Watching over you

Chapter 27

Pagdating ko ay mga househelp lang ang naabutan ko. Tulog na daw ang parents ko dahil may meeting pa sila bukas.

I sunddenly felt guilty when I saw their tired faces. Hinintay pa nila akong makauwi para lang masikaso ako.

“I’m done with my dinner na po. You can all sleep now. Pasensya na po sa abala,” I said with guilt.

“Wala yon, Ellory! Nag aalala din kami dahil ngayon ka lang ginabi. Hindi kami sanay dahil masunurin kang bata at alam mo ang oras ng pag uwi. Sa susunod magsabi ka lang na gagabihin ka at hihintayin ka namin.”

“Salamat, Yaya Karla…”

Nang isa isa na silang umalis ay napahawak ako sa likod ng sofa. s**t! So much for pretending that I’m fine.

Kanina pa masakit ang balakang at p********e ko noong pauwi na kami ni Marcus pero hindi ko na ito pinansin. Ngayon naman ay hindi ko na yata kinaya because I had to walk straight or else everyone will call a doctor and they will all know that I just got devirginized! Damn it! Naiisip ko pa lang iyon ay nahihiya na ako.

Paika ika akong naglalakad sa itaas upang makaakyat na sa aking kwarto. Dumiretso ako sa banyo at nagpalit na ng pantulog.

Pagkahiga ko ay kasabay ng pagring ng aking cellphone.

“Hello?”

“Nagpapahinga ka na?”

“Yes,” I yawned. “I just got out of the shower. Ikaw? Nakauwi ka na ba?”

“Malapit na ako, naglalakad na ako papasok sa eskinita. Matulog ka na. Alam kong napagod kita.”

I blushed. “Matutulog ako kapag nakauwi ka na. And, Marcus… I had a great time with you,” I whispered on the phone. Pinaglaruan ko ang dulo ng aking unan. Nakakainis! Namiss ko na kaagad siya.

“Ako din, Ellory. Napakasaya ko ngayong gabi.”

Nag init ang magkabila kong mga mata. Natahimik kaming dalawa pero rinig ko ang paghinga niya. May narinig akong tunog ng susi.

“Nakauwi ka na?” mahina kong tanong sa kanya.

“Nakauwi na ako. Magpahinga ka na. Magkikita pa tayo bukas.”

“Hmm… Goodnight, Marcus.”

“Goodnight, Ellory.”

Bumuntong hininga siya. Narinig ko ang pagbagsak ng katawan niya sa kanyang kama. “Mahal kita…”

Sumakit ang tiyan ko dahil nagwala ang mga paru-paro dito. “Mahal din kita…”

Binaba ko na ang tawag.

Napangiti ako. I didn't expect that this day would turn out to be great.

Halos magwala ako kanina sa kakaiyak dahil hindi siya nagpaparamdam sa akin ng buong araw. Akala ko mamamatay na ako sa sakit.

Ang OA man na pakinggan pero ganoon ang naramdaman ko. It is totally different from physical pain. Mas matindi pa.

Marcus:

Good morning, mahal. Kumain ka muna ng agahan bago ka umalis ng bahay niyo. See you later at school. I love you.

Mahal!? s**t! Napa-halakhak ako kahit na kagigising ko pa lang. Damn it, Marcus! I didn’t know that you are so corny!

Of course I replied. Kahit na cocornihan ako sa endearment niya ay ginamit ko din ito.

Ako:

Good morning. Eat your breakfast too before doing your school work. I love you too, mahal ❤️

Umaga na ay magaan ang pakiramdam ko habang naliligo. Pakiramdam ko ay naka apak ako sa ulap. I’m still high with my lovemakings with Marcus. Kahit na masakit pa rin ang p********e ko ay kaya ko ng maglakad ng straight.

Dahil friday ngayon at may event sa school ay hindi na kailangang mag uniform.

I was giggling while looking at myself in the mirror. I am wearing an above the knee skirt that emphasized my slender legs and an off shoulder white top.

Excited na ako makita ni Marcus ang suot ko dahil sa unang pagkakataon ay makikita niya ako na iba ang suot ko maliban sa uniform ko at puting tshirt niya.

Hindi pa ako nakapag park sa school ay muntik pa ako makabangga ng sasakyan dahil sa kaba. Kumalabog ang puso ko. Huminga ako ng malalim upang pakalmahin ito pero lalo lang nagwala ng humarap sa akin si Marcus.

Lumiwanag ang mukha niya ng maaninag ang sasakyan kong papalapit sa kanya. Napangisi ito at inayos ang pagsabit ng bag niya sa kanyang kaliwang balikat. Umatras siya upang makapag park ako ng maayos.

Nakasuot siya ng itim na t shirt, maong pants at dark green na sapatos. He is so damn good looking. Ah! My heart please calm down.

But how the hell will I calm down when I know that he is mine?

Hindi pa ako bumababa dahil tinitignan ko sa salamin kung maayos ba ang pagkaka make up ko ng nagulat ako ng biglang bumukas ang pinto ng sasakyan ko.

Naabutan niya akong may hawak na compact mirror pero hindi niya ito pinansin. Kaagad niya akong niyakap at siniksik ang mukha niya sa aking leeg.

“I missed you,” bulong niya sa akin habang inaamoy ang leeg ko.

Napangiti ako at binaba ang hawak ko. Kinuha ko ang mukha niya sa leeg ko at inangat. I kissed him softly three times.

“I missed you too, mahal.”

Narinig ko ang mahina niyang pagtawa pero mabilis lang dahil inanggulo niya ang kanyang mukha at sinunggaban ako ng mainit na halik.

