My love

My love Episode 10

CHESKA POV.

One week of rest ang binigay sa akin ng doktor ko, kaya now im here at my own room. Take some nap.

Hindi talaga ako mahilig matulog ng matulog, I love to read or to write. Kaso ang sabi ni dok. baka daw lalong bumaba ang red blood cell, pag hindi ako matulog. kaya wala akong ginawa kong hindi ang mahiga, para dalawin ng antok. 

I really dont know, kong saan galing itong sakit na to. sabi naman  ni papa. our great grand lolo, is died because of leukemia. Nuon naman kasi hirap pa gamutin ang ganitong sakit, but now 2 type nalang para gumaling ka, first is financial second is your welling ness to recover. Im , i have lots read from survivor of leukemia, if i have a chance, i want to talk to them. There are a really fighters. nuon akala ko ang fighter lang ang mga Police,souldier. But also a having a illness. 

Lately nga din pala sabi ng tito ko na nasa canada, if ever na kailangan ng mas malalang gamotan pumunta na daw ako sa canada, para duon mag pa gamot. Alam kong magaling ang mga doctors duon, nuon kasi ng operahan ang Tita ko duon din dinala. Today she's really good, even artificial na ang kabila nyang paa. Naputol kasi ang paa nya ng dahil sa diabetes. Kaya kong lumala pa itong sakit ko wala na akong magagawa kong hindi ang pumunta ng canada,. I can leave my work here, kung para naman sa kalusogan ko. Hindi din naman kasi basta sakit lang ang sakit ko, its to traitor. Minsan feeling mo okay kana yon naman pala your in nearly to death na. Kaya bago mahuli ang lahat kailangan ko ng ayusin ang mga paper ko. Sabi rin ng mga kapatid kong lalaki, baka sa canada na din daw sila mag work. Yong kapatid kong bunso at pangalawa sa bunso, okay na ang papers nila. Actually nag aantay nalang sila ng visa nila. para sa pag alis nila. Yong sumunod naman sa akin, pa flight narin sya ng japan. Duon sa mag wowork, kung nasaan ang gf nya, Takot na takot maagaw ng iba. Kung yong lagi nga kayong magkasama ay nagawa ka pang lukohin yon pa kayang malayo. Kaya tama lang yon na sumunod sya. kasi hindi ka tiwatiwala ang LDR. Its for my own opinion onlt pease.

So ayon na nga bored nanaman ako, wala naman kasi akong makausap dito sa bahay dahil wala naman silang lahat,. Only i have to do is, to take a nap. so sleep muna ako, Baka maaga ako mabaliw dahil mag isa lang ako. 

Pag gising ko, its 4pm na. Kita mo yon, biglang ang haba ng na itulog ko. Kaya lang i forgot to take a medicine naman Kaya dali dali akong uminom ng gamot, baka mamaya lumala pa itong sakit ko dahil sa kapabayaan ko. Ng sumapit ang seven ng gabi, kumpleto na kami andito na kasia ng mga kapatid ko. 

" Ate baka naman mamaya kinakalimutan mo ang pag imon o ng gamot ha.?"  its bunso, kahit matigas ang ulo nyan at lagi akong inaasar malalahanin naman yan.   " don't worry hindi ko naman nakakalimutan, but kanina sa haba ng tulog ko. hindi ako naka inom ng gamot. Pag gising ko nalang ako uminom"   " Nako sabi na nga ba ay, pag nakatulog ka ng mahaba hindi ka makakainom ng gamot. "   " Pero okay naman na late lang naman ng ilang minutes," " are you sure?"  " yes."  

" Ma,pa, ate,  Amalapit na po ako maka alis, sa Next wednesday na po ang flight ko to japan. "  its my brother june.. " iiwan mo na ako."  " nako ate ha, magpagaling ka, ichat mo ko kung wala ka ng gamot, "  " Ano kaba may pera naman ako noh, tsaka mag iingat ka duon ha."   " oo naman, japan pa naman ang plano mong puntahan mukang hindi duon ang takbo ng paa mo, mukang canada ata. hahaha"   " yeah, its my dream to  come in japan, pero sa ngayon i need money to prepair for canada. "  " yeah,, buti nga at makaka alis na ako, may pang susuporta na tau sa gamutan mo."   " thank you, nuon ako ang nag susuporta sa school mo ngayon, ikaw na itong tutulong sa akin. naiiyak ako,."  " ano ba kayong dalawa tumigil nga kayo." mama.   " Basta anak mag iingat ka duon ha. wag mong pababayan ang sarili mo, tsaka kung may kaylangan ka, sabihin mo agad sa amin. okay."   papa.   " Kami ni kuya dawe, Malapit na ding umalis sa canada naman kami kaya makakasama namin sila ate sa oras na nasa canada na sya. " bunso,

