DAHAN-DAHAN KONG IMINULAT ANG AKING MGA MATA. Halos manakit ang mga ito nang unang bumungad sa akin ang liwanag.
Another day has been given to me. Another challenge that I must face. Wala na talagang pinagbago. Wala na bang isasaya ang buhay ko? Puro na lang lungkot at sakit. Puwede bang saya na lang kahit sandali?
Nahihirapan na ako. Putting myself to an end came into my mind last night. Kumuha na nga ako ng kutsilyo pero naisip kong hindi dapat tapusin ang isang buhay na hiniram lang.
Ayaw ko ba n’on, makakasama ko na ang mga magulang ko? Pero sa tingin ko ba, matutuwa sila kapag nalaman nila ang cause of death ko?
Ang hirap gumising sa umaga na may bigat ng pakiramdam. Kung nasa laro man ako, na-savage na ako pero dahil may resurrection, patuloy akong mabubuhay.
I took a
