Napahinto ako at tinignan ang lalaki. "Kung ano-ano na naman ang pinagsasasabi mo." Inirapan ko siya, pero tumawa lang siya. Akmang babawiin ko na ang kamay ko pero humigpit ang hawak niya doon. "Oh, saan pupunta ang kamay?" "Malayo sa kamay mo," maangas na sagot ko dito. Javier just laughed in disbelief. "Nakakabaliw naman 'tong sitwasyon natin, pero miss ko ng awayin mo..." I looked at him in a weirdly. "Hayaan mo, hindi kita tatantanan kakaaway pag nakabalik na tayo sa dati." Then I smiled sweetly on him. Imbes matakot si Javier ay natawa pa ito kaya nainis ako. Ano namang nakaka-miss sa pag-aaway namin? Because of the conversation kahapon, na-realize ko na I shouldn't hurt Javier in any ways. Him being a man doesn't give me a free pass para hampas-hampasin lang siya pag gusto k