" Pano naman kami ni zhey, iiwan nyo kami dito sa pilipinas. ?"  " Sumonod kayo pag may bahay na tayo sa duon, si papa mo ang unang aalis dahil mag titingin na sya ng lupa at bahay para sa atin duon, ng hindi tayo mag apartment pa." mama."Mag mimigrate talaga ba tayo ma.?"   "yes anak para gumaling kana kaylangan nating umalis, Tumawag nadin sila lola mo, ayusin na daw natin ang papers nating lahat par maka sunod na tayo sa kanila duon, tayo nalang din naman sa pamilya ntin ang andito ei. "   " Kaya nga po,. So si june lang ang mahihiwalay sa atin." " Okay lang ako te, basta pag tapos ng contract ko, duon nadin ako pupunta hindi na rin ako dadaan pa ng pilipinas."   " Kaya donna kayo ng pamilya mo ayusin mo na ang mga papers nyo kung gusto sumama ng asawa mo, dahil hindi tayo pwedeng mag tagala dito sa kundisyon ng kapatid mo."   " yes ma, aayusin ko n bukas din."   "Pag nasa ibang bansa na tayo. Panibagong simula sa trabaho natin at life style duon, kaya naman natin yan tayo paba." dawe.

Habang nag uusap usap kami about sa pag ,migrate namin sa ibang bansa, hindi ko tuloy maiwang maisip ang mga kaibigan kong maiiwan dito at itong bahay namin, hindi pa man ngayon ang lais namin pero nakaka randam na ako ng lungkot.

" I felt sad ma."   " all we fell sad, about this, but for the sake of you, gagawin natin to,"   " ma pwede namang ako nalang ang umalis ai, dito nalang kayo, feeling ko lalo nagiging pabigat ako sa inyo dahil sa sakit ko,."   " don't think about that. hindi ka pabigat, Tsaka kaya natin to, One for all all fr one tayo diba."   " yes po, im just scared na baka hindi natin kaya mamuhay sa ibang bansa, malamig duon, kakaiba ang klima tsaka ibat ibang lahi ang makaksama natin."   " Ayon lang pala, eh jaan tayo magaling sa kamisama. "   "Tama na yan wag na tayong mag isip ng kong ano, just focus now sa pag alis nating lahat okay."papa. " yes pa. Thank you talaga sa inyong lahat kung hindi siguro kayo ang pamilya ko hindi ko na alam ang gagawin ko. "   im so lucky na sila ang pamilya ko, kasi kahit kailan hindi nila ako pinabayaan. Kaya natatakot akong iwan sila kasi, attached kami masyado sa isat isa, baka hindi namin makayanan lahat. " Group hug na tayo. Dahil sa next wednesday narin ang flight namin ni kuya." bunso.   Lalo akong naiyak dahil, unti unti ng naaayun sa aming plano ang lahat. "  Mag wowork kami duon te para makapag ipon sa pangangailangan mo, kay wag kang mag isip ng hindi maganda, ibabalibag kita, sa laki ng muscle ko. ahaha" dawe. " kayo talaga, ako nanaman ang nakita nyo, fine basta kahit san kayo mapunta mag iingat kayo, wag papabayaan ang sarili at mag dadasal lagi, okay. power hug para sa pamilya."   " power hug." all. 

Pag katapos namin kumain nag sipag akyatan na kami sa aming mga kwarto, si ate ko naman ay umuwe na. Ngayon lang ang pinaka matagal naming pag sasalo salo sa pagkain. karaniwan kasi nyan, nag mamdali kami par makapag pahinga dahil sa pagod kaming lahat galing trabaho. Pero ngayon nag enjoy ako, Family is the best among the rest,.