Chapter X

4861 Words
Umaga ng sumunod na araw na iyon ay nagrestday si Maryam pagkatapos noon ay sumahod siya… Nagpadala muna sya ng pera at tumawag pagkatapos ay nagkahiwa-hiwalay silang namasyal… Di tulad ng dati na kasa-kasama nila si Oswald na napakamaginoo. Nag-iiyakan tuloy sila sa pagkawala ni Oswald. Namasyal sya sa isang Museum at Cathedral nagdasal sya at nagpasalamat... Ang lawak ng buong paligid at ang linis tutuo nga ang nakikita nya sa mga magasin… Umaga ng sumunod na araw na iyon ay nagrestday si Maryam pagkatapos noon ay sumahod siya… Nagpadala muna sya ng pera at tumawag pagkatapos ay nagkahiwa-hiwalay silang namasyal… Di tulad ng dati na kasa-kasama nila si Oswald na napakamaginoo. Nag-iiyakan tuloy sila sa pagkawala ni Oswald. Namasyal sya sa isang Museum at Cathedral nagdasal sya at nagpasalamat... Ang lawak ng buong paligid at ang linis tutuo nga ang nakikita nya sa mga magasin… Hindi sya makapaniwala ang ganda! ng lugar wala syang ibang bukam bibig kundi amazing! Umiikot sya nang nakapikit ang mata tinitignan ang mga bituin sa langit. Naiisip nya nung kabataan pa nila na silang dalawa ni Hunio ay ikinakasal… Napakalayo ng mahal nya kasabay ng kanyang pag-ikot ay tumunog ang Big Ben. Hindi nya naalintana na may nagmamasid sa kanya at tuwang-tuwa ito sa kanyang mga ikinikilos. Sabay napatid sya at aksidenteng nabangga nya si Hunio! "Ay!?" bigla napaakap nyang sigaw at napahawak sya sa bibig niya dahil tumapon ang ice cream nito na kinakain. Nadumihan nya ata ito pag-alala niya… "Sir?" sambit niya pinunasan nya uli ito tila napapahiya nanaman sya na ang clumsy naman nya talaga! isa pala itong chichiria nakalagay sa isang box na hugis cone... "you again!?" nakangiting sabi ni Hunio. Nagtataka naman si Maryam bakit hindi nito kasama si Frida sa France ‘hindi ba ito nagbyahe?’ tila nagulumihanan si Maryam baka naman na sa mansion na nila ito? “Naku! diyos ko pu!” natakot nasabi ni Maryam sa pag-aakalang baka magsumbong sya Kay Frida. "Sir, I'll be paying for your t-shirt... please don't tell this with my Maddame.." habang pinupunasan ni Maryam ang tshirt nya.. ‘Ay mabuti na lang at hindi pala ganun kadumi ang nabangga niya...’ "Yeah! it's okay, I am actually don't know where I should go that is why I tried to approach you... but then I think you enjoy dancing ha… you’re so funny?” natutuwang sabi ni Hunio. Ngayon ay kitang kita na ni Maryam ang mukha ni Hunio. Ayaw man nyang aminin pero ito talaga si Hunio kasama pati ang boses ay pareho. “You taking care of Maddame right? What’s your name again?” sabing tanong uli ni Hunio. "My name is Maryam Sir... Sure Sir! Yes, I am the nanny of Ma’am Frida at your service sir!” biglang tayong nagvow sya sa lalaki. Natatawa si Hunio sa kanyang ginawa. “hehehe… well, Sir this is my favorite place here. They said this is one of the most romantic tourist spots in London... no worry, Sir if you want, I will be glad to be your guide but! Do not forget to pay me!? Ok?" sabi ni Maryam na masayang tinatanggap si Hunio. "Why they have to hire you? Your Madame is too old, but she can still do her own stuff she is not a princess not even a member of Aristocrats... Ok! actually it's my first time to travel in here." Sabi ni Hunio ng sila ay naglalakad pagkatapos noon ay nagpatuloy sila para maghanap ng makakainan. Sa ganoong pagkakataon ay naalalang muli ni Maryam ang kanilang nakaraan nung sila ay mga teenager