Twisted Souls

25. Secrets

Javier's reaction is funny.

I just chuckled then throw myself at bed. Si Javier naman ay sinusundan lang ako ng tingin habang ako naman ay walang paki kung umakto.

My jaw is aching. Napahawak ako sa panga—come to think of it, nasapak na ako ng dalawang beses sa katawang 'to!

"Masakit?" He asked me.

Tinignan ko siya ng masama. Kita na nga niya na hawak ko ang panga tapos, talagang itatanong niya pa 'yon?

"Mukhang hindi ba?" I asked him with full of sarcasm.

"Hindi naman namamaga. So okay lang?" He even asked himself!

Tinignan ko siya ng masama. "Kailangan ba makita para malaman mo na masakit?"

Napasipol ito, umiiling pa. Akala mo ay namamangha.

"Humuhugot ka ba?"

Hinila ko ang isang unan at inis na ibinato sakanya iyon. Mabilis naman siyang nagtago sa gilid ng kama, pero naabutan siya unan.

Hah. Buti nga!

Napadapa ito at nakangiwing nakatingin sakin.

"Aray ko naman! You should try to be gentle to me, at least?!" Singhal nito. "Kinginang katawan 'to! Walang balanse!"

My mouth opened. "Excuse me? Sinong walang balanse?"

I am a karate player before! Nag-aral ako kung paano manuntok or self-defense at grabeng training ang dinanas ko tapos wala akong balanse?!

Umasim ang mukha nito. "Sino pa ba? Edi itong katawan mo! Grabe, simula noong nandito ako, I felt so week!"

Wow! Talaga namang hayop ang lalaking ito!

Umupo ako sa kama at dinuro siya.

"Hindi mo ba alam na karate player ako dati?! Marunong din ako mag-taekewondo!"

His face wrinkled, nang-aasar pa din. "But your body is still fragile. Kahit anong tapang mo pala talaga ay babae ka pa rin 'no? Weak, fragile—"

"Oh gosh! You are stereotyping! Eh ikaw nga 'tong ang baho ng hininga sa umaga!" Ganti ko dito.

Nanlaki ang mata niya. "Ano?! Hindi mabaho ang hininga ko sa umaga!"

My gosh. Nag-aaway na naman kami! Lagi na lang talaga, hindi na natapos! Gusto ko talaga manakal, kaya lang ay ayoko namang saktan ang sarili ko.

"Eh sa iyon ang naamoy ko?" Mataray na sinabi ko sakanya.

"You are lying!" Napatayo ito at dinuro ako.

I am actually lying. Wala naman talagang amoy ang lalaki. Actually, he is really malinis to himself. Walang mapipintas sa katawan niya. Pero hindi ko aaminin iyon! Baka lumaki pa ang ulo ng hayop na 'to.

"Umalis ka na! I don't want to talk with you!" I shouted, sabay turo ko sa pintuan at nagtiim ang panga sa inis.

She stomp her feet. Jusko, mukha akong tanga when I am stomping my feet!

"Ayoko rin naman!" Segunda nito, with the same intensity of my annoyance. "But I need to know it!"

Iyon talaga ang dahilan niya kung bakit siya nang-aasar huh?

"Hindi mo malalaman!" Pagtigil ko sakanya.

He should have asked me nicely. Hindi iyong mang-iinis pa siya. Mas desperada ako ngayon na hindi siya pansinin. Duh!

"What is it?" He asked me, namimilit. This time, kumalma na ang boses niya.

Umiling ako sakanya.

There is no way that I am going to tell him that! Nothing. .. Sa tingin 'ko ay may mangyayaring hindi maganda pag kinompronta 'ko siya patungkol doon.

Iniisip ko pa nga lang ay kinakabahan na ako!

"Wala nga." I glared at him. "Pwede ba, umalis ka na?" I don't like him here.

Kung hindi siya pumunta sa bar ay hindi sana ako masasapak nong Alex na 'yon! That gay! I am going to sue him!

"Fine. I'm going. Wala ka bang ibang nararamdaman? Baka mamaya ay bumigay ka na diyan."

I weirdly look at him. "Ano naman kung meron akong nararamdaman?"

"Meron?" Aniya at lumapit sa'kin. "What is it?"

Sinimangutan 'ko ito at itinulak palayo.

"Pagkairita." I growled. "Lumayas ka na! Baka sapakin din ako ni Jameson pag nakita ka dito!"

He just laughed and finally stand up.

"I'll go!" He waved his hands. Inirapan 'ko lang siya at hindi pinansin.

I need to talk to Mr. Castell. I need to get rid of that Alex b***h! Pinahiya niya ako sa harap ng lahat! Bwisit!

It was ten in the evening when I decided to roam around and find Mr. Castell. Pinuntahan 'ko ito sa office niya—pero wala doon.

Where is he. ..?

Nakita 'ko ito sa dulo ng hallway. Nagsasalita. Mukhang may kausap sa telepono.

"Hindi pwede ang sinasabi mo. Nandito na tayo, Mariella." He told.

My forehead knotted. Of all names, Mariella pa talaga ang kausap niya! Saglit akong natigilan at naalala ang aking ina. Simula noong mapunta ako sa katawan ni Javier, hindi 'ko na nakita si Mama.

Iyon lang 'ata ang maganda sa nangyayari ngayon, hindi 'ko makikita ang babaeng iyon.

"Hindi pwede iyang sinasabi mo..." Iling pa nito. Mr. Castell looks very frustrated, huh?

Enough of thinking about the wicked women, I looked at Mr. Castell.

"Yow Dad." I interrupted him. Mabilis naman niyang binaba ang tawag at tinignan ako.

"What?"

"I want you to kick Alex out." Walang seremonyang utos 'ko dito. Tumaas lang ang kilay niya at tinitigan ako.

What? He can't do that to his own son? Simpleng bagay lang naman ang pag-kick out!

"Sinong estudyante?" Isang minuto ata ang lumipas before he answered me. Mabuti naman!

"That Alex in football team!" I growled.

"Alex Salveduria?"

I don't know his name. ...

"The one I am playing with football with."

"It's a Salveduria." He said, parang sapat na dahilan na 'yon para hindi niya tuparin ang hiling 'ko.

"Just. .. expelled him. Please? Sinuntok niya ang mukha 'ko!" Reklamo 'ko pa sakanya.

His forehead knotted, "You're weird, Javier. Lagi ka naman nakikipagsuntukan sa lalaking 'yon."

Tumaas ang kilay 'ko. Tunog sumbungero na ba ako dahil doon? Wala akong pakialam kung dating nakikipagsuntukan si Javier doon. That Alex guy just humiliate me in front of everybody!

"Just kick the man out.." I snorted. Aalis na sana ako dahil alam 'ko naman na susundin ni Mr. Castell ang pabor 'ko.

"Javier, lumayo ka na ba kay Faith?" Aniya. Natigilan naman ako at nilingon ang tatay ni Javier. What?

He is facing me seriously. Parang mas malaki pa ang problema na ito kesa kay Alex Salveduria.

Tinimbang ko si Mr. Castell. I am observing his face and asking—bakit ba siya nangingialam?

Bakit ba ang laki ng problema ni Mr. Castell sa aming dalawa? Can't he just let his son be happy?

I mean, fake lang naman. Pero bakit ba todo kontra siya kay Javier at support naman kay Jameson?

Is it because of Jameson's illness?

"Faith is my girlfriend..." I told him, walang awat.

Nanlaki ang mata nito at napatayo sa kinauupuan niya. Padabog akong tinignan nito.

"What?!" Umusok ang ilong nito sa galit.

Ito naman ang napag-usapan namin ni Javier. Ang magpanggap muna na gusto ang isa't-isa. It will also be a good reason para magsama kaming dalawa. I mean, people will ask why we are suddenly close and bearing each other because of the problem.

Paghihinalaan naman din kami na may something. So.. di ba? being in a relationship will fix our universal problem kung bakit kami close at bakit kailangan namin magsama!

I think Mr. Castell will know sooner na may 'something' kami ni Celestial kuno.

Ako na lang ang magsasabi kaysa manggaling pa sa iba.

"Bakit?" Nakakunot na noong tanong ko. He is really taking the situation seriously!

Kumunot naman ang noo ni Mr. Castell, "Hindi ba ay sinabihan kita na lumayo ka kay Faith?!" He growled. Idinabog pa nito ang kamay niya sa lamesa.

Bakit ba galit na galit si Mr. Castell? Ano naman kung mag-jowa kami noong anak niya? Is Mr. Castell cared for me so much? Tingin niya ba ay sasaktan ako ng anak niya? Baka sampalin 'ko si Javier pag ginawa niya iyon sa'kin!

"Wala 'eh... Kami na." Lusot 'ko dito. Wala naman akong dahilan kung bakit kami. This is better than telling nagkapalit kami ng kaluluwa and the relationship is just an act so people wouldn't find us weird.

"Javier, I said stop liking Faith before! Anong ginagawa mo ngayon? Talaga bang pasaway ka!?"

Nanlaki ang mga mata 'ko sa sinabi nito. He told Javier to stop liking me?

Ang ibig sabihin ba noon ay may gusto sa'kin si Javier?

Ha! Huli ka talagang hayop ka! Gusto mo pala ako ano?

I was baffled for a moment. Naramaman ko rin na sumikdo ang puso ko. That guy liked me? Hindi ako makapaniwala! Nakakatawa!

"Stop it! Tsaka ang gusto ni Celestial ang kapatid mo, hindi ba? Bakit ka nakikisawsaw sakanila?" He hissed.

Ah ganon. So sa kuya ay okay lang? Tapos kay Javier hindi pwede?

Why is that? Okay naman si Javier—what the hell I am thinking again?

"Stop it!" Namumula ang leeg ni Mr. Castell.

Kung nasa normal na katawan lang ako siguro, talagang matatakot ako sa itsura ni Mr. Castell. He is obviously mad. Pero wala eh, I am not in the same situation. Ako si Javier and I needed his son because of this situation.

"Dad! Hindi naman pwede pigilan ang nararamdaman! You cannot dictate me what to feel!" Woah. Ni hindi ko nga alam kung saan galing iyon.

Papasa na ata akong best actress.

Hindi nagustuhan ni Mr. Castell ang sinabi ko. Halata iyon sa pagkuyom ng kamao niya at pagbuka ng bibig pero walang masabi.

God, sa sobrang galit niya ay he is lost for words. Nananalangin ako na sana ay hindi niya masuntok!

"Stop being foolish, Javier"

"Why? You're so supportive about Jameson, why not me?" Bakit si Jameson ay pwede? Ano bang meron kay Jameson na wala si Javier?

Well. Dati alam ko ang sagot diyan. Matalino, mabait, at maalahanin iyon. Pero si Javier? He is such a jerk!

But now? Hindi ko na alam ang difference nila!

"Stop talking like you know nothing Javier. Layuan mo si Faith... You are ruining my plan." Iling pa ng matanda before walking away.

Natigilan naman ako. Ruining his plan? Ano naman ang kinalaman 'ko sa plano nito? What is he talking about? Ayoko 'rin naman itanong ngayon dahil obviously, magtataka si Mr. Castell. So I would ask Javier tomorrow.

Anong plano iyon? Bakit hindi 'ko alam? Anong kinalaman 'ko sa plano? Iyon lang 'ata ang inisip 'ko buong gabi. I am messaging the bastard but he is not answering the phone. Tu;log na 'ata ang lalaki.

Kinabukasan, pagkapasok 'ko pa lang ng university ay nakita 'ko na agad siya! Mabuti naman!

"Why are you calling? Did something happened?" Iyon agad ang bungad nito sa'kin pagkalapit.

Tumaas ang kilay 'ko at naalala ang sinabi ni Mr. Castell. So this bastard likes me, huh? Si Mr. Castell lang ang pumipigil?

Kaya pala ako inaaway nito ay dahil gusto niya ako! Now I am curious! Why Javier obeyed Mr. Castell? Hindi naman sa gusto 'ko siyang ligawan niya ako instead of throwing war, but why did he obey? Ang tigas pa naman ng ulo niya? I am just curious.

"Hey." Siniko ako nito, "What happened? Ang dami mong messages and you're obviously texting at two in the morning..."

"Anong secret?" Simula 'ko. Kumunot naman ang noo niya at tinignan ako na parang baliw.

"Anong pinagsasabi mo?"

"Alam mo ba ang pina-plano ni Mr. Castell para sa'kin?" Tinignan 'ko si Javier, "I talked to him kagabi, sinabi niya na... sinisira 'ko daw ang plano niya by just dating you?"

Natigilan ito sa paglalakad. Ganon din naman ako. What is it? Masamang plano ba ang binabalak ni Mr. Castell? By just looking at Javier's expression, he looked very worried. Lalo tuloy akong na-curious!

"Hey what is it?" I asked him again, "Alam 'kong alam mo. You need to tell me what is it! Anong binabalak ng tatay mo sa'kin?"

All along, Mr. Castell cherish me like his own very child. He treated me more like a daughter than Javier. Kaya knowing this? My mind became chaotic.

"Wala na bang sinabi sa'yo si Papa?" He asked me again. Natigilan naman ako. Mukhang hindi niya sa'kin sasabihin ang sekreto.

I glared at him, "You need to tell me, Javier..."

"You don't need to know about it, Celestial."