RAMDAM ko ang panlalamig ng kamay ko dala ng kaba. Hindi ako mapakali sa kinatatayuan at ganoon na rin ang puso ko.
Finally, the day I was waiting for is here. Ang araw na makikita kong maglalakad ang babaeng mahal ko sa aisle ay mangyayari na, ilang minuto na lang simula ngayon.
Pakiramdam ko ay wala ako sa sarili ngayon. Kabado ako sa mangyayari, pero at the same time ay parang lumulutang ako sa kalangitan sa sobrang saya. After all those years and heartaches, sa isa't isa pa rin ang huling hantungan namin ni Laurent.
Naputol ang pagmumuni-muni ko nang mapansin si Creios na tumayo sa tabi ko. May ngiti ang lumabas sa labi ko nang makita kong pinag-aralan niya ang tindig ko at ginaya ang paraan ng pagkakatayo ko.
"What are you doing?" tanong ko habang pinagmamasdan pa rin siya. Dahil
