Chapter 2
2014 Words
Chapter 02 | ST
We were busy eating our breakfast a while ago. Hanggang ngayon ay nandito pa rin si Tito Cadence at mukhang walang balak umalis sa pad ko ngayon. Dala niya kasi yung kaniyang laptop at may kausap siya through the phone. He is discussing business proposals through the phone to his assistant. Pinagkrus ko iyong braso ko sa dibdib habang tinitingnan siya. Meron naman siyang sariling pad at tapat ko lang pero hindi ko maintindihan nandito lang siya?
"Alright, Anna. I'll meet them once I go home to the Philippines. Tell them that I have important errands in Florida," he said through the phone. "Good. I'll send you an email about our proposals to Richmond's."
After that, he put down his phone beside him as he started to use his laptop again for business purposes. Napailing nalang ako at tinabihan siya para makausap ko siya. I have a different life here in Florida. It was peaceful and light when I was here alone.
I snorted. "Why are you here? You can go back to your own pad."
"Ayaw mo ba ako kasama ngayon, Kyla?" he asked while raising right eyebrow at me. I fought the urge not to roll my eyes at him. "I am here because I care for you and miss you, you little brat."
"Tito Cadence! I think you already forgot that I'm already 21 years old and not a little brat anymore," I replied in an exasperated tone.
He grinned. "Yeah, still acting like a brat."
"I hate you!"
Kinuha ko yung throw pillow ko at hinampas iyon sa braso niya. Mas lalo lumawak ang ngisi niya nang hampasin ko siya. Palagi nalang ako iniinis ni Tito Cadence kahit nung nasa Pilipinas kami. He's only hobby is to annoy me every day.
He chuckled. "See? You are acting like a brat again."
Hinampas ko lang ulit yung throw pillow sa kaniya ng paulit-ulit. Maingat niya tinabi yung laptop niya at bigla niya ako binuhat. Napatili ako sa kaniyang ginawa at binagsak niya ako sa kama ko. Humahalakhak lang siya nang ihiga ako sa kama. Hawak niya yung dalawang kamay ko gamit ang isang kamay.
"Let go of me, Tito Cadence!" I hissed.
Umiling siya. "I'll give you my punishment."
"What f*****g punishment?!"
I laughed when he began to tickle me. Halos maiyak na ako sa kama ko dahil ipinagpatuloy niya lang iyong pagkikiliti sa kili-kili ko. Hindi pa rin binibitawan ni Tito Cadence yung kamay ko kaya wala ako kawala sa kaniyang pangingiliti.
In a second, he stopped tickling me. He just smiled at me and laid down beside me. Hinihingal pa ako habang nakahiga sa kama at siya naman ay nakatingin lang sa kulay pink na kisame ko. We did this when we were kids in our home in the Philippines. Close na kami matagal na ni Tito Cadence before kasi palagi ko siya kasama kapag bibisita kami kila Lola at Lolo.
"I will make you happy. I'll promise that," he whispered. Tapos bumangon siya nang bahagya at tiningnan ako. "Kung ayaw mo muna umuwi sa Pilipinas, sasamahan muna kita dito."
My eyebrow furrowed. "How about your company?"
"Don't worry, Kyla. Your Dad will occupy my office for the meantime."
"Kamusta na sila Lola at Lolo? Pati rin si Kylo?" I asked.
"Mama is busy with her garden. Ayun na iyong hobby niya kapag nasa mansiyon. While Kylo is getting bigger and he looks like Kyle so much," he replied. At may lumitaw na ngiti na sa labi niya. "Kylo misses her Aunt Kyla. He doesn't want Facetime anymore."
I laughed. "Nung nasa Pilipinas ako lagi siya na sa akin at binibilhan ko siya ng toys na gusto niya."
"I will get you home, Kyla," aniya habang nakatingin sa akin ng diretsyo sa mata. Umubo siya at iniwas niya yung tingin niya sa akin. "So... what do you do for a living?"
"I'm a marketing manager in La Farell's Incorporation. I earn my own money here in Florida."
He nodded. "I see. Kailan ba pasok mo?"
"Tomorrow morning around 9 am sharp. Isa akong manager sa marketing team sa kumpanya bakit ako male-late?"
"I can't imagine Kyla Adrianna Salvador is working as an employee but she's the richest tycoon in the Philippines owning Salvador's company," he chuckled. "Ang humble mo naman."
"I am not a conceited jerk like you," I replied.
Umarte siya na parang nasasaktan siya ngayon sa gilid ko habang nakanguso. "You are hurting me, Kyla."
Tiningnan ko yung phone ko at nakita ko yung notification mula kay Bj via message. Kinagat ko yung labi ko at binasa ko iyon. Namiss ko ka agad iyong boyfriend ko. Kagabi napanaginipan ko siya na magkasama kami sa beach. Gusto ko siya sundan sa Pilipinas pero hindi pa kasi ako handa.
I gazed at Tito Cadence. "I need some privacy. Pwede ba?"
"Alright. We'll meet later for dinner. Bye."
Tumayo siya at naglakad na siya palabas sa pad ko. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil wala na rito iyong presensiya ni Tito Cadence. Dumapa ako sa kama at kagat-kagat ko iyong labi ko na gusto makipag-facetime ni Bj. Mabilis ko naman siya tinawagan at nakita ko siya na nasa bathroom. May tuwalya na nakapulupot sa bewang niya.
"Hi, babe. How are you?" he asked. He c****d his head to the side to brush his long hair with his fingers.
"I am fine but I will be better if you're here with me right now," I responded. "How is your family and work?"
He smiled. "Well, it has been a busy day for me and I'm very sorry if I couldn't update every minute. I was just busy in my parent's company."
"I understand, babe. Chill out."
Napansin ko na tumutulo pa rin yung tubig mula sa buhok niya at rumurolyo iyon pababa sa kaniyang masculine na katawan. Halos maglaway na ako habang pinagmamasdan ko iyong boyfriend ko. Pinatong niya pa naman iyong phone niya sa bathroom sink para makita ko lang siya buo.
"Do you miss me?"
I pouted. "Of course I do, babe. When are you going to come back?"
"Kapag ayos na iyong trabaho ko rito. Miss na rin ako ni Mom kaya she wants me to stay for 2 months."
"2 months is long for me, babe."
"I know, babe..." he trailed off. "Don't worry, trabaho lang ang sinadya ko rito. And I ordered some food in your pad. Miss na rin kasi kita."
I giggled. "I love you!"
"I love you, too. I have to go. May meeting ako ng 6 pm."
I waved my hand. "Bye, babe!"
Kapagkuwan ay binaba niya na iyong tawag sa Facetime. Hindi rin naman nagtagal ay may dumating na order sa Mcdonald's na favorite ko. My boyfriend paid for it through his credit card. Kahit malayo siya ay nagagawa niya ako pasayahin. Kaya sa kaniya ko na nakikita iyong future ko e.
I took my Macbook because every weekend I watched movies on netflix. Mabuti nalang may snack ako na binili sa akin ni Bj. Sobrang ganda pa naman iyong current na pinapanood ko na korean series na 'My Name'.
I was in a deep ocean while watching the Korean series when I heard the knock from the door. I realized that it was already 6:30PM. Tumayo na ako at pagbukas ko bumungad sa akin si Tito Cadence. Ngumiti siya sa akin at pinasadahan niya ako tingin mula paa hanggang ulo.
"I see. You haven't taken a shower yet," he commented.
"I was busy watching."
"You can go shower while I cook for our dinner."
"Are you sure?" I asked.
"Yup. You smell bad right now," he replied, laughing.
Pinaningkitan ko siya ng mata at hinayaan ko siya kalkalin 'yung fridge ko. Naligo na ako sa loob ng 30 minutes na nakakaamoy ako ng lutong bahay. Alam ko na sinigang na baboy iyon. Mabuti nalang nakabihis na ako at may towel sa ulo ko. Sumilip ako sa niluluto niya at napangiti ako. Sinigang na baboy is my favorite dish in the Philippines.
"I've bought some stuff from Manila before I went here. It's a sinigang, Kyla," he said.
My lips curved up. "You still know my favorite, huh?"
"Bakit ko naman kakalimutan iyong paborito mo? Diba palagi mo ako sasabihan na magluto kapag wala si Kylie."
