My Father's Mistress [ tagalog ]

CHAPTER 05

" Natutuwa akong makita kayo uli" matamis ang ngiting iginawad nya saamin.

I can't believe it "Sabi ko na nga ba, eh!" pumitik sa ere si Brino "Nang makita ko palang itong mga inihain may hula na ako, eh!" I agreed "Nang natikman namin we had a hint it was your cook Aling Vivian" I said.

She giggled softly, she doesn't look so old though. She's still gorgeous on her 40s. 

" Kayo talagang dalawa " tanging turan saamin ni aling Vivian.

Umabot ng isang upuan ang waitress na nag accompany saamin kanina ni Brino at inalok na maupo si aling Vivian na maupo "salamat Anna" saad nam ni Aling Vivian nang maupo.

"No worries ma'am" Anna said between her chuckle.

"Grabe, You look more different aling Vivian!" Saad ni Brino habang hangang pinagmasadan si aling Vivian. 

Pabiro namang inirapan ni aling Vivian "Ako parin ito" she said.

 "Mga sir," biglang pasok ni Anna " Siya nga po pala ang boss at nag mamay ari ng restaurant kaya ho' nung nakita niya kayu kanina ipinautos nya po lahat ng ito saakin "kwento ni Anna.

May ngiti sa mga labi ni Anna na mahigpit na napayakap sa hawak nyang trey, "Nakwento po kasi saaming lahat ni Ma'am Vivian kung paano sya nagsimula. Jusko po ma'am, hindi lang po pala saksakan ng bait sina sir Fuendivar, natabunan rin ng kagwapuhan!" natawa kami sa tinuran ni Anna.

"Sus! naman" pagmamayabang ni Brino na kinindatan pa si Anna 

Grabe! kung kaninang yamot at wala ako sa mood napalitan iyun ng kagalakan lalo na sa puso ko.

God..... imagine.....

Isang maliit na kainan malapit sa paaralan namin ni Brini ang pagmamayari ni Aling Vivian noon.

Were highschool those days at dahil may dragon na alaga ang tyan ko sa kainan nya kami nag papatuloy ng pagkain.

Sa uwian, doon din kami nagmemeryenda, it's funny na sa araw araw naming baon ni Brino mas pabor kaming kumain sa simpling kainan.

We got ask a lot of question from our fellow school mates but I and Brino don't really care, Aling Vivian cooks the best foods! at ang lagi naming pwesto ni Brino ay sa labas.

At nang matutong na namin ni Brino ang college, kahit malayo pa sa paaralan, Basta may oras ay sa kainan nya parin kami kumakain and it just so happen na within those days already- nagtratrabaho na ako sa kompanya ni papa.

Nagkaroon ako ng ipon and I wanted to spend it but couldn't decide on what for kaya ibinigay ko nalamang kay Aling Vivian. Tinatanggihan nya ito nung una pero hindi ako pumayag, and then she promised she'll use it para sa kainan nya.

Naniniwala ako sakanya, at sa mga pangako nya. Pero nang tumaas ang posisyon ko sa kompanya, madalang na ako nakakapunta sa kainan nya hanggang sa halos hindi na and suddenly out of nowhere near our company,

Isa na palang patok at usapsapan ang resto ni Aling Vivian, Damn! the feeling was so proud and glad.... Alam nyo iyun? hindi nasayang ang pagtulong ko sakanya.

"Haynako... Sya nga pala, ito si Anna. sya ang katulungan ko rito sa resto kapag wala ako rito. kailangan ko rin kasing asikasohin ang pinaka main branch" napa 'O' ang bunganga namin ni Brino "Aling Vivian that's amazing!" saad ni Brino

Tumatango ako " That's so........  

Wow, unbelievable. Salamat aling Vivian. I mean..." the gratitude was unexpressible " yung tulong na ibinigay ko mas pinaliki mo pa... This is really beyond my expectation. You worked so hard Aling Vivian" hinawakan ko ang kamay nya at ipinatong nya rin ang kabila nyang kamay.

"Syempre, pinaghrapan mo rin ang ibinigay mo saakin" she said caressing my hand "Kung hindi dahil sayo hindi ko matutupad lahat ng ito kaya ako dapat ang magpasalamat" I smiled at her back, umiling ako "Wala po iyun Aling Vivian" I reply

"At saka kay Brino," nilipat nya ang attensyon nya sa pinsan ko " Ang ganda pala ng drawing mo. " makahulugang saad ni Aling Vivian na nagpakunot sa noo si Brino.

Maya't maya ay may naalala si Brino "No way........" he said in slow motion, sobrang pagkabigla ang umukit sa mukha nya. Medyo hindi ko makuha ang ibig nilang sabihin pero, "Kaya pala pamilyar ang itsura ng resto Aling Vivian, bwisit..." He was so hyped, drumming his fist on the table.

Natawa si Aling Vivian at may inabot sa bulsa nya "Oo, itinago ko ang drawing mo, na sinasabi mong future restaurant ko na ito na, Nagkatotoo na" ibininuklat nya iyun at ipinakita nya saamin.

napa "Ahhh.." ako at pinagmasdan ang laraw habang tuluyang naalala ang panahon na ginawa nga ni Brino ito at ipinakita kay aling Vivian.

Ang alam namin, nawala nya iyan. Hindi pala dahil itinago pala ito ni aling Vivian.

 "Aww..." Brino sniff, jokingly pretending.

"Nakakatouch ka naman aling Vivian" umaktong parang maiiyak si Brino na tumayo sa kinauupuan nya para yakapin si Aling Vivian.

Natawa ako dahil mukhang tanga si Brino pero totoo sinabi nya, nakakatouch talaga.

Aling Vivian tap his shoulder, "O sige na, kumain na muna kayo bale kumain na muna kayo...." she said. 

"Pasensya na at may aasikasuhin lamang ako saglit, ah" pagpapaalam nya

Tumango narin naman kami ni Brino at tumugon sa paalam nya.

 Anna, by the way, asks if there's more we would like and we answered were fine.

"Basta luto lang ni Aling Vivian ayos na kami dito, tas libre pa" turan ni Brino..

We chuckled, I told Anna. Sasabihan nalang namin siya kung meron and then she bid her goodbye.

Pinagpatuloy namin ang pagkain, As usual si Brino lang nagsasalita. Alam nya namang tahimik ako kumain.

Nauna akong natapos kumain, kailangan lang namin ipahinga konti.

"Walang kupas talaga ang luto ni Aling Vivian. Tagal tagal ko naring hindi natikman ah.." hinihimas ang tiyan na turan ni Brino. Inabot nya ang tubig nya at uminom "bilisan mo kailangan pa tayo sa kompanya." Saad ko at tumango tango lang sya.

Pagkatapos ay nagpaalam ako sakanya "hihingin ko lang number ni Aling Vivian " saad ko

"Pft. Liligawan mo sya? Galawan ng hokage yun diba?" Kung ano ano iniisip nya, pinulot ko ang narolyong tissue at ibinato sakanya "ayusin mo nga utak mo?" At humalakhak lang sya.

Naiiling akong umalis at pumunta ako sa condiments na nasa counter rin at naghihintay ng pagkakataong kunin ang attention ng dadaan na trabahador ng makaramdam ako na may biglang tumabi saakin.

We bump shoulder, maybe she was in a hurry. I didn't mind though but when I heard her voice saying "sorry sorry... excuse lang po.." awtomatiko akong napasulyap sakanya.

She winded as we met eyes "Yrine." Banggit ko sa ngalan nya and she awkwardly smiled at me.

"I-Ikaw pala...." she laughs in an awkward tone.

I actually sighed, my mood just lift up a moment ago at ito nanaman, sumasama ang loob ko.

I didn't show it, bagkus I just smiled at her. "So we met again," I said.

Bahagya syang napakagat ng labi at malalim na humugot ng hininga "Ahh, I guess... Yeah.." she answered releasing her nervousness.

She even chuckled at abot tenga ang matamis nyang ngiti, unti unting naglaho ang ngiti ko at napatitig sakanya.

Her voice.... those smile at ang pagtawa nya..

F*ck! Natulala ba ako dahil lang sa mga yun? Damn it Tron, wake up!

"Am--" she was about to say something  ng bigla namang tumunog ang phone nya, napakamot sya ng ulo at ambang aalis na sana nang mabilis  kong saluhin ang braso nya. Nahila ko sya kaya't may pagka rahas syang napaharap saakin pabalik.

Nagulat sya kaya namimilog ang mga mata nyang, Nagtagpo ang mata namin.

I froze on what I did while she was shocked by my action.

I cursed myself, I was about to explain my self pero kapwa kaming hindi natuloy sa pagsasalita ng mapansin naming pareho naming gustong magsallita.

Wala tuloy nagsalita saaming dalawa at dumapo ang mga mata ko sa bahagyang nakaawang na bigbig nya.

Nagkaroon ng sariling utak ang katawan ko at hindi namalayan ang pagunti-unti kong paglapit pa lalo sakanya ng sakto namang umeksena si Brino.

"Tol, matagal ka pa?" Natauhan ako sa boses nya, agad kong binitawan si Yrine.

Napansin ko ang lapit namin at agad akong humakbang palikod.

Argh, pakiramdam ko ay mababaliw ako, ano bang nangyayari saakin? I shaked my head.

Tinulak ko na si Brino sakanyang balikat para mahila na sya palabas.