chapter 13
1574 Words
Chapter 13
.
.
JI pov
.
.
“Breath baby! Breath for me, please!” Hindi ko na alam ang gagawin ko.
Nararamdaman ko na gusto ng kumawala ng luha sa mga mata ko pero pilit ko pinipigil.
“ F*ck that oxygen!” Inalis ko ang oxygen.
Paano sya makakahinga eh hindi nga sya humihinga. I put CPR on her again hangang sa makarating kami ng hospital.
Sh*t! Nilagyan na sya ng tube para tulungan sya makahinga.
“Mr. Kim pwede ka na umuwi. Darating na rin ang parents ni Ms. Velarde.”
“No sir. I’m the boyfriend. I have to stay. I want to.”
Naupo ako sa isang gilid at yumuko.
Ang friends nya ay nandito din buong mag damag. Hindi pa rin dumating ang parents nya.
“Pwede na po natin sya ilipat sa private room. She can breath on her own.”
“Thank you Doc.” Narinig kong sabi ni Jaz at Jake.
“Mr. Kim, thank you nga pala for saving my friend’s life.” Paranvnag aalangan pa si Jake.
Hindi na lang ako kumibi at ako na ang nag ayos ng papers at lilipatan na private room. I paid the currently na rin.
“Mr. Kim uwi muna kami. Sure ka okay ka lang mag bantay sa kanya? “
“I’ll take of her. You can go.”
Hindi ko na sila tinignan hangang sa umalis na sila. I can’t take my eye off of her.
I was so scared. What if I wasn’t there? What if natuluyan sya? Wala na akong babalikan. No. Hindi ko kaya. Ang tagal ko syang hinanap. Di na ako papayag na mawala pa sya.
.
.
“Bhe, naririnig mo ako? Kamusta pakiramdam mo?”
I heard Jake calling her. I saw her open her eye.
Thank God she’s awake.
I took a deep breath. Gusto ko sya lapitan pero I need to control myself.
Hinayaan ko na muna sila mag usap ng friends nya.
“Jake, Jaz. Anong nangyari?”
“My gawd hindi mo alam? Nag black out ka lang naman at hindi ka na humihinga kanina. Akala ko matutuluyan kana!”
“Bakit? Parang hindi naman ako sinumpong ng asthma.”
I wonder what causes her to faint. Usually mahihirapan sya huminga pero nadadaan naman sa gamot nya.
“ Pag balik mo galing Cr namumutla ka na.” paliwanag ni Jaz.
F*ck! Nakita nya kaya kaming naghahaikan?
Yun ba ang dahilan? Sh*t I can’t forgive my self if that’s the reason.
I can’t hear clearly what they’re taking about but she looked at me.
I saw panic in her eyes.
Sh*t ako talaga ang dahilan kung bakit sya nandito ngayon.
Napapikit na lang ako.
.
.
“Kaye anak what happen to you?”
It’s her mom.
Tita looked at me and I saw the same panic expression in her eyes.
Multi ba ako? Takot ba sila sa akin?
“Annyeong imo.” Nag mano ako bilang pag galang in filipino.
“Ahh.. Inigo. A-anong ginagawa mo dito?”
Parang gulat sya at ayaw nyang nandito ako.
“ Kukunin ko na po ulit si Kaye.”
Yes, that’s my final decision. I wanna get her back and marry her.
“Ganun ba? Sige mag usap na muna kayo. Puntahan ko lang ang doctor.”
Nagmamadali syang umalis. She looks scared. Seriously, mukha ba akong nagmumulto?
Sinundan ko si tita sa labas para kusapin ng masinsinan. Kung bakit sila umalis at kung bakit iniwan ako ni Kaye.
Hindi sya nagpunta sa doctor. Tumakbo sya palabas ng hospital at nakita ko si tito na padating pa lang at may batang lalake nakahawak sa kamay nya.
“Mama.” I heard the boy called tita.
Nagbuntis siguro ulit si tita at nag ka anak.
I must say hi to them pero sumakay na sila ng car and left.
.
.
Kaye’s Pov
.
“Bhe relax!”
“ No. What if makita ni JI si Kairo?”
Gusto kong tumayo at sundan sila.
Bumukas ang pinto at niluwa nito ang napaka gwapong lalake na kahit magulo ang buhok ay mulha paring fresh.
“They left already.” Blangkong mukha myang sabi.
Here. Eat this. Bawal muna sayp ang fatty at oily foods.
May dala syang fruits. Sya na rin ang nagbalat nito.
“Kumain ka bhe saka lumalma ka lang. Sarap mong batukan masyado kang obvious!” Bulong ni Jake.
“Obvios ba ako?” baling ko kay Jaz.
Tumango ito ng naka nguso.
Napakagat ako ng labi at napapikit.
Ang oa ko.
Tinignan ko si JI. Nahiga sya sa Sofa at pumikit.
“Wala pa syang tulog bhe.” Bulong sa akin ni Jaz.
