TWENTY TWO

2592 Words

HOPE Dinala ako ng aking mga paa sa isang bahaging dulo ng isla. Hingal na hingal akong tumingin sa malawak na karagatan, "I hate you! Sinungaling ka!" Buong buhay ko ngayon lamang ako nakaramdam ng galit sa kaniya. "Hindi ako baliw! Magsama kayo ng babae mong mukhang payaso!" hingal na hingal kong sigaw. Siguro, kung kaya lang tawirin ng nanginginig ko nang mga paa ang lawak ng karagatan ay nagpatuloy pa ako sa pagtakbo para lamang makalayo sa kanilang lahat. Sa sandaling iyon, ayaw ko na silang makita pa! Iyong sinasabi nila na nanganganib ang buhay ko sa labas ng isla? Na nag-iingat sila sa kaligtasan ko kaya nila ako kinukulong dito sa isla? Ngayon,tinubuan na ng pagdududa. Maybe, I'm still young and lack of knowledge compared to others who grew up in the civilization.

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD