Chapter 26

1357 Words
I need to go home. I need to go home. Paulit ulit kong binabanggit sa utak ko pero nalulunod ako sa sarap ng pinapalasap sa akin ni Marcus. “Oh god…” I jerked up when he nipped my c**t. After that, he put his tongue inside me, in and out of my hole. Shit! Ayoko ng umuwi! Ang isa kong kamay na nakasabunot sa kanya ay mas lalong humigpit ng padaanin niya ang dalawang kamay niya sa aking tiyan papunta sa aking dalawang dibdib. Napasinghap ako ng pinisil niya ito ng sabay. Mas lalo akong napahalinghing. Malapit ko ng maabot ang gusto niyang matutok ko. Ang paghinga ko’y mabigat na. Naramdaman niyang malapit na ako kaya pinagbutihan niya ang ginagawa. He became wilder on f*****g me with his tongue. He pinched my n*****s at the same time. At sa kaunting kalabit lang ng aking tinggil gamit ang kanyang dila ay nanigas ang katawan ko ng labasan ako. “Ah!” Hindi pa siya tapos. Sinalo niya ang lahat ng aking katas. Hinihingal at pagod akong nakapikit. Ang kamay kong nakasabunot sa buhok niya at naging haplos na lamang dahil sa panghihina. He licked me for one last time before he stood up and faced me. Gamit ang kanyang likod ng palad ay pinusan niya ang kanyang basang bibig. Umibabaw siya sa akin at mabilis akong hinalikan sa aking pisngi papunta sa aking labi. I tasted myself. I love it when he tastes and smells like me. It makes me so proud. He is mine. Tinitigan niya ako. “Do you feel any better?” Nahihiya akong tumango. “Yeah… but tired.” “Magpahinga ka muna bago magbihis. Ihahatid kita sa inyo,” sabi niya gamit ang kanyang mababang boses. “Gagamitin mo ba ang motor mo?” Umiling siya. “Ako ang magma-maneho ng sasakyan mo.” Napakunot ang noo ko. “Pero paano ka uuwi?” He shrugged his shoulders. “I’ll just commute.” Hinawakan ko ang kanyang braso. “Pero gabi na…” “It’s fine, Ellory. Hindi ako matatahimik kapag hindi ako ang maghahatid sayo.” Bumagabag sa isip ko kung paano siya uuwi. Alam ko na hindi ko mapipigilan ang gusto niyang gawin. I took a deep breath. But for now, inabot ko ang labi niya at hinalikan ko siya ng marahan at malambing katulad ng halik niya. Naramdaman kong nagulat siya sandali sa ginawa ko pero kaagad din siyang gumanti. Tuluyan na siyang dumagan sa akin. Ngunit hindi ko man lang naramdaman ang bigat niya. Ang sarap sa pakiramdam ng katawan niyang nakalapat sa hubad kong katawan. I moaned when I felt his c**k twitching on my hip. Malambing niyang pinutol ang aming halikan bago pa lumalim. “Kailangan ko ng bumangon dahil kailangan mo pang umuwi.” Hinalikan niya ako ng mariin bago siya napipilitang tumayo. Tumango ako pero kaagad na napatawa ako ng makita na bakat ang kanyang p*********i sa suot na short. Kumunot ang noo niya. Tinaasan niya ako ng kilay pero nagpipigil ng ngiti. “Stop laughing or else you won’t be able to go home.” Tinakpan ko ang bibig ko at tumango. Tinulungan niya akong umupo at magbihis. Nang matapos ako ay tsaka na din siya nagsuot ng pantalon at itim na damit. “Where is your key?” “In my bag.” mahina ko kong sagot “I'll just get your car. Wait for me here, this will be quick.” hinalikan niya ako sa tuktok ng aking ulo. Ngumiti ako. “Okay…” Paglabas niya sa kanyang apartment ay sinigurado muna niyang nakalock ang pinto bago siya naglakad paalis. Mabilis kong kinuha ang aking bag. Nagretouch na ako upang pagdating ni Marcus ay ready na ako. Malapit lang naman ang university sa kanyang apartment kaya paniguradong mabilis siyang makakarating dito. Saktong pagkatayo ko ay ang pagkatok niya sa pinto. I put my bag on my left shoulder before I opened the door. “Let’s go?” Tumango ako at ngumiti. Mabilis niya akong hinalikan bago ako marahang hinila palabas ng pinto upang maisara niya na ang kanyang apartment. Nakapark lang sa tapat ng