OUR SWEETEST PAIN

CHAPTER 13: I NEED HIM

Hindi ko nmlyan na nakatulog ako sa sofa na tinulugan ni Calyx. Hinintay ko siya para humingi ng paumanhin sa mga nasabi ko pero nakatulog na ako. Pero laking pagtataka ko ng magising ako rito sa kwarto ni Jeremy.

"Good Morning Ma'am" bati s aakin ng isang kayuling na kakapasok lang. "Mabuti po at gising na kayo, magaalmusal na po sa baba." anyaya niya sa akin.

Pumunta akong CR at inayos ang sarili ko. Matapos nin ay nakita kong narito ang crib nila Wed at Tues sa kwarto ni Jeremy. Saglit ko silang sinilip at tuluyan ng bumaba.

"Good Morning po Tita, Tito" bati ko sa mag asawang Mendoza.

Sa hindi maintindihan ay hinahanap ng mga mata ko si Calyx pero wlaa siya at ang tanging nasa hapag kainan lang ay si Aaron, ang bunso.

"Siya nga pala hija, kung gusto kailangan mo ng tulong ay wag kang mahiyng magsabi sa amin." sabi ni Tita Felicity at ngumiti na lang ako.

Matapos kumain ay naglakas loob akong lapitan si Aaron. "Aaron, nasaan ang kuya mo?" nahihiyang tanong ko sa kanya.

"Nagpunta daw po kila Ate Ysa." aniya.

"Ang kuya Calyx mo?"

"Maaga po silang umalis ni Ate Georgina." sabi niya pa. Sino si Georgina? Akala ko ba mahal niya ako? Bakit may Georgina? Teka— ano ba itong iniisip ko. Wala naman dapat akong pake kay Calyx.

Bago magtanghalian ay napagpasyahan ko nang umalis at umuwi sa condo. Gusto pa sana nila Tito Huey at Tita Felicity na mag-stay dahil mamimiss nila ang mga apo nila pero sa huli ay pinayagan din nila ako. "Salamat po. Dadalaw na lang po kami ng mga anak ko sa inyo." sabi ko pa bago tuluyang sumakay sa sasakyan na maghahatid sa amin.

Nang makarating sa condo ay katulong ko ang dalwang katulong sa pagtaas sa kambal sa unit.

Matapos ang pagtulong sa akin ng katulong sa pag-assemble ng crib ay umalis na sila at nagpasalamat ako sa kanila bago tuluyang umalis.

Nang maayos na ang lahat ay nilinisan ko ang dalawa. Hindi ako masyadong nahirapan dahil behave ang dalawa kong anak. Tinimplahan ko sila ng gatas at kinakausap habang nilalaro. Ilang oras ko ding nilaro yung dalawa hanggang sa nakatulog sila.

Pumunta ako sa Entertainment room at sinubukan kong libangin ang sarili sa panonood ng pelikula pero patuloy na tumatakbo sa utak ko ang pangalang Georgina.

Kasalukuyan akong nagluluto ng tanghalian ko ng bigla kong marining ang iyak ng isa sa mga anak ko. Ang iyak na yun ay hindi normal dahil sobrnag lakas kaya nataranta akong pumunta agad palapit sa kanila.

Agad nanlaki ang mata ko ng mapansing tila nahihirapan si Tuesday sa paghinga. Kinuha ko ang cellphone ko at di-nial ang number ni Jeremy pero hindi ito sumasagot. Sinibukan kong tawagan si Calyx at sumagot agad ito sa tawaga ko.

"Calyx, si Tueday... parang nahihirapang huminga. Hindi ko alam ang gagawin ko." naiiyak na sabi ko.

"Papunta na kami dyan" aniya.

Matapos nun ay pilit kong kinakalma ang sarili ko. Hindi ko alam ang gagawin ko. Natatakot akong hawakan ang anak ko dahil baka mas makasama ito sa kondisyon niya.

Ilang minuto pa ay dumating si Calyx pero amy kasama siyang ababe. "Dalhin natin siya sa hospital." aniya at binuhat niya si Tuesday habang ako ay binuhat ko si Wednesda dahil hindi ko siya peedeng iwanan ng mag-isa.

Sumakay kami sa sasakyan niya pero yung baabe ang nagdrive dahil parehas kaming may hawak. Habang papunta kami sa hospital ay umiiyak ako.

Then suddenly I realized that I need him, I need Calyx.