My Beautiful Past 9
1492 Words
Chapter 9
My Beautiful Past
.
.
Usap usapan ang isang foreigner transferee sa school namin. Halos big time ang nag aaral dito sa university na ito at maganda ang quality ng pagtuturo at most of the Chinese and koreans na gusto mag aral ng english ay dito nag eenrol.
As usal hindi na bago sa amin ang may mga bagong students na pumapasok lalo sa english class. Kaya wa pakels na kami ng mga bhe ko sa ganung chismis.
“Jake na saan na ba si Jaz? Bigla na lang sya umalis after ng math natin. Wala naman sya sa cr.”
Parang na iihi na ewan si Jaz ng biglang tumayo at nagmamadali palabas. Hindi ko na sya inabutan para tanungin kaya kaming dalawa lang ni Jake ang mag kasamang nag lalakad papunta sa next class.
Nakakapit pa ang kaliwang kamay ko sa kanang braso ni Jake. Ang makakakita sa amin na hindi kilala si Jake ay aakalain talagang mag jowa kami dahil napa gwapo nya at matangkad pa.
Pumasok na kami sa english class.
“Bhe maiwan muna kita dito, dun muna ako kay yummy fafa Levi. Save the chair for Jaz sa tabi mo.” Nag flying kiss pa sya habang papunta sa kabilang table.
Nakita kong umupo si Jaz sa harapang table kung saan ako naka upo. Bye 2 kasi per table.
“Bhe, may ginawa ba akong masama sa iyo? Bakit ka dyan naka upo? I save a seat for you here.”
Tumalikod naman sya at tumingin sa akin. Seryoso ang mukha nya.
“Alam mo kasi bhe..-” kagat labi pa na prang kinikilig.
Hinihintay ko ang sasabihin nya.
Binatukan ko sya ng hindi na sya nag salita.
“Aray naman! Tabi kasi kami ng boyfriend ko, oh.” Sabay malambing nyang hinimas ang likod ng lalaking katabi nya.
Humarap ito sa akin.
“Hi, Kaye. It’s nice to see you again.” Nakangiti ito sa akin.
Napatakit ako ng bibig ko at nanlaki ang mata.
“Paking tape!!! Simon!? Mag jowa na kayo? I mean, your dating?”
Ang sarap kurutin ni Jaz dahil napaka obvious ng harot at kilig sa mukha nya.
Nag kukwentuhan kami ng may umupo sa tabi ko. The familiar scent that made my heart beat loud and fast.
“Oh, Ken you’re here.” Bati ni Jaz sa lalaki sa tabi ko.
And syempre dahil shy boy ang bhebhe na yan, naka mask at cap na naman sya.
“Ken, hindi nyo sinabing nag enrol kayo dito.” Naka ngiti akong lumingon sa kanya.
Naka harap ako sa kanya at naka pangalumbaba akong naka titig sa kanya,waiting for him to say something.
Medyo ang sarap kasi siyang asarin dahil shy boy sya, hindi sya basta basta nag sasalita.
“Ah- ahh… yeah. Biglaan lang since wala pa kaming work now. Bakasyon muna kami dito at Simon wants to study English and Filipino here so… ah sinamahan ko na sya.”
Mahina lang sya nag salita. Naka mask pa sya so he sound so distance.
“ Buti naman dito kayo nag enrol. If you want sa amin na kayo sumabay sa break time.” Nakangiti kong alok sa kanya.
“Okay.” Napaka tipid talaga mag salita.
Dumating na ang proof namin.
“You, the boy over there. Can you please remove your cap at mask. That’s not allowed inside my class.”
Oo nga pala. Bawala na bawal ang naka cap pag nag kaklase na. Lalo pa ang naka mask dahil ibang student na umaabsent, nag ha hire sila ng ibang tao para mg attend ng class nila pra present parin sila.
“Alisin mo na bago ka pa palabasin ni Sir.” Pasimple kong bulong sa kanya pero hindi ako tumingin sa kanya.
Naka yuko lang ako para hindi halata.
...ooooWwwooooWww….
Sabay sabay ang mga kaklase ko nag sabi.
“Quiet!” sigaw ni Sir.
“ Even if you’re a celebrity, I won’t allow you to wear cap and mask inside my class.” Ma autoridad na sabi ni Sir.
Hindi ko magawang lumingon. Paking tape! Anung sabi ni sir? Celebrity? So artista ang katabi ko? Si Ken artista?
Huminga ako ng malalim. Nag uumpisa na sa discussion ni Sir. Nilakasan ko ang loob ko na sumilip sa katabi ko.
Unti unti akong tumingin sa kanya. Halos hindi ako maka hinga ng makita kong nakatingin din sya sa akin.
HOLY MERCIFUL PAKING TAPE!!!!
It’s him!!!
Hindi ako pwedeng mag kamali.
Napuno ng lungkot, galit at hindi ko mapaliwanag na emosyon ang mga mata nyang nakatitig sa akin.
Para akong napako sa mga titig nya.
“Ms. Velarde and Mr. Kim. Are you with us? If you’re not interested in my lessons you may get out of my class.” Galit na si sabi ng prof namin.
Nabalik ako sa katinuan at naialis ang tingin sa kanya.
Anong ginagawa nya dito? Bakit sya si Ken? Bakit hindi sya ng pakilala sa akin? Pinag titripan ba nya ako? Kailan pa nya ako nahanap? May alam na ba sya kaya sya nandito?
No! Hindi pwede. Kailangan kong umiwas sa kanya. Ayaw kong guluhin ang career nya. At gusto ko ng tahimik na buhay para sa pamilya ko.
“Bhe are you okay?” lumuhod sa tabi ko si Jake. Hinawakan nya ang mukha ko. “Binully ka ba ng katabi mo?” galit ang boses ni Jake.
“Ha? No. Let’s go.” Kumapit na ako sa mga braso ni Jake.
“Hoy, sabihin mo nga sa akin bakit ka umiiyak?” pasimpleng bulong sa akin ni Jake.
Hinawakan ko ang pisngi ko at nagulat ako dahil may basa ito. Umiyak ba ako? Nakita ba ni JI ang mga luha ko?
“ Napuwing lang ako. Hindi ko nga alam na naluha na pala ako. Huwag ka na lang maingay.” Pabulong ko ding sabi sa kanya.
Naupo na kami sa usual spot namin. Feeling ko may alam ang bruhang si Jaz na to kaya hindi kumikibo.
Hindi naman ako iniiwan ni Jake. Naupo sya sa tabi ko.
“Jaz bhe , kayo na umorder ng food namin ni Kaye. The usual meal lang.” utos ni Jake.
“ Sige. Kaye.” Nag peace sign sya at kumagat sa labi ng tumingin ako sa kanya.
“Gusto mong pag usapan bhe?” tanong ni Jake sa akin.
“Pag uwi na lang bhe.” Ngumiti naman ako.
Kasabay namin ng lunch si Simon at Ken, or should I say John Inigo Kim.
Magkaka tabi silang tatlo sa isang side ng table at kami ni Jake sa kabilang side. Tahimik ang table namin.
“Hi, may prayer meeting ba? Can I join?” Natatawang biro ni Adam na tumabi sa akin.
“New friends nyo?” tanong nya sabay akbay sa akin.
“ Hi, bro. I’m Adam. Nice to meet you.”
Naka ngiti at nag abot ng kamay si Adam sa kanila.
Naunang nakipag kamay si Simon.
“Simon.” Sagot nito.
“He’s my boyfriend kuya Adam. And this one is Ken, his friend.” Pakilala ni Jaz pero hindi nag abot ng kamay si JI.
Sinundan ko ang masamang tingin nya at nakita kong sa naka akbay na kamay sa akin ni Adam sya naka tingin.
Naka cap at facemask sya ulit pero kitang kita ko ang galit sa kanyang mata.
Pasimple kong hinawi ang kamay ni Adam paalis.
“Hatid na kita mamaya.” alok sa akin ni Adam.
“Not a chance papa Adam. Ako ang maghahatid sa bhebhe Kaye ko at may lakad pa kami.” Masungit na salita ni Jake.
Hindi ko alam kung paano ko naubos ang lunch ko. Feeling ko puro lunok ang ginawa ko kaya parang hindi ako natunawan.
.
.
“I can sense something in the air. Nag away ba kayo ni Jaz? Or something with those boys? Marami kang dapat ipaliwanag sa akin.”
Pauwi na kami ni Jake. Nauna na kami dahil kasama ni Jaz si Simon at Ken.
Ring….
Ken Calling…
Huminga ako ng malalim at ilang sigundo pa bago ko napag desisyunan sagutin ang tawag.
Naka titig lang sa akin si Jake.
(Kaye let’s talk privately. We need to talk.)
“Not now JI, give me some time.”
End call.
“Whos Ji?” masamang tingin sa akin ni Jake.
Kumapit na ako ulit sa braso nya at lumabas na kami ng gate ng campos.
“My beautiful past.” Sabay buga ko ng malalim na hininga.
Haaaayyy….
“Nakaka rami ka na bhe ah.. isang bugtong hininga mo pa tatamaan kana sa akin.”
Natatawa naman ako kay Jake. Minsan lang ito maging seryoso. Hinihintay talaga nya yung kwento ko.
“Ok start.” Sabi nya pag kapasok namin sa kotse nya.
“JI or John Inigo Kim. He is the father of Kairo.” I bit my lips.
Napayuko na lang ako at tuluyang tumulo ang luha ko. Wala silang alam past ko.
- Writer
