Jem's POV
After kong sinabi ang mga katagang 'yun ay isang malakas na tawa ang natanggap ko mula sakanya. She's really weird but it's cute. She's very defensive about her feelings, kunware natawa lang siya pero panigurado ko kinakabahan na 'yan. Ganyan naman talaga siya eh, memoryado ko na ang ugali niya. She's easy to read, easy to fool and easy to love.
"S-seriously?" Tanong niya at sa tono ng boses niya parang mamimilipit na ang tyan niya sa kakatawa.
Tinignan ko siya ng mabuti, "Tsk, crazy." Pagkatapos kong sabihin 'yun, doon siya tumigil sa kakatawa. Nahalata na rin siguro niya na naiirita na ako sa mga pinakita niya.
"Seryoso nga?" Tanong niya ulit. Ang kulit talaga ng babaeng 'to, kailangan niya pang siguraduhin ang lahat. But that's good, to be honest. Sa ganong paraan, hindi siya madaling maloloko.
"Oo nga!" Geez, ang kulit! Ayoko sa mga taong makukulit pero kung siya man ang kausap ko, bakit hindi ko titiisin?
"Grabe! Gagamitin mo ko?" Malakas nyang sabi sabay tayo sa inuupuan niya.
"Ang choosy mo!" I smirked as I eyed her. Her nose is smoking already and I'm just preventing myself to laugh. I can't laugh at this moment.
"Ayoko parin, seryosong bagay ang hinihingi mo." She roller her eyes and crossed her arms. What a lady.
"But you already said 'Yes'. And for Pete's sake, sinabi ko lang." I shook my head because of disbelief.
"Ano?" Mukhang magulo ang pagkakasabi ko dahil bakit parang hindi niya naintindihan? O sadyang slow lang talaga siya?
"I mean, ligaw pa lang! Nasa sayo naman kung sasagutin mo ako agad, seryoso ako sa mga gagawin ko." Deretso kong sabi sakanya. Bakit ko nga bang naisipang sabihin ang mga 'to? I'm just making it too complicated.
"I don't get it. E akala ko ba, fake lang?" Naguguluhan niyang tanong.
"God! Just say 'Yes', please?" I sighed. It's rare for me to say please, well if I did maybe that someone is special.
"Oo na, oo na." She sighed, too. Sa tono ng boses niya parang napipilitan lang siya. But at least I got her to say yes so why would I be choosy?
"Really?" I chuckled and she nodded in agreement, "Pilit eh."
Di ko akalain na nagagawa ko 'tong mga bagay na 'to para lang sakanya, she's really special, I guess. Hindi ako sanay sa mga ganitong bagay dahil madalas, ang mga babae ang nanghahabol sakin. Ang mga babae ang umaamin sakin at hindi ako. Kahit sa ex-girlfriend ko, hindi rin ako nanligaw. Well, it just happened and turns out to be one of the best moments in my life. But that's all in the past now.
"Ugh!" She rolled her eyes again and then she smiled again. So weird. "Okay, yes. You can court me, Jem."
Napangiti naman ako hanggang langit, "That's my girl." I said and then I hugged her.
》
Aliyah's POV
I can't believe it! Bakit ako pumayag? He's Gerald Emerson, ang taong nanakit sakin. Siya ang unang taong minahal ko at siya rin ang unang nanakit sakin. I broke my rules just for him and now he's doing me a favor eventhough he owe me a lot?
Bakit ako sumunod sakanya? But wait, I can smell some revenge. This is the time! The perfect time para makaganti ako sa kanya. I now revenging is not an option but I just need to let him aware on how I suffered because of him. Sinaktan niya ako ng sobra and I don't even deserve that.
I'm sorry sa gagawin ko sayo, Jem. Pero mas masakit ginawa mo sakin. I'm just being practical, hindi lahat mabait at maamo mo. And I am more than sure that this is one of their dare games. I need to talk to Kuya AJ about this.
Nauna na siyang bumaba para daw ipaalam sa iba. Go ahead, I won't stop you!
I miss my home, my room, my parents. Konting tiis nalang talaga, makaka-uwi na rin ako. Nakakainis din kasi si Kuya AJ, it's so unbelievable that he agreed with this knowing my past with Jem.
Kinuha ko ang phone ko para tawagan si Daddy. I know they will be having a business trip so I need to talk to him before he gets busy.
"Hi, Dy!"
["Hi Baby, any problem? Well, ayoko man na mag-stay ka dyan pero nag-promise ang Kuya AJ mo na babantayan ka niya. He even begged at me para lang payagan ka, muntik na nga ata lumuhod."] he chuckled, miss ko na agad boses niya.
"Talaga, dy? Ginawa ni Kuya 'yun?" I asked him. Seriously? Bihira lang mag-usap si kuya and si dad. But he did that just for Jem? How cruel.
["Yes. Teka, ikaw lang ba ang babae dyan?"]
"Hindi po, dy. Kasama din 'yung bestfriend ko. Daddy, I miss you so much. :( "
["Miss na din kita talaga, bunso. Don't get me wrong about letting you stay there, okay? Look, your Mom and I are busy. And I trust your Kuya Arthur and especially, nasa tirahan kayo nila Gerald. Family friend tha's why I didn't worry a lot."] He explained to me.
"Don't worry, dad. I understand."
["Gusto mo bang pumunta ako dyan?"] He asked which made my face smile.
"Po? Bakit po, daddy?"
["Mukhang ayaw mo?"] he laughed, ["O just to lighten your mood and bukas na rin kasi ang flight namin, bunso."]
"Aw, really? Yes, please. Is mommy coming?"
["She's sleeping pa eh. Well anyways, I'm gonna' bring some extra foods para naman hindi na kayo mahirapan."