pa. Kung close lamang sana sila sa pagkakataong iyon ay nais ni Maryam na ikawit ang kanyang braso sa braso ni Hunio na minahal nya ng sobra noon. Hindi makapaniwala si Maryam na buhay ang kanyang asawa. Subalit nagpapanggap sya na hindi sila magkakilala. Nais nalamang ituring na kaibigan si Hunio. Maraming bumubulong sa isipan ni Maryam na mga nais nyang sabihin 'gusto ko rin sana sabihin sa'yo na ang pangit pala ng ugali ng fiance mo! wala kapa lang taste sa babae!? wala namang originality yang fiance mo parang sya kulasisi mo lang!' 'wala din ako idea bakit biglaan yata sa dami ng pwede mo idate sana yung hindi ko kahawig!? ah siguro kase mayaman lang! sana naman yung hindi lang height ang lamang sakin...?' 'At yun nga mahal mo sya... tang-ina harap-harapan kung mag-sabi ka ng i love you honey sa kanya... tang ina! ilan ba kaming tinawag mong honey? nadudurog ang puso ko! Grabe ka Hunio sobrang napakasama ng dinanas ko' bulong ng kanyang isipan habang tinitignan ang kausap. Naupo na sila sa isang tabi na mayroon mga restaurant roon habang sila ay kumakain. "Sir, if it's okay may I ask if where is Maddame?" "I don't know? she said she'll be later coming but then she just called me up 'said she is in the salon...?" nakakunot noong sabi ni Hunio na parang hindi alam ang isasagot… "I heard she had her bridal shower in France, right?” "Well, yes I know you knew it because you’re her nanny!” ‘bakit dika sumama? Ano ba ‘yan ang shunga!!?’ tanong ng isipan ni Maryam. “By the way how's your health sir?" tanong nya. “I am good thanks for asking… yes sometimes I'm having a bad headache I don't know but Doctor Harris said that... I will just continue my therapy so I could get back in my normal ways..." pagpapatuloy nitong sabi tungkol sa kundisyon nya. "What do you remember Sir?" as she tried to encourage him to remember her… “Have you ever visited some jewelry shops for your engagement? how about a ring for Ma’am?” “Ofcourse I am... but that would be personal about the engagement...?” ‘wala lang hindi ko naman nakikitang may singsing kayo? Eh, engage kayo diba?’ sabi ng isipan ni Maryam na gusto nyang sabihin. "Ahhh… Do you think that your past memory is still important with you?" tanong nya uli dito… “My memory… ofcourse how can I get back to work if this bad headache will be bad at me? I wanna make sure that before my marriage is I am prepared." "Uh... I see... you really don't remember anything huh!?" pabulong nyang paniniguradong tanong ng maiserve na sa kanila ang food. "What is that? You said? you know Maryam? I like this shrimp sticks?" sabi ni Hunio habang minamasdan ito. “Your name is Maryam, right? speaking of that word during that incident in Baghdad I remember there was a word that reminds me of that name...” siryosong sabi ni Hunio. Subalit hindi na lang kumibo si Maryam. "Yes! Sir my name is Maryam… oh, really in Baghdad? you came from that country? Oh, I really cannot imagine you survived in there you are so brave!” hindi makapaniwalang sabi ni Maryam ngayon ay nakakatiyak na syang si Hunio ang kanyang kausap. Subalit ang pangalan nito ay John Claire. So paano yun?’ Nasa Baghdad kase si Hunio ‘yon ang huling balita sa kanya. Nalilito si Maryam anu’t ano pa man iyon ay nagpapasalamat sya sa Diyos at nakaligtas ang kanyang asawa. “Yes! I encountered lots of war!” siryosong pagpapatuloy ni Hunio. Na tila may malalim na iniisip ito. “…and yes, the taste of this shrimp stick is nice…" pagpapatuloy nitong sabi habang tinitignan nito ang shrimp sticks. Nakatingin rin si Hunio kay Maryam “Oh, really?” hindi makapaniwalang sagot ni Hunio sa kausap. Subalit si Maryam naman ay nakatingin lamang sa kanya at tila ang kanilang mga mata ay nag-uusap. Biglang tumayo si Hunio hinila ang kamay ni Maryam pagkatapos ay naglakad sila “Wait!!? where are we going?” tanong ni Maryam nagtingin-tingin sa mga boutique si Hunio bigla ay pumasok sila sa isang jewelry shop. Kinausap ang nagtitinda ng mga alahas inilabas ang mga iba’t-ibang uri ng mga singsing kinuha ang kamay ni Maryam isa isa nitong pinasukat sa kanyang mga daliri. Hinanap nito ang kasukat at nababagay na singsing para sa kanya. Pagkatapos ay binayaran ni Hunio ang singsing. Napasimangot si Maryam “why?” tanong ni Maryam. “Hey! Maryam do not assume! It’s just a gift! But don’t remove it please?” nakikiusap na sabi ni Hunio. Subalit ang isipan ni Maryam ay tila may gustong ipaglaban ‘baliw? don’t assume!? Di ba ‘yon ang dati nyang sinabi sa party nila nung magkasintahan pa sila? Yeah, right don’t assume hindi kase ako ang type mo.’ Maaring may naalala ito... “Okay it’s so beautiful and thank you sir...?” sabi niya. Iilan lamang ito sa unang regalo ni Hunio nung sila ay magkasintahan pa. “haha pwede ko na ito pampalit sa nasira kong damit.” Natuwang sabi niya habang tinitignan ang singsing na kumikislap. “Hay nako alam ko na kung bakit ka naglakwatsa mag-isa, hindi ka nya kayang alagaan o baka nireject nya yung singsing mo! sana tayo na lang... kung ayaw nya sa'yo pagtanda mo pwede bang akin ka nalang?” “Huh...? What is that you said? Please say it English!!?” tanong ni Hunio habang sya ay nagsasalita sa. ‘Sometimes my emotion is bad that I want it turn into real it is easy to Forgive but it is hard to forget!' “Nothing Sir… I’m just saying that this ring is so beautiful." Isang linggo pa ang nag-daan bago ang araw ng kasalan ni Hunio at Frida. Gabi, Sa harap ng malaking bahay ay mayroon iba’t-ibang naggagandahang mga sasakyan na nanggaling sa iba’t-ibang lugar ng Europa ang iba pa nga ay nanggaling sa Amerika. Sa pinakamataas na palapag ng Mansion ng pamilya Runic ay may mga ilaw na patay sindi. May mga nagtatawanang lalaki na ang tatangkad, may party sila Hunio nasa side sila ng mga kalalakihan. Naroon ang ibang katropa ni Hunio na nag en-enjoy sa musika. Lahat sila ay mga imbitado para silang nasa isang Club. Sayang nga lamang at wala na si Oswald maski sana paano ay maenjoy nito ang stag party na’yon. Ang mga babae ay nagseseksihan. Nagkakatuwaan ang mga sundalo may musika at nag-iinuman sila. May mga babae na nagsasayaw nagtetwerk sa musika na ang mga suot ay bikini na tila isang masking tape sa kanipisan. Sa mga oras na iyon ay tila patay malisya lamang ang mga ibang naninilbihan nagsiserve sa loob ng party… kakatapos lamang maghugas ni Maryam ng pinggan at tila sinadya pang wag sya makaakyat agad dahil nag-iisa siyang gumagawa ng trabaho. Ang sabi ng kanilang mayordoma ay mag-ayos daw sya ng kanyang sarili at magsuot ng maigsi hindi daw sya maaring isama sa pagsiserve. Iyon daw ay mahigpit na request ng groom to be baka naman mamaya ay mag-iisa sya sa paglilinis kaya ang alam naman nya ay magdadala na sya ng mga gamit panlinis. Dinalhan si Maryam ng pagkain na tila ba pagkaing pangcatering para sa mga nagsisilbing tauhan ng Mansion Runic. ‘Kaya sige