canteen ang sasakyan ko. Mabuti na lang ay wala na masyadong dumaraan na sasakyan kaya libre siyang nakapagpark. Binuksan niya ang pinto ng passenger seat. Naestatwa ako sa kinatatayuan ko. Pabalik balik ang tingin ko sa kanya at sa upuan. Hindi ko mapigilang mapangiwi. Tinaasan niya ako ng kilay. “First time kong sumakay sa passenger seat ng sasakyan ko…” Hinaplos niya ang aking pisngi. “Baby… this won’t be the last…” Naglabanan ang mga paru-paro sa tiyan ko. Mabilis akong sumakay bago pa niya makitang namumula ang mukha ko. Sinarado niya na ang pinto saka niya tinakbo ang distansya ng drivers seat. He swiftly drove my car. Hindi ko mapigilang mamangha dahil alam niya kung paano paandarin ang sasakyan ko. Hindi dahil alam kong wala siyang sasakyan, kundi sa kakayahan niyang magmaneho. Napasandal ako sa aking upuan. Ang gwapo niya kapag seryoso. Nakakunot ang noo niya habang nakatingin sa labas. Tuwing iikutin niya ang manibela ay nagfe-flex ang mga muscles sa kanyang braso. I licked my lower lip. I wonder where he got that? Does he go to the gym? Damn. I wanna be wrapped around my neck with those pecs. Pero mas maganda siguro kapag nakasakay ako sa motor niya dahil mas gusto ko kapag nakayakap ako sa kanya habang bumabyahe kami. “Ellory!” “H-ha?” nagising ang diwa ko. Mukhang nahuli niya akong nakatunganga sa kanya. s**t! “What is it?” “A-ano?” tumikhim ako upang mawala ang kahihiyan na nararamdaman. “Bakit kanina ka pa nakatingin?” sinilip niya ako sandali ng may ngisi sa labi niya bago ulit tumingin sa daan. “I can’t concentrate on driving when you look so in love with me,” he said cockily. Napanguso ako. Wala naman ng dahilan para mahiya dahil kami na. I can drool at him anytime that I want. “I am. I am in love with you…” pabulong kong sagot. I felt that he was taken aback. He took a deep breath before he reached for my right hand. He squeezed it a little bit tighter. “I love you more, Ellory…” Mali ka, Marcus. Mas mahal kita. Every hour. Every minute. Every second that I’m with you, I'm falling more and more. Hindi ko alam kung saan ako pupulutin kung sakaling iwan mo ako but I hope and secretly wished that you won't. Nalunod na ako sa aking upuan. Nang mag redlight ay dinala niya ang aking palad sa kanyang bibig upang halikan ito. Ilang segundo kaming nag titigan hanggang sa mag green light na. Nandito na kami sa loob ng aming village. Nakapark ang sasakyan ko dalawang bahay ang layo sa mansion. Dito ko piniling magpark dahil madilim sa lugar na ito at walang makakakita sa amin habang lumilipat ako ng upuan. Ilang beses niya akong hinalikan. Nakaupo na ako ngayon sa drivers seat. Nakabukas ang pintuan ko at nakatayo siya sa harapan ko. Mahigpit ang yakap niya sa akin habang nakatitig sa mga mata ko. Mukha siyang problemado. Wala yata siyang balak bitawan ako ngayon gabi pero hindi pwede. Ilang beses siyang malalim na bumuntong hininga. Dahil sa tumatakbo ang oras at ayoko mang mawalay sa kanya ay kailangan namin. “We’ll see each other again tomorrow, right?” Mas lalong humigpit ang yakap niya sa akin kasabay ng pagkunot ng kanyang noo. “Of course!” madiin niyang sagot. Muntik na akong matawa dahil napikon kaagad siya e nagtatanong lang naman ako. Nilagay ko ang magkabilang kamay ko sa kanyang pisngi. “I need to go now. It’s getting late…” “Damn it…” ang yakap niyang mahigpit ay mas lalo pang humigpit. Sinakop niya ang labi ko at mariin akong hinalikan. “I’ll call when I get home.” Tumango ako. Lasing pa sa halikan namin. Malambing niyang binitawan ang pagkakayakap niya sa akin bago napipilitang isinarado ang pinto ng sasakyan. Humakbang siya paatras. Kumaway ako sa kanya bago paandarin ang sasakyan ko papasok sa aming gate.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD