CHAPTER 18
1307 Words
“AMELIA GRACE HIDALGO POV”
HINDI ako makagalaw dahil may nakadagan sakin, gusto kong itulak pero masyadong mabigat. Nagkaroon pa talaga ako ng panaginip kagabi tungkol sa walanghiyang lalaki na iyon ang intense ng pangyayari na iyon. Napangiti Naman ako dahil sa isipin na ’yon, gusto ko tuloy sampalin Ang Sarili ko hindi ko alam kung bakit ako natutuwa.
“Good morning” mabilis naman akong napamulat dahil may naririnig ako. Alam ko na boses iyon ni Gio at hindi dapat Ako mag kakamali.
Agad Naman akong bumaling sa gilid ko at nanlaki Naman Ang mga mata ko ng Makita ko siya na nakatingin Sakin, yakap yakap niya ako at may nakakalokong ngiti sa kaniyang mga labi. Tumaas baba naman Ang kaniyang kilay.
Tiningnan ko Naman Ang Sarili ko at napahawak Naman ako ng mahigpit sa kumot ng marealize ko na Wala pala akong saplot.
“T-totoo ito?” wika ko Naman habang Hindi makapaniwala, buong Akala ko ay panaginip lamang Ang lahat. Wala na talaga akong nagawa na matino!
“Umalis kana, bilisan mo bago pa tayo Makita ng mga pinsan ko” sambit ko Naman Kay Gio.
Natawa Naman siya ng malakas ng dahil sa sinabi ko at mas niyakap Naman Niya ako ng mahigpit. Pilit ko siyang tinutulak ngunit masyado siyang malakas.
“Wag ka ng mag sayang pa ng lakas, naka 5 hours tayo kagabi siguro Naman ay naubos na yang tapang at lakas mo” wika Naman Niya habang nakangisi ng nakakaloko Sakin, parang sinasabi nito na sabik na sabik ako sakaniya.
“Ano bang sinasabi mo diyan? Pwede bang manahimik ka” inis ko namang wika dito.
“ Anong manahimik, Psh. Kagabi sinabi mo Sakin na mahal mo ako at alam ko na mahal na mahal mo pa ako” nakangiti nitong wika.
“Pwede ba Gio, tumigil ka sa pagiging delusional. Kailanman ay Hindi ko na yan sasabihin Anong tingin mo Sakin marupok? Porket na ikama mo ako ulit ay bibigay lang ako ng ganun ganun!” wika ko Naman at agad siyang tinulak.
Natawa Naman siya ng dahil sa sinabi ko at agad na kinuha Ang cellphone niya.
“Hays, kung Hindi lang sana ako matalino ay Hindi ko na isipin Ang mga bagay na ito ” wika Naman Niya at agad na may pinlay na video.
Nanlaki Naman Ang mga mata ko ng marinig ko ang sariling boses ko na sinasabi na mahal ko siya.
“Ano Hindi ka parin ba naniniwala? O gusto mo lang talaga na mag pakipot Sakin. Amelia kung ayaw mo na talaga Sakin edi sana di mo na ako pinagbigyan noong una, Yung nasa New York pa lang tayo. Alam ko na sabik na sabik ka parin Sakin Honey” kumindat Naman ito.
Nasusuka Naman ako ng dahil sa pinapakita Niya Sakin. “Hindi na ito mauulit, alam ko Naman na tinake advantage mo lang ako dahil lasing ako... you're not as good as you thought Gio mapagsamantala ka!” inis ko namang wika Dito.
“Ano bang sinasabi mo diyan!” wika Naman Niya at agad Naman siyang tumayo. Tumalikod Naman kaagad ako dahil ayukong Makita ulit Ang katawan niya nakakatempt Kasi Ang abs at kahabaan nito.
“Psh, nahiya ka pa na tingnan ito. Halos mag makaawa ka nga Sakin kagabi” wika nito habang inaasar ako.
Gusto ko tuloy siyang sampalin at sapakin. Hindi ko talaga alam kung Anong nakain ng lalaking ito, gusto ko na siyang layuan at gusto ko na siyang umalis sa Buhay ko pero Hindi ko Naman magawa gawa naiinis na din ako sa Sarili ko.
“Pwede ba Gio, isara mo yang bibig mo. Hindi na man lang ba naaawa sa bruhang fiance mo” inis ko namang wika Dito, tumayo na ako habang binabalot Ang katawan ko ng kumot hinanap ko Naman kaagad Ang damit ko at sinuot ito.