pagkatapos ng party prepare niya ang mga gamit panlinis gaya ng basahan at feather duster. Nilagay nya ito sa isang tabi ang dagdag bilin ng mayordoma ay magrelax lang daw sya wag daw sya mag-alala dahil malaki daw ang kikitain nila. Nanahimik lang sya sa isang tabi ‘ok lang naman na hindi sya imbitahan tutal naman ay kasal ng ex nya ‘yon masasaktan lamang sya kapag nakita nya ito. Sa likuran ng mansyon ng mga Runic ay tila may isang malaking karton ang dumating. Sa pagkainip ay hindi na nya alam ng bigla syang makatulog sa kanyang higaan mamaya sa oras na matapos ang party. Tulog at tila walang naramdaman na buhat-buhat na siya binihisan sya ng catwoman leather bikini nilagay sa box. Nagawa nila syang gawing regalo sa nalalapit na kasal. Masama ang loob ni Maryam na wala syang kamalay malay dahil tila pinaglaruan sya ni Hunio. Nung makaraang linggo lamang ay kulang na lang na maging magkaibigan sila. Ngayon naman ay gumising sya at ng magmulat ng mata ay nakaupo na sya sa isang karton. Nasa kasalukuyang pagkakatulala pa si Maryam dahil naalimpungatan sya. Nagulat sya ng makitang may mga babaeng nakalambitin sa bawat kulay puting tela na mahahaba. Sumasaliw sa musika habang sya ay nasa gitna ng entablado. Kawawang Maryam naloko na talaga yung kabit na’yon ipapahamak pa sya sa lalaking ikakasal! ‘Hay nako kung sisuwertehin nga naman ang mga kabit yung legal na asawa pa ang naging p********e at ang kabit bridal gown pa ang isusuot!’ “Putya naman oh!” kaya’t hinanda nya ang kanyang sarili. Sa kanyang likuran ay tila may tumulak sa kanya nag-uutos na sumayaw daw siya para magbigay aliw. Maski di nya talaga gawain, hindi marunong sumayaw si Maryam, hindi nya rin alam ang kanyang gagawin. Sa gitna ng entablado ay sinubukan nya pa rin sumabay. Wala naman syang lakas ng loob… Habang may nakasaliw na musika… nakatingin siya sa mga babaeng nakalambitin sa gilid. Kung kanyang pagmamasdan ay tila naaliw sya sa mga iyon naggagandahan at nagtatangkarang mga nakalambitin sa puting tela… Sinubukan nya ang sumayaw pero pinagtawanan lamang sya at binabato sa entablado. Tumigil sya ng mapagtawanan ng mga bisita sa dahil hindi sya makasunod sa entablado. Hawak hawak pa ni Maryam ang feather duster. “Booo!!! Booo!!!!” sigaw ng mga manonood. Sa gitna na ng entablado sa kanilang party sya ang pinakamaliit. Subalit ayon sa babaeng ikakasal ay sya daw ang gustong iregalo sa mapapangasawa nito. Inihanda na lang nya ang kanyang sarili. Mga ilang minuto pa ay natapos na ang tugtog ng musika pagkatapos ay bumalik sya sa likuran ng entabldo. Pinagsuot sya ng kanilang mayordoma ng bunny head mask, kabado at higpit hawak sya sa feather duster. Pinapasok nila si Maryam sa isang kwarto… ang sabi ay kilitiin lang ang ikakasal… Sa isang sulok ng madilim na kwarto nakaupo at nakagapos si Hunio nakapiring ang kanyang mga mata… Nakasuot ng manipis na Pajama si Hunio walang suot na brief at wala rin syang damit pang itaas. Biglang binukas ng maluwag ang pintuan at nanlalamig si Maryam. Tanging silang dalawa lamang ang laman ng kwarto tahimik at malamig ang aircon. May mahinang musika na tumutugtog, sa saliw ng musika. Dahan dahan na lumapit si Maryam sa kanya at ikinikiliti nya ang isang bagay na may matigas pero may balahibo ito sa dulo tumatawa si Hunio... nakikiliti kase si Hunio natatawa ito... hindi naman nakikita ni Hunio ay tila nasisiyahan rin si Maryam “Ang macho mo!” sabi ni Maryam habang