Gumanti ako ng buong puso. Naglaban ang dila namin at halos maubusan na kami ng hininga. Nang maramdaman niya kailangan ko ng hangin ay hihiwalay siya sandali at saka muli akong hahalikan.

Ang kamay niya ngayon ay humahaplos sa kanang legs ko. Nakaangat kasi ang skirt ko dahil sa pag upo ko kaya malaya niyang nahahaplos ang legs ko na hindi natatakpan ng saplot.

Nakasandal na ako sa aking upuan. Nakatayo parin siya sa labas ng sasakyan ko. Walang gustong tumigil sa aming dalawa. Kahit siguro maghalikan kami ng buong araw ay hindi kami magsasawang pareho.

“Ah,” napaungol ako ng mas lalo niya akong sinandal sa upuan ko at umanggulo siya sa kabilang banda naman upang mahalikan ako ng buo.

Ang kanyang dalawang kamay ay nasa ibabaw na ng damit ko at marahang minamasahe ang dalawa kong dibdib.

Nawala ako sa konsentrasyon ng nag ring ang telepono ko. I ignored it and continued making out with Marcus. Nakasabunot na ang isa kong kamay sa kanya at ang isa naman ay nakahawak sa kanyang braso.

Pero hindi ito natigil, nairita ako kaya gamit ang nanghihina kong kamay at tinulak ko siya. Naramdaman niya iyon pero hindi pa rin siya tumitigil. Bagkos ay lumipat lang ang halik niya sa pisngi ko pababa sa aking leeg.

Nagkaroon ako ng pagkakataon upang abutin ang aking cellphone. Nakita ko na si Audrey ang tumatawag. Napaungol ako ng mahina ng sipsipin ni Marcus and sensitibong parte ng leeg ko.

I bit my lower lip and answered the call. Ang kanan kong kamay ay nakahawak sa cellphone ko. Ang kaliwa naman ay nakahaplos sa buhok niya habang busy siya sa paghalik sa akin.

“Hello,” nanghihina kong aagot.

“My gosh, Ellory! Stop making out with him right now! Talaga namang sa parking lot niyo pa napiling maghalikan!”

“W-what?” my mind is still in hazed.

Bumaling si Marcus sa kabilang partr ng leeg ko kaya nakita ko ang labas. Hindi naman malaki ang pagkakabukas ng pinto ng sasakyan ko. At sigurado akong hindi ako makikita dito sa loob dahil sa lapad ng katawan ni Marcus na nagsisilbing takip sa akin.

“H-how do you know?”

Napasinghap ako ng ibaba ni Marcus ang off shoulder na damit ko. Tama lang upang lumabas ang kanan kong n****e. Sinipsip niya at at pinaglaruan gamit ang kanyang dila.

Oh god! Napasabunot ako sa kanya. Nanginig ang kamay ko at halos malaglag ko na ang teleponong hawak ko.

“I can see you right here! Itigil mo na yan bago pa may makakakitang iba sa inyo!” Naatawa niyang sambit.

Shit! This is embarrassing. “O-okay…”

Binaba ko na ang tawag. Sinilip ko siya pero busy pa siya sa ginagawa niya. Ang kabila namang n****e ko ang pinag diskitahan niya.

“Marcus… mahal… let’s stop for now…” ani ko habang inaangat ko ang ulo niyang busy pa sa dibdib ko.

Napaungol ako ng malakas niyang sipsip ang ang n****e ko bago niya ito tinatanan. Inangat niya na ang mukha. Inayos niya ang damit ko bago niya ako tinitigan sa aking mga mata.

“I’m so sorry. You look so f*****g good today kaya hindi ko napigilan ang sarili ko,” ngumisi siya ng matapos niyang ayusin ang damit ko.

Napanguso ako. “Ikaw talaga…”

Humalakhak siya. Binigyan niya ako ng pagkakataong mag ayos. Pagkababa ko ay tumingin ako sa paligid upang tignan kung nasa paligid ba si Ellory at paano niya nalaman. Pero walang tao. Nakapagtataka naman. Anyway, I can ask her later when I see her in our classroom.

"Mahal, what's wrong?" nag aalalang tanong sa akin ni Marcus ng hindi pa ako kumikilos sa kinatatayuan ko.

Napailing na lamang ako at napangisi. "Wala naman... tara na?"

Hinawakan niya ang aking siko at malalim na tinitigan. "Are you sure? Are you still sore?"

Napanguso ako at nagpipigil ng ngiti sa tanong niya. "I'm still sore but I can walk properly now..."

Tuamango siya, pero bago pa kami makapaglakad ay hinawakan niya ang dulo ng tela ng skirt ko at inayos niya ito. Pinipilit niyang ibaba ang tela nito pero wala na itong ihahaba pa.

Napatawa ako sa ginawa niya. "What are you doing?"

Problemado siyang bumuntong hininga. "Are you comfortable with that?"

"Yes! I'm always wearing this kind of outfit. Mainit dito sa pilipinas kaya nasanay na ako sa ganito. Why? ayaw mo ba?"

Napakamot siya ng ulo at umiling. "I guess... kailangan ko ding masanay."

I giggled. Nanggigil niya akong hinalikan sa aking noo.

"As long as you behave, I'm fine..." nagbabanta niyang bulong sa akin.

"I'm a good girl, Marcus," hinila ko ang damit upang magpantay ang lebel ng aming mata. "I know that you already knew that since... last night," nang aakit kong bulong sa kanya.

Halos matawa ako ng ilang beses na gumalaw ang adams apple niyang upang lumunok. Sabay kaming napatingin sa gitna ng pantalon niya ng unti unti itong bumukol. Nanlaki ang mga mata ko at napasinghap.