CHAPTER 03

1174 Words
"Sir h-hindi po talaga totoo iyun, sir" masama ang timpla ng mukha ko. Hindi ko rin matignan nang diretsyo ang katulong namin. Mom said she was flirting with dad kaya hindi nito napigilan ang galit. Handa na sana si Mama na sabayan si Papa sa hapag kainan, nang madatnan niya ang mga ito. Of course from my Mom's story, it was really exaggerating. Some of her details were obviously by what she THINK  what happened. More or less, hindi ko naman alam ang totoong pangyayari dahil hindi ako ang nakakita ng lahat at walang ebidensya si Mom. It could just be her, being paranoid from this past few days knowing about my dad's young mistress. Though, nakita ko na itong babae, wala sa plano kong ipakilala ito kay Mom. Nang malaman nya palamang ni Mama ang tungkol sakanya, kinailangan baguhin lahat ng gamit mula sa kwarto niya, Ano pa kaya pag nakita nya ang Mistress ni Dad in flesh. That woman won't live this house alive I think, baka makulong pa ang Mama ko, Tang*na. Napabuntong hininga ako, when things ended up 'Dad taking her mistress in this house' ibang usapan na iyun kahit na ang pamamahay na ito kanya. Siguradong sasabog ako sa galit, - hindi ko man alam kung sa anong paraan pag nagkataon pero sigurado akong may igagawa akong ikadidilim rin ng paningin ng ama ko saakin. "Sir, maniwala po kayo saakin......" muli ay lumuhod sya kaya't napatingin ako sakanya. She was rubbing her hands really pleading. I dead cold, stare at her. Hindi ako naapektuhan sa pag iyak iyak nya. Hindi ba maturilo sa mga utak ng mga ilang babae na hindi sila pweding umahas ng may asawa kahit na yung may asawa na ang ahas. Alam nya dapat lumugar at kung pera lang ang habol nya kaya nya pinatulan ang ama ko, Then her presence either her shadow is not allowed in this house. Marangal akong tao at ganoon rin ang gusto ko sa paligid ko. "I'm sorry but I don't tolerate such things and I hate liars" I explained. Nag iiling naman sya "H-Hindi ho sir. Hindi po ako nag sisinungaling" umiiyak nyang pagpapakumbinsi. " Nagkamali lang po talaga ng inakala si Madam, nasagi ho' kasi ako ng Papa nyo po kaya po ako napaso sa hawak hawak ko. Nasa harapan ko lang po kasi siya at sinisigurong ayos lang ako. Wala na pong iba sir. Hindi ko po magagawa ang anumang bagay na makakasira sa trabaho ko sir lalo na po sa inyo" paliwanag nya. I wasn't still satisfied, lahat ng trabahador ay nirerespeto ako. Maliban sa hamster at sa mga magulang ko. Pinahahalagahan ko rinang mga trabahador namin. Masasabi kong napakalapit nila sakin. Nothing much but I really cared more for the workers kaya't, they never gonna ever dare to break my trust in them. Mas kinikilala akong amo, kaysa sa mga magulang ko and there was nothing wrong from that, although sa kawalan ng attention sa pamilya ang mga trabahador ang nakakasalamuha ko rito sa bahay. Napahilot ako ng sintunado. I shut my eyes and took a deep breath. Why Am I being like this? Masyado yata ako nabigay sa mga inasal ng ina ko. My mom nor my dad can accuse any of our workers that fast but I can't, You know why? Cause I know them better! "I'm sorry" paghihingi ko ng paumanhin Sh*t, I really feel sorry. I lean down and rest my elbow in my lap. Malungkot akong humarap sakanya, I felt a bit guilt. "N-Nako s-sir wag po.... Ako ho' dapat humingi ng sorry" she bowed multiple times but I stopped her. Mahinahon akong umiling, I pressed a smile " Mom slap you, she probably rant you some hurtful words" nangilid ang mga luha nya pero agad