JULIUS POINT OF VIEW
Naglakad kami ni Nicole sa isang tahimik na parke. Ang mga dahon ng puno ay malumanay na gumagalaw sa hangin, at ang araw ay malambot ang liwanag. Ang buong paligid ay puno ng katahimikan, at para sa akin, ito na ang perpektong pagkakataon. Lahat ng ingay sa aking isipan ay naglaho sa mga sandaling ito, at naiisip ko lang si Nicole. Dati ay hindi ko ito nakikita, pero ngayon, klaro na. Si Nicole na matagal ko nang kaibigan, siya ang naging dahilan ng mga pagpapabigat na nararamdaman ko. Siya na ang hindi ko pinansin, siya na ang palaging nandoon.
Naglakad kami nang tahimik, at pakiramdam ko ay hindi ko na kayang palampasin pa ang pagkakataon na ito. Huling tingin ko sa kanya ay tahimik, ang mga mata niya’y hindi ko kayang basahin, ngunit nararamdaman ko na may kaunt
