"Are you really okay?" nag-aalalang tanong ni Eos habang umiinom ako ng gamot sa harap niya. Magkatabi kaming dalawa sa upuan pero nakaharap siya sa akin. Bumalik na ulit kaming library dahil nandoon pa ang iba kong mga gamit.
"Don't worry," I said, assuring him. "I'm really okay. The pain is kind of subsiding already."
He squinted his eyes while seriously staring at me. Hindi ko naman mapigilan ang tawa ko dahil sa ginawa niya.
"Stop it," natatawang pigil ko sa kaniya.
"Okay lang talaga ako. It's normal every time my period comes. Nawawala rin naman 'yon kapag naiinom ko ng gamot."
"So, I need to suffer like this every month?" bulong niya sa sarili niya pero dahil nga malapit kami sa isa't isa ay rinig na rinig ko 'yon.
Agad na namula ang pisngi ko sa narinig mula sa kaniya.
"
