I never knew that simple words would comfort me that fast. Hindi ko pa gaanong kilala si Lex, but being with him right now feels like I knew him for years now.
Kumain kami sa isang mamahaling restaurant, iyon daw kasi ang gusto niya. Mayroong ribs and sausage at maraming fries. Hindi ko nga naubos ang sa akin, halos napangalahati ko lang dahil sa dami ng serving. Mahina pa man din akong kumain. Mabuti na lang at hindi maselan si Lex. Nagulat nga ako ng tanungin ako nito kung kakainin ko pa yung sa akin. I said no kaya kinain niya.
"Hindi kami sinanay na magsayang ng pagkain. We always eat everything on our plates. That's how we're raised." sagot niya.
Nakakatuwa, ganoon din naman ako. Pero kasi hindi ako sanay sa pagkaing iyon. Kung gulay lang eh baka naubos ko pa.
"Pasensya na, ang
