Kabanata Twenty-five
Stacey's POV Just as we were about to leave, the rain poured and the thunder rumbled so we rushed back to the house.. Bigla akong umatras dahil sa lakas ng kulog at napansin iyon ni Zach dahil mabilis niya akong nilingon. "Did the thunder scare you?" he asked. Tango lang ang sinagot ko dahil malakas pa rin ang pintig ng puso ko at dahil doon, nilapitan ako ni Zach tsaka hinawakan sa magkabilang balikat. "Oh my gosh!" malakas na sigaw ko noong kumidlat ulit at biglang yumakap kay Zach ng mahigpit. "A-ayokong umuwi. Natatakot ako," ani ko sa mababang tono. “Hey, it's fine. Huwag kang matakot," aniya habang pinapakalma ako. ”Dito muna tayo habang malakas pa ang ulan," dagdag pa niya. Binuksan niya ang pinto ng kubo at pumasok na kami sa loob. Dahil sa pagabi na rin, madilim ang paligid
- Writer
