“Ah!” Malakas na sigaw ko. Oo, iyong sigaw na walang delikadesa. Sigaw pang-kanto. Iyong sigaw na hinding-hindi gagawin ng isang Charlotte De Loyola.
Napahinto ang Donya at napatingin sa’kin si Hector. They looked at me like I am a sort of weirdo. Pero wala na akong pakialam kung ano ang isipin nila! Ang mahalaga ay maligtas ko ang sarili palayo kay Donya Pontia!
Ako!? Ang matitira dito!? Magliligawan!? That’s basically means I am the bride!
Patay ako kay Charlotte! Patay kaming dalawa sa mga Santiesteban at sa magulang niya kung nagkagulo na!
Magpa-retoke na lang kaya ako?
“H-Hindi…” Mahaderang tanggi ko sakanila.
“Hindi!?” Ayan, ayan! Galit na naman ang matanda!
“Opo, hindi… Never…”
“Never!?” Napahawak ito sa puso niya.
Ay, mali!
“Hindi po… Ganon ang ibig kong sabihin… Ano
