Love in War

Chapter 7

Hinalungkat ko na lahat ng gamit ko sa bag pero di ko pa rin makita iyon. Where is it ? I had asked Yaya earlier if she had seen it, but she said she hadn't seen anything.

Inalala ko ang huling beses na nakita ko ang School ID kahapon. Nasa sakin pa yon ng lumabas ako ng College building, nahulog kaya sa library? O doon malapit sa bench ? Huwag naman sana...

Pa'no na to ngayon? Aish! bahala na, magmamakaawa na lang ako sa guard na papasukin ako.

Pagkatapos kung mag breakfast ay nagpahatid rin ako agad kay Kuya Lando.

Habang nasa byahe ay nag chat si Merry sakin sa gc naming tatlo.

MerryC21 :

@TaliaBebs where na u?

MerryC21 :

@LoreGay dalian mo vakla, sabi mo otw ka na, 1 hour nako dito, eh ang lapit² ng bahay mo sa DSU! Nasa Cr ka pa noh?

TaliaBebs : otw na ko

LoreGay :

@MerryC21 wag kang atat, vakla! bumabalik tae ko dahil sayo!

MerryC21 : buti nga, makupad ka talaga!

Nag react ako sa message nila at napa-iling sa bangayan ng dalawa.

Pagkarating sa school ay sa parking lot ng school ako bumaba. Nasa Ground floor si Merry naghihintay. Ang problema ko ngayon kong makakalusot ba ko nito sa guard.

"Wait, Miss, where's your ID?"

Tiningnan niya ang left part ng uniform ko. Doon kasi sinasabit ang ID namin di tulad ng ibang schools na may lace.

"Kuya Guard, ganito po kasi... yesterday, I accidentally lost my ID here at campus. Then, sa bahay ko na po napansin na nawala iyon. Magpapagawa pa po ako ng bago...kaya sana papasukin niyo ako."

Nagpailing-iling si Kuya.

"Tsk! Miss, nasa student handbook na bawal makapasok ng walang ID diba...

May kinuha siyang Log book at binuksan ito.

"Pangalan?"

Ang strikto nitong si Kuya Guard. Tiningnan ko ang name niya. Romeo Gallardo...Ah kaya pala, new employee siya ng school.

"Talia Brielle Entienza Da Silva po"

" B-brielle D-Da Silva???"

Biglang nag bago ang face expression ni Kuya Guard. Nanlalaki ang mga mata habang nakatingin sa mukha ko.

"Opo"

"Naku, Ma'am Bri...pasensya na po, di ko kayo nakilala, pasok po kayo! "

Paulit-ulit na yumuko si Kuya kaya nahiya ako, kasi naman pinagtitinginan na kami ng ibang papasok.

" Okay, lang po kuya, Salamat!"

Humingi pa siya ulit ng pasensya bago ako nagpaalam. Napangiti naman ako ng makalampas sa kanya. Buti na lang talaga ginamit ko ang Surname ni Tito.

Nang nakita si Merry ay nagbeso siya sakin .

"Wala pa ba si Lorena?"

"Ewan ko sa baklang yon nauna ka pang duma—

"I'm here already! " biglang singit ni Lorena.

"Heh! sa susunod di na talaga kita hihintayin."

Inakbayan ni Lorena si Merry.

"to, naman ngayon ka pa magrereklamo, mahigit 13 years mo ng ginagawa to."

Pinaikot ni Merry ang mata at bumaling sakin.

" Sandali, bebs...bakit wala kang ID?"

"Eh kasi nga nahu—iwan ko sa bahay...buti na lang pinapasok ako ng guard.

Suspicious na tumingin sakin ang dalawa. Di nila maaaring malaman ang nangyari kahapon, siguradong tutuksuhin ako.

"Kilala kita Bebs, always prepared ka, kaya himalang nakalimutan mo ang ID mo ha. "

" Nakalimutan ko nga, bebs... di ko kasi na-isilid sa bag kaya ayon..."

Sa huli nakumbinsi ko rin sila.

•••

Days later...

"Señorita, narito na ho tayo"

Tiningnan ko ulit sa salamin ang sarili bago bumaba sa kotse. I straightened the hem of my pink off-shoulder dress as I walked inside the church. Today is the wedding day mom told me about days ago.

As I walked through, I saw a lot of unfamiliar faces, others greeted me and I smiled politely though I don't know most of them.

"Mi nieta... you look wonderful as always. I miss you!" nakipagbeso at yumakap ako kay Mamita.

Kitang - kita ko ang ning-ning at saya sa kanyang mga mata na para bang ngayon lang niya ako nakita.

