Lise’s Point of View
I let the words flow from my thoughts to my mouth.
“Umasa ako. Na sa panahong magkasama tayo, makikita mo ako.
Ako na hindi mo binigyan ng pansin pero nagmahal pa rin.
Umasa ako. Na sa paglipas ng panahon, mararamdaman mong mahal kita.
Umasa ako. Umasa ang puso ko kahit alam kong hindi ka magiging sa akin.”
“Umasa ako. Dahil ang akala ko, ang mga ngiti mo ay para sa akin lamang.
Na ang mga kalinga mo ay higit pa sa isang kaibigan.
Umasa ako. Na sa paglipas ng panahon, magiging akin ka.
Ikaw na nakapila ang nagmamahal pero parang wala rin silang halaga.”
“Kagaya ko, umasa din sila.”
“Umasa ako. Na ang mga unan ko ay hindi na mababasa ng luha sa gabi.
Na ang maririnig ko ay tawa at hindi ang iyak galing sa pusong nahahati.
Umasa ako. Na isang araw tatawag ka
