"Bakit?"
I stopped nang marinig ko ang boses niya, so I'am right.. andito nga siya sa labas ng pinto ng kwarto ni Stacey.
I faced him, nakasandal siya sa pader at nakalagay ang dalawang kamay sa bulsa ng pantalon niya.
"Bakit hindi mo sinabi sa'kin?" muling tanong niya. "Bakit kailangan mo pa akong ipagtabuyan ng ganun? Bakit kailangan mong magdesisyong mag-isa?"
"M-may magbabago ba kung sinabi ko sa'yo ang totoo?"
"Oo!" he almost shouted. "Mas maiintindihan ko ang lahat.. hindi 'yung ganito!" he bursted at tumayo ng maayos, bahagya rin siyang lumapit sa'kin. "Bakit kailangan kong masaktan ng ganito? Bakit kailangan kong pagdaanan ang lahat ng ito? She's my f*cking friend! Kung sinabi mo kaagad, sa tingin mo ba magiging makasarili ako? Sa tingin mo ba hindi ko siya tutulungan?"