"Hi, Mamita, you look younger each time we meet. I miss you too!"

Hinawakan ko ang mga kamay niya.

" I'm sorry I wasn't able to visit you. I got caught up with schoolwork. "

"I understand, apo. Natasha told me about it. I'm just glad you came now ."

Umupo muna kami at naghintay sa bride.

Watching around, I noticed that there are less than a hundred visitors in this wedding including the family of bride and groom. The wedding organisers was also busy preparing and checking .

"What!!! Anong di makakapunta, call her again!"

Napatingin ako unahan dahil sa narinig. The wedding manager was pacing back and forth while the man in front of him was making calls over the phone. The man shook his head when the call wasn't accepted.

" Oh my gosh! This is terrible! We need to find a substitute singer immediately, " the man said in distress.

Singer? So, the wedding Singer can't make it today.

I looked at my watch, 20 minutes na lang at magsisimula na.

"Nandito na ang bridal car, hurry up!"

Sabi pa nong isang organizer. I immediately stood up and excused myself to Mamita and her friends.

Lumapit ako sa wedding manager na kanina pa napapahilamos ng mukha.

"Hi, I heard you are looking for a substitute singer. I'd like to help,"

Gulat namang tumingin sakin ang wedding organiser.

" Oh, you're such a lifesaver, Sweetie. Don't get me wrong....(checking me out) but are you really that good at singing?," tinitigan niya akong maigi at kita ko ang pagdududa sa kanya.

"Well, I can say that I have talent in it, I'm Brielle by the way,"

Inabot naman niya agad ang kamay ko.

"Nice to meet you, Brielle, I love your humbleness"

Wala nang oras para makapagpractice kaya sinabihan na lang nila ako kung anong kakantahin. Pumwesto narin ako sa linya habang may dalang microphone kasi isa ako sa bridesmaid. Mabuti na lang sanay ako sa multi-tasking.

"Hi! you're gonna sing too? "

Napabaling ako sa katabi at una kung napansin ang asul na mata niya. Isa sa groomsmen and I can say that he has a foreign blood with his features.

"Ah, yeah! The wedding singer didn't make it today so I volunteered," I said.

He smiled showing his pearly white teeth. Jusko! Ako ang nahihiya sa Colgate pag siya ang ngumiti.

" Wow, you must be a great singer. I'm Nidal "

Nakipagkamay at ngumiti din ako sa kanya.

Nang magsimula ang tugtugin ay direkta lang akong tumingin sa harap. hawak ko ang boquet ng pale yellow peonies sa kanan at ang mic sa kaliwa.

I hummed along the instrumental music as I waited for my timing.

🎶Not sure if you know this

But when we first met

I got so nervous I couldn't speak

In that very moment

I found the one and

My life had found its missing piece

So as long as I live I love you

Will have and hold you

You look so beautiful in white

And from now till my very last breath

This day I'll cherish

You look so beautiful in white

Today 🎶

Unti-unting naglakad sa aisle ang mga

ang mga wedding entourage. Nang turn namin ni Nidal ay ikinawit ko ang aking kanang kamay sa braso niya.

🎶What we have is timeless

My love is endless

And with this ring I say to the world

You're my every reason you're all that I believe in

With all my heart I mean every word

Ngumiti ako pabalik kay Nidal bago nahagip ng paningin ko ang mga matang pamilyar at kasing-kulay ng bulaklak na hawak ko.

I was frozen for seconds when I recognized him but managed to keep singing. He's here! Oh my gosh! What the— is this a coincidence? o talagang sinusundan ako ng kahihiyan? Sa dami ng tao sa mundo, bakit siya pa ang naging Best man ng groom!

His eyes trailed down and up before he smirked at me. Kaya biglang nagbalik ang kahihiyan nagawa ko sa kanya few days ago. Bago binaling ang tingin kay Mamita ay ramdam ko ang unti-unting pamumula ng mga pisngi.

( Camera clicks)

Oh, crap! Now, I look like a ripe tomato in that photo!

So as long as I live I love you

Will have and hold you

You look so beautiful in white

And from now till my very last breath

This day I'll cherish

You look so beautiful in white

Today🎶

This is unbelievable!

You look so beautiful in white

Yeah, yeah

How I wish I could evaporate into the air, right now.

🎶Nananana...

.... so beautiful in white

Today🎶

All throughout the ceremony, feeling ko magkaka-stiffed neck ako. Nilingon ko na lahat huwag lang talaga sa kaliwa. Ang bilis rin ng t***k ng puso ko.

I tried engaging with other attendees, pushing aside the feeling of being watched...

but His gaze never seemed to leave me.