Chapter 58
Erin's POV Isang linggo na din ang nakakalipas pero habang tumatagal lalo akong nasasaktan. Masakit nung nawala si mama pero mas masakit tanggapin na mawawala saakin si Nath. Para pigilin ang luha ko sa pag buhos pinipikit ko ang mata ko. Saradong sarado. Yan ang usual ko ginawa pag masakit na. O kaya yung titingala ka para bumalik yung luha mo sa mata mo, ganun ginagawa ko. Pag ayaw ko ng umiyak. Pero ano ba yan? Saan dumadaan ang luha ko? Pilit na lumalabas sa mata ko eh. Masakit na ang ulo ko kakaiyak. Pinilit kong maging okay. Pag dilat ng mata ko dapat wala na ang lahat. Dapat tapos na ang mata ko sa pag luha. Unti-unti ko binuksan ang mata ko. Buti naman wala na itong nilalabas na luha. Kahit kelan hindi ako mawawalan ng pag asa. Kahit kelan hindi ako gi-give up kay Nath. Mah
- Writer
