ADA'S POV
I followed my heart that's why I am here.
"M? You seem so quiet? Anong mayroon?" tanong niya habang nagda-drive siya. Papasok na kasi kami at sinundo niya ako sa bahay.
Humarap naman ako at ngumiti sa kanya tapos hinawakan ang kamay niya.
"I'm fine, DJ. Don't worry," I said.
He smiled back and say, "I'm just worrying. Tahimik ka kasi eh. Baka may nangyaring hindi maganda,” he said.
"I'm sorry if you felt that way but I'm okay. ‘Wag ka nang mag-alala ah?" I said.
Ngumiti na siya at nag-focus na sa pagda-drive.
Nakarating na kami ng office at lahat ay nagulat na magkasama kami.
‘Yong tipong akala mo hindi pwedeng magsabay kaming pumasok? Ganoon ang mga titig nila sa amin ni Frolic.
Ano bang masama?
Hay sabagay.
Hindi nga pala
