ADA'S POV
Nang makaalis si Fraud sa Pilipinas, kahit mahirap at masakita ay tinanggap ko.
Oo, sinabi ko sa kanya na susuportahan ko siya dahil hindi lang naman iyon para sa pamilya niya kundi pati na rin sa amin, pero sa part ko, hindi ko kayang itago na nasasaktan at nahihirapan ako.
Tulad ngayon. Hindi ako pumasok sa Hotel dahil wala ako talaga sa mood.
Sinabi ko lang sa kanya na busy ako kahit hindi naman.
Nag-sick leave ako for three days.
“Adarina..” narinig kong tawag sa akin ni Mommy habang kumakatok sa pintuan ko.
Hindi muna ako sumgot dahil nakatalukbong ako ng unan ko, at para na rin isipin ni Mommy na tulog pa ako.
“Adarina..” muling tawag sa akin ni Mommy, “Buksan mo, Anak, ang pinto,” utos nito pero hindi pa rin ako tumatayo sa kinahihigaan ko.
