Trisha's POV
Limang segundo na ang nakakalipas ngunit hindi pa rin naglalapat ang aming mga labi. Ang lakas at ang bilis na nang pintig ng puso ko. Dahan-dahan kong idinilat ang mga mata ko.
Doon ko lang napagtanto na mukha na pala akong tanga na nakapikit dito. Na sa harap ko pa rin si sir Maxx at ngiteng-ngite na nakatitig. Pati mga classmates ko nakatitig lang rin sa akin at ang iba ay nagtatawanan.
"Walang pikitan." nabalik ang atensiyon ko kay sir Maxx ng magsalita siya. At sa pagharap ko ay mabilis niya akong sinunggaban ng halik.
Pikit mata niya akong hinalikan. Kitang-kita ko kung gaano siya nasasarapan sa bawat pagkagat niya sa labi ko. Kung kanina ay mabilis kong ipinikit ang mga mata ko, ngayon naman ay parang ayokong pumikit. Baka kasi isipin nila na nasasarapan ako sa hali
