kairo.”
( No worry bhe, mas okay yan maka pahinga ka muna dyan. Atlis dyan kahit paano fresh air. Tapos nandyan parents mo to take care of you.) si Jaz.
Magkausap kami nila Jaz at Jake sa videocall. Lunch break doon. Mga hindi makatiis tumawag mula ng hanapin daw ako sa kanila ni JI.
( Actually kinakabhan akao sa call na to kase alam mo naman si Mr. Kim kamag anak ata si Casper the friendly ghost, bigla na lang sumusulpot kung saan saan.)
Tawang tawa naman si Jake sa sinabi nya.
Binatukan pa sya ni Jaz dahil ang ingay nya, taliwas sa sinasabi nyang kinakabahan sya dahil baka nga bigla na lang dumating si si JI at marinig ang usapan namin.
(Alam mo bhe, kahit marinig nya. Never ko babanggitin sa kanya kung saan lugar ka.)
Pagtataray pa ni Jake.
“Thanks bhe. Paano? Kitakits na lang sa pasukan ulit ha. Love you mga bhe.”
(Bye bhe, enjoy your sem break with your fam. Paki kiss mo ako kay Kairo ha.)
si Jake.
(Bye, miss you. Kiss mo din ako kay Kairo.)
Hirit din no Jaz.
Nag flying kiss pa kami sa isa’t isa bago mag end ang call.
“Mommy, let’s eat na po sabi no mama.”
Si Kairo. My treasure. Sa kanya kami kumukuha ng lakas mula ng malaman naming nagdadalang tao ako isang bwan mula.ng makauwi kami ng Pinas.
Naging bugnutin si Papa ng dumating kami dito. Halos araw araw umiiyak si Mama dahil sa pg susungit ni Papa.
Nag seself pity si Papa dahil hindi na sya makapag work at hindi pa maka lakad.
Ng nalaman kong buntis ako. Nagalit sila lalo pa at financially unstable kami.
Pero unti unting bumalik ang sigla ni Papa lalo pa at nalaman nyang lalake ang magiging anak ko.
Gusto nya ng anak na lalake pero hindi na nag buntis ulit si mama. Naging busy din si Papa sa work. Kaya sa twing nasa bahy si JI ay tuwang tuwa sila.
“Okay baby, payakap at kiss nga. hmmm… ang sarap naman ng baby na yan at ang bango pa. Pakiss daw si tito Jake at tita Jaz. Mwaaahhh… mwaaahhh…”
Gigil na gigil ako sa kacutan ng anak ko. Sobrang gwapo pa. Kamukhang kamukha nya si JI.
Pag naka ngiti sya ng malaki ay tila nawawala ang kanyang mga mata.
“Mommy miss mo lang ako eh. Ako din kiss at hug kita nbmadame. Mmmmmhhh… I love you mommy. Mwahhh…”
“Ang sarap talaga.”
“Masarap pa sa ulam natin?” tanong pa ng anak ko.
“Opo, mas masarap ka pa sa lahat ng ulam. Kaya palage kaag iingat lalo sa school baby kase baka my biglang kumuha sayo hindi ka na ibalik sa akin. Kaw Papa at Mama ka lang sasama pag wala ako.” bilin ko.
“Don’t talk to strangers.”
“Don’t talk to strangers.”
Sabay pa kami, at nagtawanan habang tinutungo ang kusina.
.
.
Napatulog ko na si Kairo. Magkatabi kami sa kwarto. Hindi naman din kasi kalakihan ang bahay namin dito.
Bumaba muna ako sa kitchen para uminom ng tubig.
“Anak. Anong balak mo sa mag ama?” si mama habang nag liligpit sa kusina.
“Sa ngayon ma hindi ko pa alam. Wala akong lakas ng loob sabihin kay JI at ayoko din sila malagay sa headline. Alam nyo naman ang mga paparazzi ngayon kahit konting kibot ng idol nakanpicture sila at nasa news agad.”
Totoo naman. Nagtataka na nga lang din ako kung bakit walang lumabas ng news ng dinala ako sa ospital, binantayan nya ako at iniuwi pa ako sa unit nya.
Nag stay pa ako doon ng 1 week pero no news about that. At kaya ayoko ng patagalin ang sarili ko sa tabi nya dahil baka isang araw makita ko na lang sa balita ang pag mumuka ko. Baka madamay ang anak ko.
“Pero anak, he has the right. He loves you. Nakita ko yun tht he still do ng sabihin nya sa akin na kukunin ka na nya ulit.”
“Ma, kung loloobin ng nasa taas, mangyayari. Sa ngayon ayaw ko po muna malagay sa mahirap na sitwasyon lalo na graduating na ako. At lalong ayaw ko po na mahirapan si Kairo. Baka pag lumabas ang totoo ay ni hindi na nya magawang pumasok sa school.”
Nag buntong hininga pa si mama.
“Ma, masyado pang bata si Kairo.”
“Oh sya, I get your point. Pero pag dumating ang tamang pag kakataon. Sana ipakilala mo sa isa’t isa ang mag ama.”
“Opo ma.”
Gusto ko din naman. Siguradong magiging masaya si Kairo. Ang alam sa Ng mga bata sa school nya ay si Mama at Papa ang parents nya.
- Writer
