CHAPTER 37
227 Words
.
-------------------------------------------------
AKIRA POV
"Nawalan alo ng gana kumain kaya agad ako lumabas at dumeretso sa sasakyan para don nalang hihintayin si kuya ethan"
Napapaisip ako na kubg tama ba ang desisyon ko!
"Nasaktan ko ang taong mahal ko"
Mahigit 5 minutes ako nag hintay,Siguro kakaisip ko.
"Bakit hindi kumain?" Akira Itong pagkain,pinagbalot kita.
"Atsaka wag mona isipin yon.Magagawan pa yan ng paraan" Magtiwala ka lang
"Kuya ethan. Wag kan lang gumawa ng kahit anong bagay kuya" Pina-andar niya ang sasakyan.
Kahit isang salita.Wala na akong marinig sa galing sa kanya.
Tiningnan niya lang ako ng nakakalokang look medyo kinabahan first time mo makita sa kanya na ganyang mukha nya....
"Sabi ko na kumain ka mona jan habang nasa byahe tayo..." sabi nita sa akin na halatang piniligilan ang kanyang galit.....
"Hmmm k-kasi busog pa ako ehy pwede maya ko nalang to kakainin kapag nagugutom na ako."palusot kong sabi.
"Kakain ka o hahalikan kita?" pagbabanta niya sa akin.
"Ehhhy busog pa ako ehy..... " reklamo ko.
Agad naman siya lumapit sa akin at unti unting itinapat ang kanyang mukha sa mukha ko.
"Ooh na Kakain na ako" agad ko naman siya tinulak.
shit ang init ng mukha ko...
"Oy bunso namumula kaarang kamatis hahahaha" pang aasar niya.
-------------------------------------------------
SHORT UPDATE MONA TAYO.
SORRY SA TOTOO TINAMAD AKO MAG UPDATE.
TOMORROW DADAMIHAN KONA.
AMBIDEXTROUS PRINCE
,
- Writer
