Dalawang araw na ospital si Hector at hindi ako umalis sa tabi niya. Oo, full time wife ako. Charet!
Hindi lang talaga ako komportable sa hacienda niya—at lalong hindi sa mansyon ng mga De Loyola! Buti na lang at may kaunti akong damit sa kotse nito kaya nakaka-survive naman ako sa pinaggagagawa ko.
"Oh di ba? Nakakaligo naman dito!" I told Hector habang pinupunasan ko ang buhok gamit ng lumang damit.
"Woah... You can really survive in a forest."
"Aba syempre!" Proud na sabi ko dito. "Kumain ka na ba?"
"Gusto ko ng umuwi. Ayos din naman na ang sugat ko." Sagot niya at itinaas ang magkabilang kamay. "Halika dito..."
Ngumisi ako at parang bata na tumakbo papunta sakanya. Mabilis naman niyang ipinulupot ang kamay sa beywang ko at isiniksik ang ulo niya sa dibdib ko.
Ayan, Hector ha! Ve
