CHAPTER 37

2413 Words

IS this a nightmare? Nakatulog ba ako sa loob ng opisina ko habang nagtatrabaho ako? Iyon ang gusto kong isipin sa mga sandaling ito. Mas gugustuhin kong isang bangungot lang ito, kaysa makita ang lalaking nasa harapan ko. Kumukulo ang dugo ko! Pero alam kong imposible 'yon. Hindi ako binabangungot lang. Nasa realidad ako at kaharap ko ang lalaking ni kailan man ay 'di ko ginustong makita pa muli dahil sa sakit na ipinaras nito sa akin. Napalunok ako habang hindi pa rin inaalis ang tingin sa kanya, at ganoon din siya sa akin. Pareho naming pinagmamasdan ng mabuti ang isa't isa at tila nasa isang kompetisyon, at kung sino ang unang mag-iwas ng tingin ay siya ang talo. Pero dahil may kakaibang dulot sa akin ang tingin niya ay ako ang unang nag-iwas ng tingin. Ramdam ko kasi ang panlalamb

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD