Inamin ko na rin sa mga magulang ni Diego na wala talaga akong amnesia at naaalala ko sila. At sinabi ko na rin dito na hindi naman talaga kami kasal ni Diego. Mabuti na lamang ang sobrang bait ng mga magulang niya at naiintindihan nila ako.
Kahit anong pilit nilang matulog ako sa kanilang tahanan ay hindi ako pumayag dahil mamayang madaling araw ay kailangan kong bumalik sa dalampasigan. Hindi maaring maghari ang kasamaan sa buong bayan na ito.
Inihatid na lamang ako ni Diego sa aking bahay. Hindi ko naman kailangang ilihim dito kung saan ako nakatira dahil kilala naman na nito kung sino akong talaga.
Pabagsak akong nahiga sa aking kama at mariing ipinikit ang aking mga mata. Mabuti na rin iyon nakilala ako ni Diego ng maalala kaysa magkasakitan pa kami.
Pagdating ng alas tres ng
