NICOLE POINT OF VIEW
Habang nakaupo ako sa harap ni Julius, na halos hindi na matutukan ng mga mata dahil sa kalasingan, hindi ko maiwasang mag-sigh. Hindi ko akalain na aabot kami sa ganitong punto. Inisip ko, baka ito na ang pagkakataon na matututo siyang magbago, matutunan niyang makita kung ano ang halaga ko. Pero sa ngayon, narito ako—tinutulungan siya kahit na alam kong wala akong karapatan na maging ganito sa buhay niya.
“Nicole... maganda...,” bumulong siya habang pilit na iniiwasan ang ulo niyang dumapo sa sofa. Sinusubukan niyang magbiro, pero halatang malabo na ang isip niya. Iniiwas ko na lang ang mga mata ko sa kanya, sinusubukan magtago ng ngiti.
I tried to keep calm, even though inside I was screaming with a mix of frustration and affection. He’s drunk. He’s saying nonse
