Father
I couldn’t stop crying. My tears kept flowing like waterfalls. Hindi na rin makapag-focus si Mateo sa pagmamaneho dahil sa tahimik kong pag-iyak. He kept glancing at me almost every second. I tried to stop myself from crying but I wasn’t in control of it anymore.
Nang hindi na makayanan ni Mateo ang pag-aalala sa akin, unti-unti niya ring hininto ang sasakyan sa bakanteng lote kung saang hindi kami makakaabala sa mga bumabiyahe. Sa harap namin ay punong-puno ng mga nagtataasang talahiban. Kita rin sa malapit ang mga puno papunta sa gubat at ang burol kung saan kami madalas nagpapalipas oras noon ni Ishmael.
Bakit dito pa?
I wanted to ask Mateo, but I knew it was something he had no idea about. I couldn’t blame him nor get mad at him for something he didn’t know. Iniwas ko na lan