"I remember those memories. You are my cook while I'm the one cleaning your room."
"Kaya umuwi ka na para magawa natin iyon ngayon."
I frowned. "It is not the time. Maybe soon?"
"Okay. We'll go home soon?"
"May trabaho ka."
Tinulungan ko na siya mag-asikaso. Ako na ang naghanda ng pinggan sa dining table ko. Habang siya ay tinatapos niya na lutuin iyong sinigang na baboy. Gusto ko pa iyong maraming kamatis at lasang sampaloc. Nilapag niya na iyong sinigang at kinuha iyong kanin. Pinaghila niya ako ng upuan at umupo na siya sa kabila. Magkaharap na kami ngayon na nakatingin sa isa't isa.
"Shall we eat?" he asked. "Nagugutom na ako. Hindi pa naman ako nagmeryenda kanina."
"Sige. Ako na magsasandok para sa'yo," I responded.
Nakakamiss iyong ganito kasi madalas ay mag-isa lang ako sa pad ko. Kapag nandito naman iyong boyfriend ko ay more on take out lang. Busy kaming dalawa sa trabaho namin at hindi ko nagagawa ang nagagawa ko noong nasa Pilipinas na ako. Pero nang dumating na si Tito Cadence ay bumabalik sa akin ang feeling kapag nasa Pilipinas ka. Masaya naman ako rito pero iyong pamilya ko ay nasa Pilipinas.
The moment I tasted the sour soup and the rice, I felt like I was at home. I had never felt this before Cadence came here. I didn't realize that I was homesick already without realizing it. He brings the feeling of home here.
"How was it?" he beamed. Mukhang busog na siya kasi marami siya nakain na kanin. "Ubos natin iyong sinigang, Kyla."
I laughed. "I'm sorry. Namiss ko iyong lutong bahay."
"You do?" he smiled.
"Oo naman. Thank you, Cadence."
"You're welcome."
Pakiramdam ko ay bloated ko kasi naparami talaga iyong kain ko. Naubos na namin iyong niluto niya. Kaunting sabaw na lang iyong natira at wala na rin ang kanin na sinaing niya kanina. Tumayo na ako para bumaba na iyong kinain ko at bukas kailangan ko magwork-out sa gym. Naghuhugas na ako ng pinggan na makita ko siya na nasa sofa habang nanonood ng TV.
Kapagkuwan ay lumapit na ako sa kaniya. Mukhang buryo siya rito sa pad ko. Ang phone niya ay nasa hita niya at nakita ko na nasa messages iyon. Tumabi na ako sa kaniya. Walang nagsasalita sa pagitan namin pero hindi naman awkward.
"Are you okay?" I asked.
"I was bored. But you're here beside me, so hindi na bored," he replied.
"Ano nga pala gagawin mo rito sa Florida?"
"Sasamahan ka hanggang sa gusto mo na umuwi."
I pouted. "Paano kung napagdesisyon ko na ayaw ko muna umuwi?"
"Malabo iyon. Mapapauwi talaga kita, I promise," aniya habang ningingisihan niya ako. Nagulat ako nang hatakin niya at niyakap ako nang mahigpit. "I miss you so much, Kyla."
Biglang may umukit na ngiti sa labi ko dahil sa sinabi niya. Wala na rin ako masyadong balita sa kaniya nang umalis na ako sa Pilipinas. I left them suffering from my brother's death. I shut them down because I always remember my beloved brother. And I wanted to move on but I couldn't let go of him. I kept holding him even though he is not here beside me anymore.
"Huwag na huwag mo kakalimutan na nandito lang ako para sa'yo. You will be my brat and no one can replace that position in my heart. Never," he continued.
"You're making me cry..."
Mas lalo lang humigpit iyong yakap niya sa akin. Sinakop niya iyong mukha ko at halos maduling ako sa sobrang lapit ng mukha namin. Nakita ko kung paano umalon ang Adams apple sa lalamunan niya.
"I'm here to wipe your tears whenever you cry, Kyla. I am just one call away."
"Thank you, Tito Cadence."
He caressed his thumb on my cheeks. "Goodnight, my brat."
- Writer