“May mga fiance na tayo at pwede ba lumayo kana Sakin. Assistant nalang Ang role ko sa Buhay mo yun nalang paninindigan ko, pwede bang huli na ito” wika ko Naman habang naiinis sakaniya.
“Psh, Hindi ako papayag. Ititigil ko na kung Anong meron saamin ni Eivon, Malaman ko lang na nakabuo na tayo ay isusuko ko Ang lahat” wika nito na mas lalong nag pa init ng ulo ko.
“Anong tingin mo saakin, paanakan lang? Parausan mo lang” Galit na wika ko Dito.
Agad Naman akong nag tungo sa harap Niya at sinampal ko siyang ng magkabilaan, sakto Naman at bumukas Ang pinto. Kita ko Naman Ang gulat sa mga Mukha ng mga pinsan ko at pinsan ni Gio. Wala akong pakealam dahil Galit ako, kakagising ko lang at masakit pa Ang nasa pagitan ko ngunit ginagalit ako ng walangyang ito.
“Alam mo, ayuko ng Makita yang l*tseng pagmumukha mo naiirita lang ako. Ano bang nakain mo at naisip mo na kikilanin ka ng mga anak ko bilang tatay nila. Wala Kang Character development!” inis Kong wika Dito.
Sinirado Naman agad ng mga pinsan ko ang pinto at naiwan lamang kaming dalawa na nag tatalo.
Niyakap Naman Niya ako ng mahigpit. “I’m sorry, Hindi na mauulit. Wag ka ng Magalit” malambing Naman niyang wika na nag bibigay ng kiliti sa tiyan ko, gusto ko tuloy mainis sa Sarili ko.
Bumuntong hininga naman ako at inipon Ang lakas para maitulak ko siya. Ayukong Basta Basta nalang maging marupok sakaniya Lalo at sinaktan Niya ako ng napakatagal at Hanggang ngayon ay di Niya parin ako magawang piliin, kung nagawa Niya nga na iwan ako noon mas Lalo Naman ata ngayon.
“Amelia, please..” sambit Naman Niya Sakin habang nag mamakaawa.
“Gio ano bang Hindi mo maintindihan sa sinabi ko na may mga fiance na nga Tayo!” inis Kong wika Dito, napapikit na ako dahil sa sobrang inis.
Di Naman siya umimik at naka upo lang sa kama, nakanguso ito habang nakayuko. Ayuko siyang tingnan dahil alam na alam Niya kung paano ako paamoin.
“Gio, kung may awa ka pa sa bruhang mong fiance wag mo na akong gambalain Kasi kami ni dark we can sort things out para mag work kaming dalawa mabuti siyang tao—”
“you didn't even know him that well Amelia. Hindi mo alam kung sino si Dark at wag Kang pasisiguro sa isang Dark Nicholas Ty” seryuso namang wika Niya Sakin.
Natawa Naman ako ng dahil sa sinabi niya. “Ano? You pull this trick again para layuan ko siya. Naku Gio, wag ka ng umasa dahil Hindi ko lalayuan si Dark nakasasalalay sakaniya Ang kasiyahan ng Mommy ko at ayuko din biguin Ang Daddy ko.”
“Amelia, makinig ka sakin. Ano bang gusto mo para layuan mo Si Dark ” wika nito habang hawak hawak Ang kamay ko.
Kinuha ko Naman kaagad Ang kamay ko at tiningnan siya ng matalim.
“If you want me to stay with you, alam mo na kung ano Ang gagawin mo..wag Kang mag expect na madali akong suyuin sa ilang taon mo akong sinaktan, Hindi mo alam kung gaano kahirap lahat ng ’yon Gio. Akala mo sobrang dali lang para Sakin Ang lahat pero halos mawasak ako mabuo ko lang ulit Ang Sarili ko” seryuso ko namang wika Dito, Hindi ko namalayan na tumulo na pala Ang mga luha ko.
Agad ko Naman itong pinunasan.“If you'll excuse me, aalis na muna ako.” sambit ko Naman at agad ng lumabas.
Sinalubong Naman ako ng malamig na hangin kaya napapikit Naman ako at napangiti ng mapait.
“Kung sana noon mo pa lamang ako hinabol, Hindi sana ganun kagulo ang lahat...kung sana mas pinili mong inayos Ang satin edi sana Masaya Tayo hanggang ngayon” bulong ko Naman habang nasasaktan. Pinunasan ko naman agad Ang mga mata ko tiyaka ako nag tungo sa cottage.
- Writer