Naawa naman ako sa kanya. Kaya pala ang gulo ng buhok nya. And he is wearing the same clothes the last time I saw him
“Aminin mo nga. Anong ginawa mo sa cr bakit namumutla ka na pag balik mo ng room?"
Nakatingin silang dalawa sa akin.
Wala kong kawala.
“I saw him … kissing someone… sa cr ng girls.” Papahina ng papahina ang boses ko.
“Sa banyo!?” sabay pa sila. Medyo malakas ang boses nila dahil sa gulat.
“Ssshhh…” tumango na lang ako.
“So f*ck boy sya? My gawd akala ko pa naman magbabalikan na kayo. Edi sana pwede na nya kami pakilala lay Sese at Yeol.” Binatukan ni Jake si Jaz.
Natawa naman ako. Ang kulit talag nila.
“Nagka ganito na nga ang friendship natin kaharutan paron naiisip mo.!” Galit na sabi ni Jake.
“Joke lang kaseee…” sabay hawak ni Jaz sa ulong binatukan ni Jake.
.
.
.
“Bakit hindi na bumalik sila tita? “ tanong ni JI.
Kalalabas ko lang ng banyo dahil nagbihis ako. Discharge na ako at uuwi na muna.
“I’ll take you home if hindi sila darating.”
“ Okay lang, kaya ko naman.”
Nauna na sya sa labas dala ng bag ko.
I saw him sa billing area. Sya na rin ang nag ayos ng discharge papers ko.
Babayaran ko na lang sya pag uwi.
“Lets’s go.” Binuksan nya ang pinto ng sasakyan nya para sa akin.
Sya n rin ang nag lock ng seatbelt ko.
“ Nasa bahay mo ba sila tita?”
“Nasa province sila nakatira.”
“Okay, sa condo ko na ikaw tumuloy.”
“What? No. I can’t.”
“May magagalit ba?”
“Wala-“
Mabilis na syang nag drive.
“Ji kaya ko ang sarili ko. Hindi ako pwede tumuloy sa condo mo. What if may makakita? Machichismis ka.”
Hindi nya ako pinapansin. Napaka bossy talaga.
Napahilot ako ng ulo ko.
“Masakit ba ulo mo? Kumain ka at uminom ng gamot pagdating natin.”
Wow feeling ko bigla syang naging guardian ko.
Hangang sa elevator hindi parin ako kumikibo. Wala akong sasabihin na pakikinggan nya. Once he maid a decision, sya na ang masusunod.
9th floor ang unit nya. I saw that birthday ko ang password nya.
Wow ang laki ng condo nya. Mayaman na talaga sya. Successful na sya.
Naupo muna ako sa sofa. Maya maya pa ay naamoy ko na ang niluluto nya.
“Baby, come here. Let’s eat.”
Wow baby na nya ulit ako. Lumapit naman ako sa lamesa at naupo.
Wow, kailan pa sya natuto ng mga ganitong dish?
“Oil free yan kaya pwede yan sayo.” Sabi pa nya.
Kumain na ako. Wow ang sarap. Anung klaseng lugaw ba ito? Mahal siguro yung ginamit nyang pampalasa. My veggies din at wow, fresh orange juice. Bagong piga lang.
Ayos na rin. Napangiti na lang din ako.
“A-ako na mag huhuhas ng pinag kainan natin.”
“Just take a rest. Mhiga ka na lang sa bed. You still need to take some meds for a week.”
Sya na ang nag ligpit ng lamesa at nag hugas ng pinag kainan.
Wow, kailan pa sya naging wife material? Este, naging mas lalong husband material?.
“Take this medicine.” Sabay abot din nya ng isang basong tubig sa akin.
“Thank you.”
“Now, rest.”
Oo na po boss. Mag rest na.
Sagot ko sa isip ko lang naman.
Nagpunta na ako sa kama. Ang laki ng kama.
Malambot din. Nahiga na ako at agad nakaramdam ng antok.
.
.
Nagising ako parang nahihirapan ako gumalaw.
(Hala sya!? Hoy Mr. Kim yung kamay mo!!!)
Nanlaki ang mata ko. Nakayap ang napaka gwapong lalakeng ito sa akin. Nakapalupot sa tyan ko ang braso nya at pati paa nya naka dantay sa mga hita ko.
Paano nga naman ako makaka galaw?
Tinitigan ko na lang muna muna sya. He still look like a child pag gantong tulog sya.
He looks so innocent.
He’s like a baby sleeping.
Bakit lalo kang gumwapo Mr. Kim? Gusto mo talagang lalo kong pag sisihan na iniwan kita?
Oo pinag sisisihan ko talaga. Pero iniisip ko lang yung career mo. Mararanasan mo pa lang pero kailangan mo na bitawan dahil sa amin ni Kairo?
Masakit sa akin na hindi ka makasama, lalo na sa twing hinahanap ka ng anak mo. Feeling ko napaka sama kong ina.
I let my tears fell. I let myself cry in front of him.
“ I’m really sorry for leaving you baby. I also feel sorry for our son.” Bulong ko sa kanya.
Magkikita din kayo. In God’s perfect time.
- Writer
