Chapter 42 (Part 2)
I did lose my life. Twice. The first one, I thought I was ready to leave behind. The second, I never wanted to let go. Mali bang gawin ko ang lahat para makabalik sa buhay ko—kahit papaano—pagkatapos ng lahat ng nangyari? Kahit alam kong imposibleng maging katulad pa ito ng dati, ayos lang. Basta may maisalba ako, kahit kaunti. “Stay positive, Wends!” Sumulpot si Raya sa tabi ko. Inakbayan niya ‘ko sabay abot ng bote ng beer. Napangiti ako nang maamoy ang fruity-floral niyang pabango. Kinuha ko ang bote mula sa kanya at agad ininuman. Nang malasahan ang pait nito, awtomatiko akong napapikit. Napilitan akong bumalik sa kasalukuyan. Nandito kami sa “After Shore”—bagong bukas na coffee bar, walking distance lang mula sa apartment. Nasa second floor lang pala ito ng maliit na gusali n
- Writer