hinahaplos ang kanyang mabalahibong dibdib. “Oo! Naman nagtraining kase ako sino ka?" sabi ni Hunio na nakangiti. “andami ng pagbabago sa’yo…” "pwede bang tanggalin mo na itong piring ng mata ko para naman magkita tayo?" "manahimik ka dyan!" tinakpan ni Maryam ang bibig ni Hunio at “hindi pwedeee...” bulong pero pabiro na sabi ni Maryam pero malambing ang boses niya... "sino kaba? sabihin mo naaa…" "hulaan mo…” nagsasalita si Maryam habang iniikutan si Hunio. Panaka naka ang pagkiliti ni Maryam kay Hunio. “tanggalin mo na kase! Magkakilala ba tayo?” “Anu ka ba maghintay ka kase!” pasigaw na sabi ni Maryam ugali talaga ni Maryam na bulyawan ang asawa na di mapigilan. Lumayo si Maryam ng ilang metro at biglang bumaba ang piring ng mata nito. “mamaya muna..." biglang lambing na sabi ni Maryam. Sinasayawan nya si Hunio tumutuwad… nauupo sa kandungan ni Hunio at gumigiling na nakamaskara…pero nang hawakan ni Maryam ang kanyang kamay ay naturn off si Hunio sa gaspang ng kamay nya... “Ang gwapo mo!! Gustong gusto talaga kita…” lumiliyad liyad si Maryam sa kandungan ni Hunio. Patuloy ang kanyang paggiling sayaw. Tumutuwad sya na may kasamang giling na parang pinagpapantasyahan sya. “Ah hahaha… tawa ni Hunio “pwede bang itigil na natin ito... ikakasal na ako!” “Hoy mister! ano ba ang tawag mo sa ginagawa ko! Nasa stag party po kayo!!” malakas ang boses na sabi ni Maryam… ‘ikakasal? Ganun ba?’ bulong ng isipan niya. Hinahawakan ni Maryam ang mukha ni Hunio, kinukurot ang pisngi pati ilong nito… “ikaw talaga Hunio pasaway ka!” tinapik-tapik magkabilaan at ginamit ang nakakakiliting bagay mula tainga, papunta sa ilong, pababa sa labi…” napapa ilag ang mukha ni Hunio… “array!” sigaw ni Hunio. Hinahampas pa rin nya si Hunio ng nakakakiliting bagay sa dibdib nito…. “anong array kadyan! ha?! ang sensitive mo naman!” ‘bakit nung mang-iwan ka nakita mo bang umaray ako!?’ nanggigil si Maryam napapakagat sa ibabang labi nya ito… at siryoso sa kanyang ginagawa. “matagal tagal ko rin itong hindi nahahawakan ah…” ang pinupunto nya ay ang ibaba ni Hunio Naging agresibo si Maryam at ibinaba nito ang kanyang kamay hanggang sa tapat ng kanyang p*********i… “Ha!? Anong ibig mong sabihin? pasalamat ka mabait ako sa babae! Wag mo akong sasaktan? Bakit mo ako tinawag na Hunio!” tanong ni Hunio kay Maryam habang hinihimas ng kamay nito ang "Wag mo nang ipagkaila akin ka lang Hunio…" “hindi pwede ikakasal na nga ako eh,” sabi ni Hunio “Talaga ba?” nakangiti si Maryam... nakalabas ang mga biloy nito sa mukha… “sige sabi mo eh,” sabi ni Maryam Dinilaan nya ito sa tainga at hinipan ni Maryam.... At heto na si Maryam hindi na alam kung paano ang gagawin tila may kodigo pa sya. Napahinto sya at tila nangamote dahil taon na ang lumipas tinuruan siya para makausap at kapag raw ginawa nya iyon ay iistroke nya daw at hawakan paakyat baba ang ulo… yun ang turo sa kanya… dila-dilaan daw ang butas nito yun daw ang nasa labasan ng ihi pagkatapos daw kainin at sipsipin ang itlog nito… ‘paano kung magpumiglas si Hunio? Baka naman sipain ako?’ ‘Hindi!!!’ ‘Wag ka mag-alala itinali naman namin sya... eh...’ ‘Kapag nag-enjoy sya kakalasin mo ang tali nya… sigurado naman na baka romansahin ka na rin nya…’ paalala sa kanya ng mga nababasa nyang libro… "teka Miss! Anong ginagawa mo?alam mo ba ang gagawin mo? bakit ang gaspang ng kamay mo?!" sabi ni Hunio. Mga konting sandali pa ay binuksan ni Maryam ang damit pang ibaba ni Hunio. “Teka wala ito sa usapan diba?” "Wag ka ng tumanggi gusto ko maging masaya ka sa kanya… ito na ang huling gabi natin papaligayahin kita Hunio…" bulong nito. "Ahh... a-anong ibig mong sabihin...?" “Ang kulit mo!” sabi ni Maryam kay Hunio wala’t anu-ano’y isinubo nito ang pag-aari ni Hunio. Ginawa ni Maryam ang nabasa nya sa isang libro… Mga ilang minuto pa ay dinig na dinig ni Maryam at kitang kita niya kay Hunio ang reaksyon ng mukha ni Hunio na nag-eenjoy sa ginagawa niya. Hinahaplos sya nito sa kanyang likuran. Pagkatapos ng ilang minuto ay di na nakatiis si Hunio hinalikan na nya si Maryam sa buhok nito na tila napapamahal na sya dito. Inangat ni Maryam ang kanyang noo at dahan dahang bumaba ang labi ni Hunio sa kanyang ilong pagkatapos ay hinalikan nya ang asawa sa labi nito… dahan dahan at nung una ay padampi dampi lang ang kanilang halikan tila kusang bumaba ang gapos ng pagkakatali ng kanyang katawan. Pagkatapos ay walang hinto ang pagkasabik na hinalikan ni Hunio si Maryam. Magkahalikan silang buhat buhat nya si Maryam at dahan dahang hiniga nya ito sa kama. Ginawa nilang muli ang minsan pang ibinigay ang kanyang sarili... Kinaumagahan ay maagang nagbalik muli si Maryam sa kanyang daily routine. Iniwan niya si Hunio sa kanilang higaan. Nakangiti si Maryam masaya nyang pinagmamasdan ang dati nyang asawa. Hinawakan nya ito sa mukha masaya syang nagbihis at sinalubong ang umaga hindi sya makapaniwala na ang matagal nyang hiniling ay dumating na rin napaka liit pala ng mundo… Paglabas nyang iyon ay hinanda nya ang kanyang sarili may mga dumating silang bisita ang mga magulang ni Hunio at magulang ni Frida. May panibagong handaan nanaman sa kanilang bahay daming hugasin pero sa oras na iyon hindi nag-silbi si Maryam. Halos lahat sila ay nagmamadaling kumilos kagabi naman kase lahat ay naging masaya. Tila may lamat ang mataray na doktor sa kanya sa nangyari kagabi mainit ang ulo nito at palaging nakasigaw. “kamusta ang gabi nyo?” bati ng isa sa mga kasama niyang naninilbihan sa mansion Nangingiti lamang si Maryam. Habang naglalakad sila papuntang kusina ay nasalubong nila ang isa sa mga kasambahay na umiiyak narinig nila ang sigaw ni Frida sa loob. 'bakit naman ata masyadong mainit ang ulo ni Frida ngayon eh, kagabi lamang ay nagpaparty sya at andami nilang mga pangako na itataas ang matatanggap nilang sahod sa katapusan bilang regalo sa kanila. Hay may sapak talaga! Hindi naman sila nagrereklamo kung anong meron? nakikisama naman sila at nagtitiis para lang sa future?' "I told you Maryam Frida is a hateful doctor cos she bullied me once and no way! They made you something illegal here and she I know she bullied you!a lot of times...” “See? How much did they spend last night they seem very nice, but that woman is crazy now she had complained that big for you! My God! She is crazy! They abuse you!” sabi ni Dolly na isa sa mga kasama nyang kasambahay sa mansyon… wala naman syang magagawa siya naman ang may kagustuhan noon sila ang amo sila ang masusunod... Lingid sa kaalaman ng lahat ay walang ginastos ang bride sa stag party na ‘yon ‘People are judgemental they look being paranoid, sabi nila bastusin daw ako, pangit, pandak, mataba, pango, coffee bean, bobo, stalker, mistress, baliw... grabe! bakit may mas grabe pa sakin na iba bakit kaya masyado silang focuse sa'kin sa panlalait. Di naman ako nakikialam sa buhay nila! Ang tutuo kahit ba matalino sila bakit tila ba hanggang doon lang sila sa level na ganito? madaIing manghusga madali magdaldal. I think people wants to go in mental because they are so judgemental?! Happy nA bA sIlA on their part? Maaring gusto nila ako maeliminate o mamatay skaso maski sa trabaho ko maraming naiinggit nilalayuan ko na mga ‘yan! Pero Nakakapit pa rin!’ “I don’t mind them!!” sabi ni Maryam "What do you think Maryam you think that they are being hypocrite and their charity works are just fraud?? That when they give money is not really given by their heart… oh, man! Life has always been unfair!! Charity was just giving like a display…" sabi ni Azon. Napatingin na lamang sa malayo si Maryam nag-iisip… "Maryam!" tawag ni Hati "Yes!?" "The bosses are looking for you and they said you have to serve them. Hurry up please!” sabi ni Hati. “okay” sagot naman ni Maryam. "Speaking of the devil wait I think you not allowed with the visitors, right? But why they were needing you now?" sabi ni Hati ang kaibigan nyang black french na isa rin sa mga kasambahay… “just wait a minute! Why are they needing you in there?" "Frida said she wanted Maryam to serve them because the other servants quitted her job" sabi ni Dolly "What!?” gulat na tanong ni Azon. “Okay, don’t worry... I will go now!" nakangiting sabi niya… Sa maluwag na kusina ay may isang mahabang lamesa tahimik na kumakain ang pamilya ng mga ikakasal. May mga magkakaharap na kumakain. Pumasok sya tulak tulak ang trolly ng mga pagkain, at inumin may dala-dala syang pagkain nang mapalapit sya sa side ni Mrs. Kline ng magulat ang mga ito! "Mama Celeste?" nanlalaking mga mata niyang gulat. "ano pong ginagawa nyo dito? kamusta po kayo?!" nakangiti nyang sabi. "ikaw anong ginagawa mo dito? abah! hangang dito ba naman!? Sinusundan mo pa kami!! mayaman ang bansa na'to? di ba mahirap ka lang?! paano ka nakarating dito?" pang iinsultong sinabi ng kanyang byenan. "Hey mom!? what is going on here?" sabi ni Hunio dahil narinig nitong nagtataas boses ang ina. "Mama, ano pu ba ito? Mag-asawa po kami ni Hunio akala ko pu ba na nasa gyera sya? ang balita nyo nga sa'min ay patay na sya?!" "What is this?! sabi ng side ni Frida talk to us we don't understand" is there something wrong? Celeste, haven't you told us something that we don't know?" tanong ni Mrs. Emma’s mother ni Frida "Hunio ako 'to a-asawa mo! ako to si Maryam! Hindi mo ba ako naalala?! matagal tayo nagkawalay malaki na ang anak natin! matagal akong nagpalabuy-laboy sa Singapore bakit ba ganyan ka?! Pinabayaan mo kami! Huh!? Anong klase kang lalake! Napakaselfish mo hindi mo alam ang mga hirap na dinanas ko! ang alam ko lang ay hinintay kita mahal kita Hunio hindi kana bumalik!!." sabay hawak sa braso ni Hunio. "Hey! hey! could you stop? talking!?" sabi ni Frida “Anong hey hey sinasabi mo dyan ha? Ikaw ang hey! Hey!” "hindi kita papipiliin kung sino mang gusto mo! Sa amin!" "This is crazy!" napatayong sabi ng magulang ni Frida "Yes! this is crazy! I saw your daughter cheating on Hunio! so what do you think who is crazy...? I am married with Hunio in Philippines! we have a one daughter I waited him to comeback with me.... look at this picture! this is the proof that Hunio is my husband!" galit sabay ipinakita ang nanggagalaiti sigaw ni Maryam sa picture ng anak nya at ang luma nilang picture na mag-asawa. Tinignan nila na halos hindik makapaniwala ang mga magulang "Mama Celeste tell them the truth!" "No! that's not true! It's fake! I'll send you back in the Philippines!" sabi ni Frida. "No, you don't understand! I will fight for my right! sinungaling kang babae ka!” sinugod ni Maryam si Frida ng bigla… “ikaw babae ka! ako ang tunay niyang asawa makapal ang mukha mo!” gigil nyang sabi kay Frida gigil at hila ang buhok. Nashock naman ang mga bisita. “No! help meeee!!!” sigaw ni Frida. Inawat sila ng mga kasambahay… “Hunio! Hunio!!” sigaw nya habang awat sya ng mga kasamabahay sa mansion. “alam kong may sakit ka ngayon pero ako talaga ang asawa mo! Hunio ako si Maryam! ako ang asawa mo! ako ang iniwan mo sa Pilipinas!!” Nanginglid na luha nya “Marami akong sulat na ipinadala sa’yo sa Amerika! Hindi ba’t taga Amerika ka...? bakit ni isa wala akong natanggap na pasubalit sa’yo” masamang loob na sabi ni Maryam habang hawak siya. Mabilis na nagmukhang bruha si Frida ng maabot ni Maryam ang buhok nito… “At kayo! Aling Celeste Mr. Kline! Bakit nyo ginagawa ito sa akin!? Sukdulan na ba ang hirap ng buhay ko? Na grabe ang ginawa nyo? Pati anak ko gusto nyo kalimutan ha? Apo nyo yun! Dugo ni Hunio!!! Mga wala kayong kwenta!!” gigil na sigaw nya sa mga byenan. "No! Maryam you are just our butler don't confuse me please if you’re crazy just leave us alone! I know I am a millitary in U.S your nice to me but..." sabi ni Hunio "but look we could settle this I am confused about all things..." "Hunio, could you tell with this crazy woman that she is not your wife! and if it's true your marriage is just a piece of paper, I don't trust her! besides... if she is really your wife why are you working here as a housemaid? he should not abandon you! You let him to make you miserable and very poor...? oh, such a stupid b***h!" Lumapit si Maryam "alam kong kasambahay lang ako dito pero di nyo maitatago ang katotohanan!! hinintay kita nang matagal na halos madepress ako!! hindi mo lang alam na pinilit kong baguhin ang sarili ko para lang maabot kita! nagbakasakali ako na baka pwede kita makita. Pero anong napala ko sa’yo? Insult!! Nagpalabuy laboy ako sa ibang bansa pero anong sabi ng mama mo? patay kana!! hindi mo alam kung anong mga pinagdaanan ko. Alam ko na mahirap ako pero di kita niloko!" sabay sinampal sa mukha si Hunio. "Wag kang mayabang! sige iterminate nyo akooo!!! ng malaman nyo ang totoo!! wala akong pakialam kahit maliitin mo ang pagkatao ko disente akong tao doktora!? Oo! doktora ka nga pero piece of paper din yang laminated mong diploma!! kahit isabit mo pa yang lisensya mo sa Big Ben! wala akong pakialam!! nasasabi mo ngang doktora ka eh, cheater ka! kabit ka na nga cheater ka pa! humahoneymoon kana sa ibang lalake hindi kapa ikinakasal!!? Hunio!! hindi mo ba ako natatandaan?! ako ang asawa mo! may anak tayo magpakalalaki ka!!" sigaw nya… "Wait! Maryam this is crazy I am really confused…” nalilitong sabi ni Hunio “P@t! @g in# mo!! Gumising ka!!! Kung hindi baka ipakulong na kita!! Wag mo akong pasasamain dahil hindi na kita mapapatawad!!” bulyaw nya sa asawa na nakatayo at nanduduro sa kanila. "What confuse are you talkin about!? tell her that Maryam is not your wife! please! we already had an agreement we are getting married!?" sabi ni Frida. Sabay tumakbo palayo ang doktora paalis sa harap nila napahiya ito... walang nagawa si Hunio kundi tumayo at nalilito sa dalawa...
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD