Aika's POV:
Buong araw ako nag ikot ikot kung saan saan para lang malibang pero hindi pa rin na alis sa isip 'ko ang mga narinig 'ko kanina at ang sakit na nararamdaman 'ko. Hanggang ngayon pakiramdam 'ko nag mumukha lang akong tanga dahil naniwala ako na totoo lahat ng pinakita niya.
Minabuti 'ko na lang ang umuwi kaso pag pasok 'ko sa loob ng bahay hindi 'ko akalain na siya agad ang bubungad sa akin. I try to ignore what I feel awhile ago pero hindi ako mapag panggap na tao para ipakita sa kaniya na ok lang kami.
I ignored him, hindi 'ko nga siya nilingon o tinapunan man lang ng kahit katiting na tingin.
"Ai..." Imbis na lingunin siya ay nag dire-diretso ako sa pag pasok sa loob. Ayoko muna siyang maka usap o makita man lang. Nasasaktan ako, sobra akong nasasaktan pag na iisip 'ko na
