chapter 21
1134 Words
"Bakit mo naman naiwan ang cellphone mo?
"Hindi ko naman naiwan kinuha niya sa akin gusto niya kase doon ako matulog kaya iniwan ko nalang ang cellphone ko at umuwi.
Grabe naman ang halakhak na tawa ni jenelyn pagkatapos kung sabihin sa kanya.
"Nakakatawa ka talaga yun lang ba kaya ka bad mood ka Sus.! sana pumayag kana lang ang gwapo kaya ni sanjhu. I know mahal ka pa noon i see him in his eyes noong kumain tayo sa eskwelahan niya habang kumakain sayo lang siya nakatitig non.
"I don't know jen, naguguluhan ako sa sitwasyon ko ngayon it's time na sabihin ko kay jay mahihirapan lang ako kapag pinatagal ko pa to.
Ngumewi nalang ito at hindi nag salita ti next ko si jay na kailangan namin mag usap nagbihis agad ako para makaalis na.
Sa dinner sinabi ko sa kanya lahat.
"Jay i hope you understand, i tried to love you but i can't really force love. I love you but as a friend.
You are important to me jay and if you love me. You let me choose to be comfortable with myself who I want.
Huminga ito nang malalim habang nilagay ang kamay sa table.
You know jisoo how many times we've dated, so I know you don't love me.I thought you would learn to love me but im wrong.
I understand what you say.
Actually im thankful because you being true to me and hope nothing will change between the two of us.
Subrang naaawa ako sa kanya pero mas deserve niya ang babaeng totoong mamahalin siya.
"Someday you will meet a girl who truly loves you and deserve for you.
Saad ko sa kanya dahil naintindihan niya ako at walang magbabago.
"Of course.. because i deserve it
Sabay tawa naming dalawa na parang walang nangyari para akong hinubutan ng tinik sa lalamunan pagkatapos kung sabihin sa kanya ang lahat.
Masaya ako na we are besfriend forever dahil maasahan ko siya sa lahat ng bagay at alam kung maswerti ang babaeng mamahalin niya in the future.
Hinatid niya ako at habang nasa sasakyan ay tawa lang kami ng tawa sa mga pinag usapan namin.
Maaga akong pumasok dahil gustong gusto ko nang kunin ang cellphone ko, baka pag ma late ako ay hindi ko na siya maabutan.
Pagdating ko doon ay agad kung kinatuk ang kwarto niya dahil tulog pa si auntie sa kanyang silid.
Pag katok ko ay binuksan naman nito agad ang pintuan subrang gulat ko.
"Bakit anong kailangan mo....??
Natulala ako sandali at tumalikod agad katatapos pa siguro niyang maligo kaya naka tuwalya pa ito.
Hindi naman ito nagulat na nakita niyang ako, parang sinadya pa nga niyang buksan kahit alam niyang ako ang kumatok.
infairness naman parang chocolate hills ang abs diko masyadong nakita nung nag jugjugan kami.
Sinagot ko siya habang naka talikod
"Aahh sorry..kukunin ko sana ang cellphone ko e chacharge ko sana.
Sumagot ito.
"Bakit ayaw mong humarap
" Mamaya nalang .. sambit ko at umalis
Paalis na sana ako nang bigla niya akong hinila sa loob ng kwarto niya at sinara, lumaki ang mga mata ko sa gulat.
"Nahihiya ka pang tumingin eh natikman mo na naman to..
Hindi ako nakasagot dahil nilapit niya ang muka niya sa muka ko at uminit na naman ang hasang ko dahil sa mga titig niya.
"Whatever....wala bang magagalit sayo diba may fiance kana.
Sumagot siya na parang nagulat.
"What..? Fiance sino....?
" Si tresha diba ang tagal niyong nag sama sa Singapore
Wala itong reaction pagkatapos kung magsalita.
"I smell your jealousy about that.
"Bakit hindi ba totoo
Hindi na ito sumagot at hinalikan ako may balak pa yata itong mag morning excercise instead na mag charge ako ay ako pa yata ang ma chacharge nito.
Pagkatapos niyang humalik ay nag salita ito.
"Chinarge kona ang cellphone mo andon sa table ko.
Parang nabitin ako sa halik nito pero kinuha ko nalang ang cellphone ko sa table niya at lumabas sa kwarto.
7:30 ay lumabas na ito sa kwarto niya at nag almusal kasama si auntie hindi na ako kumain dahil nag review ako sa lahat ng mga gamot ni auntie na paubos na doon sa sofa.
Pagkatapos niyang kumain ay umalis na ito agad mga ilang minuto ay may tumunog sa cellphone ko nagulat ako naka phone book na ang number nito sa cellphone ko.
"I'll take you home for dinner don't even text him.
kahit hindi niya sabihin ay alam kung si jay ang ibig niyang sabihin ni relpayan kolang ito.
?? emoji
Habang nasa bahay ay nilinis ko ang kanyang kwarto subrang burring kase sa bahay nila, hindi ko naman masyadong kinakausap si auntie dahil hindi pwede sa kanya ang masyadong nagsasalita. Araw-araw ay ginagawa ko ang mga trabahong hindi ko dapat gawin.
Nakatulog ako sa sofa hindi ko namalayang malapit na palang mag 5 si auntie palagi iyon nag babasa.
Nagising nalang ako na may naka dungaw sa muka ko hindi ko nakita agad dahil lumabo ang mata ko pagka dilat ko. Pagtingin ko ng malinaw na ang mata ko ay si sanjhu pala ay kanina pa akong pinanuod habang tulog ako kaya bumangon agad ako.
"Mabutit naka tulog ka nang maayus dito, bat hindi ka lumipat sa dati mong kwarto.
Akala ko babawasan na naman niya ang sweldo ko. sinagot ko siya
"Sorry nakaidlip lang ako sandali hindi ko namalayan alas singko na pala.
Sumagot naman ito.
"No it's okay it's better you sleep than you texting your friend.
Natawa nalang ako sa isip ko sa sagot niya.
Pagkatapos niyang nilagay ang gamit niya ay lumabas na kami para sa dinner na sinasabi niya akala ko dinner lang dinner date na pala.
Hindi man ya sabihin ay iba ang dating sa akin lalo nat good for two lahat ang nakapaligid sa amin.
"Tahimik ka ata ngayon.? tanong nito habang kumakain.
"Bakit
Tanong ko dahil hindi ko naintindihan.
"I said kanina ka pang tahimik malungkot ka ba dahil iba ang gusto mong ka harap ngayon?
Nagulat naman ako sa tanong niya tahimik lang naman ako dahil hindi ko alam ano ang sasabihin sa kanya.
"Hindi naman ganoon
Sino bang ibig mong sabihin.
"I don't like mention his name
in this dinner.
Sagot nito na nak tingin sa mata ko.
Ininba ko naman ang usapan at akoy nahihirapang sumagot.
"Bakit hindi mo ayain si tresha kasamang mag dinner baka ma sampal ako noon pag laman niyang ang fiance niya ay may kasamang iba.
"Huhuhuhuh.....
Parang nahiya ako sa lakas ng tawa niya hindi ko tuloy mabasa ang kanyang muka.
"You're funny ...
Naiinis ako sa sagot niya bat ayaw pang sabihin ang totoo.
"Ano namang nakakatawa sa tanong nayon huh?
Singhag ko sa kanya.
"Come on let's eat
Hanggang natapos kaming kumain ay hindi parin nito sinagot ang tanong ko
- Writer