"Seryoso ka talaga, dy?" I laughed because for sure, baka pang isang taong supply na ang dalhin niya.
["Kailangan kong siguraduhin kung okay ka talaga, anak. On the way na ako in a bit, see you my daughter."]
"Opo, daddy. Drive safe."
Bumaba na ako para sabihin kila Kuya na papunta si Daddy. But wait—
Hindi pala nila alam na Kuya ko si Kuya AJ, but it's a good thing that Dad is aware about that.
"Uhm. On the way si Daddy ko, magdadala daw sya ng extra foods. Hihintayin ko siya sa labas." Pinaalam ko sakanila. I was about to go out but Kuya AJ stopped me.
"Ally, samahan na kita." Sabi niya sakin at tumango nalang ako.
Nang makalabas na kami, tintignan lang niya ako na parang takang-taka siya. Pwede naman niya kasi ako kausapin, bakit puro tingin lang siya?
"What?" I asked irritatedly. Kung nakakamatay lang ang tingin, malamang nakalibing na ako.
"Hey, bakit pupunta dito si Dad?" He asked nervously while shaking his hands.
"Magdadala lang daw sya ng extra foods yun lang. Relax, okay?"
Makalipas ang ilang minuto, may biglang bumusina sa harap ng gate. He's here, I'm so excited! Agad naman binuksan ng guard ang gate para makapasok ang kotse niya.
Pagkababa na pagkababa niya agad akong tumakbo at niyakap siya.
"I miss you so much, bunso." He whispered to me.
"I miss you, too!" Sagot ko at kumalas na sa yakap.
"Arthur, paki-kuha naman 'yung mga grocery sa car." Utos ni Dad kay Kuya, "I'll check your rooms and mates, can I?"
"Of course!"
Umakbay ako sa braso niya at sabay kaming pumasok sa bahay.
"Good Morning, sir!" Bati nila kay Daddy.
I chuckled seeing them formal, hindi bagay. Parang kanina nakahiga sila lahat sa kama pero ngayon? Nakatayo at parang may anghel na nasa harap nila sa sobrang amo ng mga mukha nila. Well if you make it literally, I am the angel. Lol.
"Good morning, boys!" My daddy smiled, "And to you young lady." He said referring to Pammela.
Our conversation was interuppted when we saw Jem walking towards us. Paepal talaga eh
.
"Good morning, tito!" He smiled at my dad sabay tingin sakin.
"Good morning, Jem."
"Good thing po napa-daan kayo?" Tanong ni Kuya AJ.
"Namiss ko lang 'tong anak ko, sandali lang ako. Dinala ko lang yung groceries.." Sabi ni Dad.
"Wow! Thank you, tito. Nag-abala ka pa." Jem chuckled.
"Anything for you, guys. Boys, make sure that these ladies are safe. You better hold on to it or else." Daddy warned like a General.
"Ako pong bahala sakanila, tito." Sabi ni Jem sabay tingin sakin, "Kargo ko sila" I rolled my eyes, ang yabang kasi niya!
"Good. I have to go, pupunta pa ako ng opisina." He looked at me, I pouted. That's so fast, I didn't get a chance to catch up with him.
Pagkatapos nilang magpaalam, lumabas na kami ni Dad. Nasa likod naman namin si Kuya AJ at si Jem.
"Bye, dy!" I sighed as I hug him tight, "Always be safe, daddy."
"I will, baby. Promise."
Nang kumalas na siya sa yakap, tumingin siya agad ng deretso kay Kuya AJ. Para bang tingin na sinasabi na, "Ikaw na ang bahala." ganern!
Kumaway na siya at pumasok sa kotse.
Nang makaalis na si dad, pumasok na ako sa kwarto para magpatugtog. I know the next days are going to be boring so I need to get used to it for a while.
NP: 214 - Rivermaya
Binuksan ko ang libre na nakita ko sa tabi ng kama. In all fairness din sa bahay ni Jem, kumpleto talaga ang gamit. At nasaktuhan pa na ang mga pinapangarap kong libro ang nandito.
Tahimik akong nagbabasa at nakikinig ng music nang biglang may pumasok sa kwarto.
Expectedly, si Jem. I can't do anything about that, he owns the house.
"You heard me, ako ang bahala sayo." Sabi niga sabay sandal sa pintuan ng kwarto.
"Don't you know how to knock? What if I'm n***d, bigla-bigla ka nalang papasok? I know this is your house but please, manners." Dere-deretso kong sabi at hindi man lang naisipan na tumingin sakanya.
"Get ready tomorrow, pupunta tayong Enchanted Kingdom." Cold niyang sabi.
I'm still wearing my poker face, I acted like I don't care even if I'm already feeling enthusiasm. How can he even know that Enchanted Kingdom is my favorite place ever?
"Okay." I saw in my peripheral vision that he already left the room.
I'm so excited! Tomorrow na talaga? Ganoon kabilis? Gosh! this is so exciting, I must say. Huli kong pumunta sa EK noong 10 years old ako and I promised myself that I will comeback in that place only if I'm with the person who truely makes me happy. Enchanted Kingdom is my fantasy world, it will make everyone forget their problems. It will make everyone happy.
Noong nakilala ko si Jem, siya ang gusto kong makasama sa Enchanted Kingdom. Pero sinaktan niya ako, kaya tuluyan kong kinalimutan ang kagustuhan kong 'yon. Pero akalain mo nga naman, matutuloy pa rin pero medyo late nga lang.
But wait, about the plan?
Kailangan kong maging mabait sakanya nor sweet. This is so hard but I am just doing this for myself. Noong bata ako, ayaw na ayaw kong nasasaktan. Kaya ngayon, it's time to revenge.
Hm, kailangan ko ng mag-isip ng revenge #1.