Hindi nila minadali ang araw.
Walang schedule na kailangang sundan. Walang oras na binabantayan. Walang notification na dapat sagutin. Sa unang pagkakataon matapos ang mga linggong punô ng tensyon, hinayaan ni Sebastian na maging normal ang isang buong Sabado—hindi bilang CEO, hindi bilang Mr. Castillo, kundi bilang si Bash lang.
At si Althea… hinayaan din ang sarili niyang huminga.
Nagsimula ang lahat sa simpleng almusal sa isang maliit na café malapit sa park. Walang reservation. Walang private room. Isang ordinaryong lugar kung saan may mga batang nagkakalat ng crumbs sa mesa at may matatandang nagbabasa ng diyaryo habang umiinom ng kape.
Si Sofia ang pinaka-excited.
“After this, playground?” tanong nito, halos hindi pa nauubos ang pancake sa plato.
“Yes,” sagot ni Sebastian. “But