nya itong pinunasan Nagpakawala sya ng tawa dahil sa tuwa "s-salamat talaga sir pero okay lang po. Naiintindihan ko po si Madam.... Pasyensya na po. Salamat po Sir Tron napaka buti nyo po talaga" I noded aand tap her shoulder. "Tumayo ka" I always had a good impression around them. I always had a clean background, good image. Napabuntong hininga ako at napakamot ng sintunado ng makatayo siya " Rebecca, tama ba?" Pag aalala ko sa ngalan nya Agad syang nagtatatango "Opo sir" sagot nya. Naalala ko na sya ang maid namin na nakilala ko lamang nang mapadaan ako sa kabilang distrito Naglalako sya ng gulay at ibinabahay bahay iyun, she looks young, working hard for something. I reach her out, binili ko lahat ng paninda nya and then I found out may kapatid pala syang binubuhay, her sibling is really sick at kailangan nyang mag trabaho para matustusan ang mga gamot at pag papaospital ng kapatid nya. So I ask this job for her, nakatulong naman ng malaki sakanila at kahit papaano ay  napapaayos na niya ang bahay nilang magkapatid, it wasn't that big. Simple lang para sakanilang dalawa. Ngayon kung mawawalan sya ng trabaho, dadagdag pa sa iisipin nya ang tuition na tinutustusan nya sa pag papaaral ng kapatid. It must've been hard to be her, lalo na't sya lang ang may lakas magtaguyod para sa pang araw araw nilang mag kapatid. "Okay Rebecca. Naayos man natin ito, nalinaw natin yung talagang nangyari pero I'm sorry I can't let you work here again" nangangambang expression ang gumuhit sa mukha nya. "P-Po?.." "Look, my mom doesn't want to see you anymore and I don't want any stress for both of you. Kailangan na kitang sisantihen rito" muli ay nangilid ang luha nya "P-Pero po s-sir" gumaralgal ang boses nya, I gesture that 'I know' "I know where you caming from kaya sasabihan ko nalamang so Brino. Ang alam ko nangangailan sya ng bagong katulong. You could be perfect for that" banggit ko and her face lit up "K-kay s-sir Brino po?" Nakita ko ang pagsilay ng ngiti nya dahil sa bagong pag-asa, I pursed my lips and nod "Mmm.." Napakabit balikat ako pagkatapos "Sigurado naman tatanggapin ka noon dahil ako naman nagpakilala sayo" her grip on her hands tightened, joy was overwhelming her I guess Napangiti naman ako, kung ganoon mas ayos ito. Tumayo na ako at nagpamulsa  "By the way" pagpapasok ko sa usapan "Tell me, wala naman.... ginawa si dad sayo na.."  I pressed my lips. Argh, how to put this with? " uhh.. hindi ka naman nakaramdam ng pagkabastos" kumunot onti ang noo nya. "Hindi...... naman po sir." agarang sagot nya. "Well you know, I mean you weren't harassed or something? " maingat kong tanong  She winded "Hindi po!" nagiiling syang napahawak sa dibdib, the question must've been shocked her. "Sigurado ka?" paniniguro ko, Tumango naman po sya "Opo sir, malabo naman po atang gawin ni Sir Tavian ang mga ganoong bagay" Rebecca said. Tss, kung alam nya lang pero kung wala talaga, That's great, " Okay. Go pack up, kakausapin ko na ngayon ang pinsan ko at ipapahatid nalamang kita kay manong Kanor kapag ayos na ang lahat" Her smile was brighter, her eyes were showing how happy is she to hear a great news pagkatapos na mawalan sya ng trabaho rito sa bahay. "Opo sir! Salamat po, mag mula palamang po sa simula. Kayo po nagmamalasakit at handang tumulong saakin. Pagbubutihin ko po ang trabaho" she bowed to show respect. That's what I earned from all of them.....  "Good," I said with a smile living the place.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD